Αριστερή Ανασύνθεση

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2010: Να στείλουμε μήνυμα αντίστασης Να ανοίξουμε δρόμους ανατροπής

2010-11-05T06:03:00.001-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2010:
Να στείλουμε μήνυμα αντίστασης
Να ανοίξουμε δρόμους ανατροπής

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, κυβέρνηση του Μνημονίου και της πλήρους υποταγής στην τριπλή κατοχή από ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ, δοκιμάζει να μας θέσει εκβιαστικά διλήμματα ενόψει των εκλογών στις 7 Νοέμβρη. Εμείς λέμε ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να «σηκώσουν το γάντι» και να κάνουν τις εκλογές δημοψήφισμα για το Μνημόνιο και καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να βγει όσο το δυνατόν περισσότερο τραυματισμένη, απονομιμοποιημένη, αποσταθεροποιημένη από αυτές τις εκλογές.

Σήμερα ένας πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός μπορεί να είναι νικηφόρος και αποτελεσματικός. Το Μνημόνιο μπορεί να ανατραπεί! Εάν γίνει και εδώ «της Γαλλίας», εάν πάμε σε κινητοποιήσεις που να μπλοκάρουν όψεις της παραγωγής και της κοινωνικής ζωής, εάν ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων αγώνων και του Δεκέμβρη, εάν πάμε σε αποφασιστικές απεργίες και καταλήψεις, εάν πρακτικές όπως αυτές των φορτηγατζήδων ή των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ γίνουν ο κανόνας, εάν πάρουμε τις τύχες του αγώνα στα χέρια μας μπορούμε να βγούμε νικητές.

Απέναντι στην κλιμάκωση της επίθεσης, απέναντι στην πραγματική οικονομική χούντα που πάνε να επιβάλουν, απέναντι στο παρατεταμένο, υπερδεκαετές Μνημόνιο και τους νέους μηχανισμούς επιτήρησης της ΕΕ, μπορούμε να αντιτάξουμε ένα νικηφόρο αγωνιστικό κοινωνικό μέτωπο. Με συντονισμένους κλαδικούς και πανεργατικούς απεργιακούς αγώνες διαρκείας. Με φοιτητικές και μαθητικές καταλήψεις. Με λαϊκές συνελεύσεις και αυτοοργάνωση στις γειτονιές!

Ό,τι και εάν μας λένε μονόδρομοι δεν υπάρχουν. Το λαϊκό κίνημα μπορεί να επιβάλει ριζικές αλλαγές πολιτικής, να ανοίξει το δρόμο της ανατροπής. Μόνο που για να είναι αποτελεσματική η καταδίκη πρέπει να γίνει από τα αριστερά, από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής εναλλακτικής λύσης: Παύση πληρωμών στο χρέος – έξοδος από ΟΝΕ και ευρώ – εθνικοποίηση τραπεζών – αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος του κεφαλαίου.

Μόνο που για να νικήσουν οι αγώνες χρειάζονται μια άλλη Αριστερά. Σήμερα υπάρχουν οι αγωνιστές, οι εμπειρίες, τα ρεύματα, οι αναζητήσεις που μπορούν να συναντηθούν σε ένα Αριστερό Μέτωπο σε αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική κατεύθυνση. Σε εκείνο το Αριστερό Μέτωπο που θα γίνει το πολιτικό νεύρο του κινήματος και να ξανακάνει την Αριστερά ηγετική δύναμη του «έθνους των εργαζομένων». Που είναι το καλύτερο πεδίο για να συναντηθούν οι δυνάμεις που αναφέρονται στην επαναστατική ανανέωση του κομμουνιστικού κινήματος. Που μπορεί να θέσει ξανά το θέμα της εξουσίας, της σύγχρονης εργατικής αντι-ηγεμονίας, της κοινωνικής χειραφέτησης. Που μπορεί να θέτει αιτήματα και για το σήμερα και να αλλάζει την ζωή του λαού, και όχι να τα παραπέμπει όλα στο άδηλο μέλλον του σοσιαλισμού.

Αυτό απαιτεί να πάνε τα πράγματα αλλιώς στην Αριστερά. Γιατί σήμερα η Αριστερά απλώς σωρεύει το ένα λάθος μετά το άλλο. Ο Συνασπισμός μετατρέπεται σε εφαλτήριο στην πολιτική καριέρα μεγαλοπαραγόντων του «σοσιαλιστικού χώρου» και αναζητά από τα πάνω κυβερνητικές λύσεις με το «καλό» ΠΑΣΟΚ. Ο Αλέκος Αλαβάνος και τάσεις όπως η ΚΟΕ αρνούνται να πάνε πέρα από το «όχι στο Μνημόνιο» γιατί θεωρούν ότι οποιοδήποτε επιπλέον αίτημα, όπως η ρήξη με την ΕΕ, αποκόπτει την Αριστερά από τις μάζες (και τις ψήφους…). Το ΚΚΕ διαλέγει δρόμους καταστροφικού σεχταρισμού, ενότητας γύρω από τον εαυτό του, δεν ενδιαφέρεται για οποιοδήποτε αίτημα πέρα από τη λαϊκή εξουσία, επενδύει συνειδητά στην ήττα των αγώνων και τη συντριβή της υπόλοιπης Αριστεράς και απογοητεύει τα μέλη και τους οπαδούς του.

Η αντικαπιταλιστική αριστερά, ο χώρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο χώρος των μαχητικών φοιτητικών, εργατικών, τοπικών σχημάτων, είναι εκείνο το κομμάτι της Αριστεράς που με την πιο μεγάλη σαφήνεια στρατεύεται στην υπόθεση του παλλαϊκού ξεσηκωμού, προβάλλει την αντικαπιταλιστική εναλλακτική λύση, υπερασπίζεται την κοινή αγωνιστική δράση όλης της Αριστεράς, μπορεί να αποτελέσει την πρωτοπόρα δύναμη στο αναγκαίο σήμερα Αριστερό Μέτωπο. Είναι ακόμη η δύναμη που λέει όχι και στον «Καλλικράτη» και σε όλες τις παραλλαγές εκσυγχρονισμένης βλαχοδημαρχίας, πρωταγωνίστησε στα τοπικά κινήματα, τους αγώνες για το περιβάλλον, τα κινήματα για τους ελεύθερους χώρους. Παρά τα όποια προβλήματα, είναι αυτός ο χώρος που πυροδοτεί μαζικά και νικηφόρα κινήματα, που πάει πέρα από τη βολική λογική της «εκπροσώπησης» στην πραγματική ενεργοποίηση του κόσμου της δουλειάς και του αγώνα, που πιστεύει πραγματικά στη δυνατότητα των από κάτω να ορίσουν τη ζωή και την τύχη τους.

Γι’ αυτό το λόγο και ψήφος στα αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια στις περιφέρειες και στα ριζοσπαστικά αριστερά δημοτικά σχήματα σε δεκάδες δήμους είναι ψήφος που πιάνει τόπο, είναι ψήφος για να αλλάξουν τα πράγματα συνολικά στην Αριστερά και το κίνημα. Οι εκλογές είναι μια ακόμη μέρα του χρόνου. Μπορούν, όμως, να είναι μια καλή μέρα, μια μέρα με μηνύματα αγώνα, χαμόγελα ελπίδας και προοπτικές ανατροπής!

7 Νοέμβρη Ψηφίζουμε – Στηρίζουμε
Αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια στις περιφέρειες
Ριζοσπαστικά Αριστερά δημοτικά σχήματα στους δήμους

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

www.aran.gr

7 Νοέμβρη Ψηφίζουμε – Στηρίζουμε Αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια στις περιφέρειες Ριζοσπαστικά Αριστερά δημοτικά σχήματα στους δήμους

2010-11-05T06:02:00.000-07:00

7 Νοέμβρη Ψηφίζουμε – Στηρίζουμε
Αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια στις περιφέρειες
Ριζοσπαστικά Αριστερά δημοτικά σχήματα στους δήμους

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

1. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο συνδυασμός «ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ-Ανταρσία σε Κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ» στηρίζεται από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη και πολλούς ανένταχτους αριστερούς.
Επικεφαλής του συνδυασμού είναι ο Άγγελος Χάγιος, γνωστός από τον αντιδικτατορικό αγώνα, εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων από το 1982 μέχρι το 1990 και πρώην μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, από όπου αποχώρησε το 1989 διαφωνώντας με τις συγκυβερνήσεις Τζαννετάκη-Ζολώτα και την ακραία υποταγή της Αριστεράς.
http://anticapitalist-attiki.blogspot.com

2. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ο συνδυασμός «ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ -Ανταρσία σε Kυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-Καλλικράτη» στηρίζεται από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Επικεφαλής ο Γιάννης Κούτρας, γιατρός, πρόεδρος της Νοσοκομειακής Επιτροπής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων Ιπποκράτειου. http://antarsiakm.wordpress.com/

3. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ

Τον συνδυασμό «Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο» στηρίζουν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Κ.Ο. Ανασύνταξη, οι Κομμουνιστικοί Πυρήνες, καθώς και ανένταχτοι αγωνιστές. Επικεφαλής τέθηκε ο Νίκος Ζήκος, που είχε διατελέσει Νομαρχιακός Σύμβουλος την περίοδο 1998-2002, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, εκπρόσωπος του συλλόγου στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου, μέλος κτηνοτροφικού συνεταιρισμού Ιωαννίνων και μέλος του Συλλόγου Πολυτέκνων.
http://drasy-norasy.blogspot.com

4. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ο συνδυασμός «Αριστερή Παρέμβαση - Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα» με επικεφαλής τον Δημήτρη Δεσύλλα, γεωπόνο, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς και πρώην ευρωβουλευτή (1989-1994) που αποχώρησε από το ΚΚΕ διαφωνώντας με την πολιτική επιλογή της «συγκυβέρνησης». http://arpa-de.blogspot.com/

5. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Η «Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στο Μοριά» στηρίζεται από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την Κ.Ο. Ανασύνταξη και ανένταχτους αγωνιστές.
Επικεφαλής ο Παναγιώτης Κάτσαρης, γεωπόνος, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων του ΕΘΙΑΓΕ, του Συλλόγου Γεωπόνων Μεσσηνίας και μέλος της πανελλαδικής Γενικής Συνέλευσης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. http://www.paremvasistomoria.blogspot.com/

6. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Η «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την ανατροπή» κατεβαίνει με επικεφαλής τον Φάνη Γενηκομσίου, πρώην ιδιωτικό υπάλληλο και τώρα άνεργο, από τη Λάρισα. http://aristereparthessalias.blogspot.com/

7. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Η «ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ στη Δυτική Μακεδονία - Eνάντια σε Mνημόνιο, Kυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ» με επικεφαλής τον Σπύρο Κωνσταντινίδη, φωτογράφο και Γραμματέα του Συλλόγου Ενάντια στις Εξαρτήσεις Νομού Κοζάνης. http://anatropidytmak.wordpress.com/

8. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ο συνδυασμός «Ανταρσία στο Αιγαίο - Αντικαπιταλιστική Αριστερά» κατέρχεται με επικεφαλής τον Τάκη Τσιρεπλή, εκπαιδευτικό και νυν δημοτικό σύμβουλο Καλλονής Λέσβου.
http://aegeanantarsia.blogspot.com

9. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ

«Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη», με επικεφαλής τον Γιώργο Μποτσίδη, που εργάζεται ως μισθωτός υδραυλικός.

10. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ

Η «Αντικαπιταλιστική Αριστερή Παρέμβαση στην Κρήτη» με επικεφαλής τον Ρίζο Σεραφείμ, δάσκαλο, μέλος ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων Νηπιαγωγών Χανίων, που στηρίζεται από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την Κ.Ο. Ανασύνταξη και ανένταχτους αγωνιστές. http://anticapitalist-crete.blogspot.com/

11. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
«Αντικαπιταλιστική Αριστερά στο Ιόνιο», με επικεφαλής την Αντωνία (Τόνια) Λαχανιώτου, εργαζόμενη από τη Ζάκυνθο. http://antikapitalistikh-aristera-ionia.blogspot.com/

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΑ

ΑΤΤΙΚΗ
1) Στο Δήμο Αθηναίων:
η δημοτική κίνηση «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» με επικεφαλής τον Πέτρο Κωνσταντίνου, συντονιστή της «Κίνησης Ενωμένοι κατά του Ρατσισμού και της Φασιστικής Απειλής», με σημαντική δράση στους αγώνες ενάντια στο ρατσισμό, τον πόλεμο, την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση.
http://antarsiageitoniesathinas.blogspot.com

2) Στο Δήμο Πειραιά:
η δημοτική κίνηση «Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση-Ανταρσία στο Λιμάνι» με επικεφαλής τον Θανάση Διαβολάκη, ιδιωτικό εκπαιδευτικό και μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ).
http://antarsiastolimani.blogspot.com/

3) Στο Δήμο Περιστερίου:
η δημοτική κίνηση «Αριστερή Κίνηση Περιστερίου» με επικεφαλής την Αντωνία Αθανασοπούλου Βαφειάδου, αρχιτέκτονα μηχανικό.
http://leftmove.wordpress.com

4) Στο Δήμο Νέας Σμύρνης:
η δημοτική κίνηση «Μια Πόλη Ανάποδα-Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης», με επικεφαλής τον Αλέκο Παπασπυρίδη, μισθωτό μηχανικό-εργαζόμενο στην πληροφορική .
http://polianapoda.wordpress.com/

5) Στο Δήμο Αμαρουσίου:
η δημοτική κίνηση «Εκτός των Τειχών, Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση στο Μαρούσι», με επικεφαλής τον Δημήτρη Πολυχρονιάδη.
http://ektostonteixon.wordpress.com/

6) Στο Δήμο Νέας Ιωνίας:
η δημοτική κίνηση «Εκτός Σχεδίου-Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία», με επικεφαλής τον Βάσιλα Ματθαίο(Μάκη), μισθωτό λογιστή.
http://ektossxediou.blogspot.com/

7) Στο Δήμο Πετρούπολης:
η δημοτική κίνηση «Ανυπόταχτη Πετρούπολη» με επικεφαλής την Κατερίνα Πατρικίου, ιδιωτική υπάλληλο και μέλος Δ.Σ. περιβαλλοντικού ομίλου Πετρούπολης «το Ποικίλο».
http://anipotaxtipetroupoli.wordpress.com/

8) Στο Δήμο Βύρωνα:
η δημοτική κίνηση «Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα», με επικεφαλής Τζιορτζιώτη Σταύρο, καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης.
http://aristeriparemvasivyrona.blogspot.com/

9) Στο Δήμο Ζωγράφου:
η δημοτική κίνηση «Κίνημα στην Πόλη», με επικεφαλής τη Ράνια Νενεδάκη, τραπεζοϋπάλληλο.
http://kinimastinpoli.blogspot.com/

10) Στο Δήμο Δάφνης – Υμηττού:
η δημοτική κίνηση «Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής
ΜΑΡΙΔΑ- Δάφνης-Υμηττού», με επικεφαλής τον Γιώργο Μητροβγένη.
http://marida-dy.blogspot.com/

11) Στο Δήμο Γλυφάδας:
η δημοτική κίνηση «Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Γλυφάδας» με επικεφαλής τον Θανάση Φώτη.
http://glyfadarp.wordpress.com/

12) Στο Δήμο Χαλανδρίου:
η δημοτική κίνηση «ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες Χαλανδρίου», με επικεφαλής τον Σίμο Ρούσσο, ελεύθερο επαγγελματία.
http://www.stasi.gr

13) Στο δήμο Βριλλησίων:
Η δημοτική κίνηση «Δράση για μια Άλλη Πόλη », με επικεφαλής τον Γιάννη Τσούτσια.
http://www.drasivrilissia.gr/

ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ
14) Στο Δήμο Θεσσαλονίκης:
η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη της Ανατροπής», με επικεφαλής τον Ζήση Κλεισιάρη, δικηγόρο, μέλος ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
http://thessanatropi.wordpress.com

15) Στο Δήμο Πατρών
η δημοτική κίνηση «Ανυπότακτη Πολιτεία» με επικεφαλής το Χρήστο Πατούχα, http://www.anypotaktoi.gr/

16) Στο Δήμο Ιωαννιτών:
η «Δημοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση» (ΔΡΑΣΥ), με επικεφαλής τον Στέφανο Σκοπούλη, καρδιολόγο, πρώην νομαρχιακό σύμβουλο Ιωαννίνων
http://drasy-norasy.blogspot.com

17) Στο Δήμο Ζίτσας:
η «Ριζοσπαστική Παρέμβαση στο Δήμο Ζίτσας», με επικεφαλής τον Ανδρέα Μπότσιο, κτηνοτρόφο.
http://www.ioanninablogs.gr/%CE%94.%CE%A1.%CE%91.%CE%A3%CE%A5-_%CE%9D%CE%9F.%CE%A1.%CE%91.%CE%A3%CE%A5/2010/10/18/%CE%A1%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%BF_%CE%96%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82

18) Στο Δήμο Πρεβέζης:
η «Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Δήμου Πρέβεζας», που κατέρχεται ως συλλογικότητα ανοικτή σε όλους και όλες με επικεφαλής τυπικά ορισμένο τον πρώτο του ψηφοδελτίου όπως ορίζεται από το νόμο.
http://arpapreveza.net/

19) Στο Δήμο Λευκάδας:
η δημοτική κίνηση «Ανταρσία στη Λευκάδα» με επικεφαλής τον Περικλή Χόρτη, ηλεκτρολόγο, ενεργό μέλος της Πρωτοβουλίας Αγροτών.

20) Στο Δήμο Πύργου (Ηλεία):
η δημοτική κίνηση «Ανταρσία στον Πύργο», με επικεφαλής τον Γιάννη Σεφερλή, πολιτικό μηχανικό.

21) Στο Δήμο Ηγουμενίτσας:
η «Ανεξάρτητη Αγωνιστική Κίνηση» Δήμου Ηγουμενίτσας με επικεφαλής τον Παύλο Λάμπρου.
http://perdika-thesprotias.blogspot.com/2010/10/blog-post_8713.html

NEA

2009-05-09T16:52:00.000-07:00

Το ανανεωμένο site της Αριστερής Ανασύνθεσης

www.aran.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ

2009-04-24T05:50:00.000-07:00

ΠΑΚΙΣΤΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΑΣΥΛΟΥ ΤΗΣ ΕΕ

Ρατσιστικές επιθέσεις σε Ν.Ιωνία και Λαμπρινή
Κάλυψη από Αστυνομία των επιθέσεων!
Καλούμε σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο
την Κυριακή 26/4, 5μμ στο ΚΕΠ Ν.Ιωνίας

Το τελευταίο δεκαήμερο μια ομάδα ρατσιστών επιτίθεται με σιδερογροθιές και σπασμένα μπουκάλια σε Πακιστανούς μετανάστες στην περιοχή της Ν.Ιωνίας και της Λαμπρινής.
1.Στην Ν.Ιωνία στήνουν καρτέρι τα ξημερώματα γύρω στις 4 πμ στην Λεωφόρο Ηρακλείου όπου και δεκάδες εργαζόμενοι σε Λαϊκές πάνε για να πιάσουν δουλειά.
Στοχοποιείται έτσι μια ολόκληρη κατηγορία εργαζόμενων.
Συγκεκριμένα ομάδα από 4-6 σε 2-3 μηχανές επιτέθηκε στους Πακιστανούς μετανάστες με σιδερογροθιές τους ρίξανε κάτω και τους κλωτσάγανε με αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο πρόσωπο και τα πλευρά σε 11 τουλάχιστον άτομα.
Αυτές οι επιθέσεις γίνανε από την μεγάλη Πέμπτη 17/4 έως και χθές τα ξημερώματα.
2.Στην Λαμπρινή ομάδα ρατσιστών επιτίθεται συστηματικά από τις 17 Απρίλη σε Πακιστανούς μετανάστες. Γίνονται επιθέσεις από την Πλατεία του Αγίου Ανδρέα. Μάλιστα κυνήγησαν μέχρι το σπίτι τους στην οδό Συρακουσών.Κι μπήκαν 3 φορές στο σπίτι τους τραυματίζοντας 7 άτομα.. Μάλιστα την δεύτερη μέρα παρακολουθούσαν και περίμεναν να βγουν από το σπίτι για να επιτεθούν.
Αστυνομικοί πήγαν στις 18 του Απρίλη στις 11.50μμ, πιάσανε δύο, ενα18χρονο και ένα 22χρονο. Ο 22χρονος έλεγε στους Πακιστανούς «είμαι αστυνομικός!». Ο μεταφραστής Μοχάμεντ Μπασίρ εκ μέρους των θυμάτων που πήγε στο ΑΤ αντιμετωπίστηκε χυδαία από τον αστυνομικό στην είσοδο ,τον έβριζε «φύγετε από την χώρα μας» και τον εμπόδισε να μπει μέσα!
Μια γειτόνισσα κατήγγειλε το περιστατικό σαν ακραία ρατσιστική επίθεση και προσφέρθηκε να παραστεί σε δίκη κατά των φασιστοειδών.

Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά συνέχεια των επιθέσεων που έγιναν στο Αιγάλεω, τον Ρέντη, την Νίκαια.
Στην Λαμπρινή μόλις πριν από 3 μήνες το ΑΤ προσπαθούσε να κουκουλώσει στα γρήγορα δολοφονική ρατσιστική σε βάρος Πακιστανού μετανάστη.
Ηθικός αυτουργός των επιθέσεων που παραπέμπουνε σε οργανωμένες φασιστικές συμμορίες είναι η πολιτική του ρατσισμού που στοχοποιεί τους μετανάστες για την άνοδο της ανεργίας και της εγκληματικότητας.
Καλούμε σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Κυριακή 26/4, 5μμ στο ΚΕΠ Ν.Ιωνίας

-Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος
Επιτροπή κατά του Συμφώνου Μετανάστευσης Ασύλου της ΕΕ,

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

2009-03-22T14:13:00.000-07:00

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑΪΔΑ

Η Πανελλαδική Συνάντηση αποφάσισε
1. Πολιτικό πλαίσιο του ενωτικού εγχειρήματος είναι το διορθωμένο και συμπληρωμένο κείμενο κοινού πολιτικού προβληματισμού, όπως αυτό δημοσιοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου.
2. Το κείμενο πολιτικής απόφασης της Πανελλαδικής Συνάντησης στην Αθηναΐδα που ακολουθεί, αποτελεί και τη βάση για την Πολιτική Διακήρυξη του ενωτικού εγχειρήματος.
3. Τα βασικά πολιτικά συνθήματα αποτυπώνονται στα σχέδια των κειμένων αφισών που προτείνονται παρακάτω.
4. Τα βασικά πολιτικά μέτωπα στα οποία θα παρέμβουμε το επόμενο διάστημα είναι: α) Κρίση – ανεργία – απολύσεις. β) Ευρωπαϊκή Ένωση γ) Καταστολή και δημοκρατικά δικαιώματα, δ) Πόλεμος, ε) μετανάστες-ρατσισμός.
5. Οι εκλογές μας για εμάς δεν είναι αυτοσκοπός. Τις θεωρούμε, όμως, μια σημαντική πολιτική μάχη και γι' αυτό θα παρέμβουμε σε αυτές. Η παρέμβασή μας αυτή θα γίνει στη βάση των κοινών σημείων πολιτικής συμφωνίας και σε άμεση συνάρτηση με τη συνολική μας παρέμβαση στα πολιτικά μέτωπα της περιόδου.
6. Το όνομα του νέου εγχειρήματος είναι:

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής,
κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας

- Στόχος μας είναι η πολιτική συνεργασία που συγκροτούμε να προωθεί την πολιτική ενότητα στην βάση, την ώσμωση μεταξύ μελών των οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών. Να ανοίγεται στο κόσμο των κινημάτων και τους αγωνιστές να δίνει έμφαση στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τις συνελεύσεις βάσεις τις πανελλαδικές συνελεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, να συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους των συνελεύσεων (τοπικών και κοινωνικών χώρων/κοινωνικών κατηγοριών) και εκπροσώπους των πολιτικών οργανώσεων. Μέχρι τις εκλογές διευρύνεται το συντονιστικό όργανο ώστε να ανοιχτεί και στο ανένταχτο δυναμικό.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

1. Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όχι μόνο διαψεύδεται η πίστη των αστών στη ζωτικότητα και ανωτερότητα του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά μπροστά βρίσκεται σε εξέλιξη μια βαθιά, πολύπλευρη και δομική κρίση του… υπαρκτού καπιταλισμού!

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, αφού θησαύρισαν από τα κέρδη της περίοδο «ανάπτυξης», οργανώνουν μια πειρατική ληστεία στους όρους εργασίας, ελευθερίας και ζωής των εργαζόμενων για να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν αντί να πληρώσουν γι' αυτή!

Σαν μαθητευόμενοι μάγοι, οι κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, οι μάνατζερ και τα golden boys του νεοφιλελευθερισμού, αφού απελευθέρωσαν το καταστροφικό πνεύμα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, καλούν τώρα τον δήθεν περιφρονημένο «κρατισμό» να σώσει τις χρεοκοπημένες τράπεζες και επιχειρήσεις τους, ρουφώντας τρισεκατομμύρια από τους προϋπολογισμούς. Αντί να βάλουν βαθιά το χέρι στις παραφουσκωμένες τσέπες τους, απαιτούν από πάνω να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα τεράστια ελλείμματα και τα αστρονομικά ποσά του δημόσιου χρέους που δημιουργούν.

Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι!

Η κρίση του νεοφιλελευθερισμού εκφράζει τη δομική κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού. Γίνεται σαφές σε ευρύτερες λαϊκές μάζες πόσο βαθιά ανορθολογικό και επικίνδυνο σύστημα είναι ο καπιταλισμός. Δικαιώνονται όσοι επιμένουν ότι πραγματική διέξοδος για του εργαζόμενους και τη νεολαία είναι η κλιμάκωση των ταξικών αντιστάσεων και των κοινωνικών διεκδικήσεων, η αμφισβήτηση του καπιταλισμού, η επιμονή στην αντικαπιταλιστική ανατροπή, στην επανάσταση, στην εξουσία των εργαζομένων, στην προοπτική μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο κομμουνισμός

Φοβισμένοι οι κυρίαρχοι από την έκρηξη του Δεκέμβρη, τις εργατικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο και την προοπτική μαζικών λαϊκών εξεγέρσεων, στρέφονται με μανία κατά των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Απέναντι στους συλλογικούς αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας απαντούν με μια πραγματική «κατάσταση πολιορκίας», προσπαθούν να θέσουν τις λαϊκές αντιστάσεις σε καθεστώς παρανομίας. Απαγορεύοντας την κουκούλα στη νεολαία, φορούν οι ίδιοι την κουκούλα του καταδότη. Τυλίγουν την κοινωνία με ένα αυταρχικό δίχτυ τρόμου, παρακολούθησης, καμεροχαφιεδισμού και αστυνομοκρατίας. Αφήνουν ανεξέλεγκτη την εργοδοτική τρομοκρατία, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα Επιστρατεύουν το στρατό, το «βαθύ κράτος», τη δικαιοσύνη, τις φυλακές και τα μέσα ενημέρωσης κατά του «εχθρού λαού», στο όνομα της «ασφάλειας από την τρομοκρατία». Η πολιτική αυτή δείχνει τη βαθιά παρακμή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Κάτω η τρομοκρατική και αντιδημοκρατική επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα!

Όλα τα παραπάνω, δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας των αστών να ενσωματώσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Γιατί γνωρίζουν ότι καμία ανάλογη κρίση στην ιστορία του καπιταλισμού δεν πέρασε χωρίς κοινωνικούς κλονισμούς. Μέχρι και το υπουργείο Άμυνας της Μεγάλης Βρετανίας εκτιμά ότι η ερχόμενη εικοσαετία θα σημαδευτεί από άνοδο του μαρξισμού και από επαναστατικού τύπου γεγονότα! Ο ελληνικός Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή. Οι εργαζόμενοι και εκμεταλλευόμενοι αρχίζουν να μπαίνουν ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας, από τη μακρινή Γουαδελούπη μέχρι τη Βαλτική.

Ο Δεκέμβρης ήταν μόνον η αρχή! Εμπρός για τις εξεγέρσεις της νέας εποχής!

Η πορεία αυτή δεν θα είναι ευθύγραμμη και «ειρηνική», όπου αύριο θα τεθεί το ζήτημα της εξουσίας «χωρίς να σπάσει ούτε μια βιτρίνα». Θα εξαρτηθεί από τους μαζικούς λαϊκούς αγώνες. Θα κριθεί από την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Απαιτεί τη διαμόρφωση, μαζική παρέμβαση και ενδυνάμωση μιας σύγχρονης Αριστεράς, ενωτικής και μαζικής, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής.
Για τη νικηφόρα αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης του κεφαλαίου!

2. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδίδεται σε μια ληστρική επιδρομή στα συμφέροντα των εργαζόμενων, στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Ταυτίζεται σε αντιδραστικότητα ακόμη και με το ακροδεξιό και ρατσιστικό ΛΑΟΣ που τη στηρίζει! Επιδιώκει μια ρεβάνς απέναντι στην εξέγερση του Δεκέμβρη. Για να αναστηλώσει την κλονισμένη αυτοπεποίθηση του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που βλέπει τον ελληνικό καπιταλισμό να ξεδιπλώνει όλες τις αδυναμίες της. Πασχίζει να αποδείξει ότι είναι πιο «χρήσιμη» στο κεφάλαιο από το ΠΑΣΟΚ, με μια κατά μέτωπο επίθεση στην εργασία, στους μισθούς και τις συντάξεις, στην παιδεία, την υγεία, στα αγωνιστικά συνδικάτα, το εργατικό κίνημα και τη νεολαία. Και όσο περισσότερο χάνει την όποια λαϊκή στήριξη, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται. Η κυβέρνηση των δολοφόνων και η πολιτική της αναδεικνύεται σε υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο για το λαό! Πρέπει να ανατραπεί απ’ τα κάτω και από τα αριστερά!

Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού πολιτικού συστήματος! Είναι ο δεύτερος πυλώνας των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού! Το απέδειξε όταν ήταν κυβέρνηση, το αποδεικνύει και τώρα που είναι αντιπολίτευση και προσυπογράφει πλήρως τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πρωτοστατεί στο κλίμα τρόμου και «ασφάλειας», είναι πιο επιθετικό κατά του πανεπιστημιακού ασύλου ακόμη κι από τη ΝΔ! Προτείνει «πράσινα άλογα» ως μαγικό ραβδί για την κρίση με αοριστολογίες για το κεφάλαιο. Το μόνο συγκεκριμένο είναι ξανά η τζάμπα εργασία νέων για τους εργοδότες. Καμία αυταπάτη! Οποιαδήποτε πολιτική συνεργασία μαζί του, πολύ περισσότερο σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση σαν κι αυτές που οραματίζονται στο Συνασπισμό, απλώς θα δώσει αριστερό άλλοθι στις αντιλαϊκές πολιτικές. Να καταδικαστεί χωρίς ταλάντευση το ΠΑΣΟΚ, στους αγώνες και σε κάθε πολιτική μάχη!

Το ευρώ και η οικονομική κρίση αποκάλυψαν το αποκρουστικό και βαθιά αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και στρατοκρατικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών. Είναι σφαγείο των πολυεθνικών. Είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Οργανώνει τις δικές της και είναι συνεργός στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Δεν μεταρρυθμίζεται σε Ευρώπη των λαών.

Συνολική σύγκρουση με την ΕΕ! Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της. Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Πάλη για τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση της ΕΕ! Για μια Ελλάδα της εργατικής εξουσίας, από τη σκοπιά του διεθνισμού και όχι της εθνικιστικής περιχαράκωσης ή της «αυτοδύναμης ανάπτυξης». Με προοπτική τον επαναστατικό μετασχηματισμό, τη διεθνιστική αλληλεγγύη, τη συνεργασία και ενοποίηση επαναστατημένων χωρών και κινημάτων. Για μια νέα σοσιαλιστική – κομμουνιστική προοπτική στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο.
Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής που προωθούν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ!

3. Διέξοδος από την κρίση δεν είναι οι κυβερνητικές εναλλαγές: Είτε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Είτε αυτοδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Είτε κεντροαριστερή με τον ΣΥΝ. Καμιά εκδοχή κυβερνητικής και πολιτικής διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους δεν μπορεί να πάρει φιλολαϊκά χαρακτηριστικά!
Διέξοδο δεν μπορεί να δώσει ούτε μια «αριστερή διακυβέρνηση», όπως προτείνει ο ΣΥΝ, ούτε μια «λαϊκή εξουσία», όπως προτείνει το ΚΚΕ. Γιατί και οι δυο κινούνται στο έδαφος του συστήματος. Διέξοδος δεν είναι ούτε η περιφρόνηση της μαζικής πολιτικής πάλης από τα αναρχικά ρεύματα και η τυφλή βία.

Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε, ότι η διέξοδος από την κρίση και τη νέα βαρβαρότητα προς όφελος της εργασίας, βρίσκεται:
Στους ενωτικούς, μαχητικούς αγώνες, στη μαζική αντίσταση, στη σύγκρουση για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής εξόδου από την κρίση. Για να ανοίξει ο δρόμος για την επανάσταση και την εργατική εξουσία με προοπτική το σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Η υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων και αναγκών, περνά σήμερα μέσα από τη ρήξη με τον πυρήνα της αστικής πολιτικής, τους «νόμους της αγοράς», τα «προγράμματα σταθερότητας» του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Σε αυτή την κατεύθυνση, θα συμβάλει αποφασιστικά μια ενωμένη και ισχυρή αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά. Θα συμβάλει η ενότητα στη δράση, μέσα στο μαζικό κίνημα, με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και όσους αγωνίζονται ενάντια στην αστική εξουσία.

4. Καμιά κυβέρνηση, παρά μόνο ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, ενωμένο σε μια αντιπολίτευση των «κάτω» μπορεί να ανατρέψει την επίθεση!

Για αυτό απαιτείται η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Η λογική και η πρακτική του υποταγμένου συνδικαλισμού που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, δεν είναι αρωγός, αλλά αντίπαλος των νικηφόρων αγώνων. Αποδεικνύεται από την ταξική συνεργασία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ στη συμφωνία «διεξόδου από την κρίση» υπέρ του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται από την απουσία τους στο Δεκέμβρη και από την εχθρότητα στο κίνημα αλληλεγγύης στην Κούνεβα. Η υπόκλιση και συμμαχία των δυνάμεων του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ με τη γραφειοκρατία και η απομονωτική, κομματική λογική αγώνων διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ, είναι δρόμοι αδιέξοδοι και ηττημένοι.

Εμπρός για μαζικούς ακηδεμόνευτους ταξικούς αγώνες για την ανατροπή της πολιτικής κεφαλαίου και Ε.Ε.
- Για να ανατραπεί η εισοδηματική πολιτική, η λιτότητα, η ακρίβεια και η ελαστική εργασία. Για να σταματήσει ο ληστρικός ρόλος των τραπεζών. Για να μπει φραγμός στις ιδιωτικοποιήσεις.
- Υπεράσπιση και διεκδίκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών.
- Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό.
- Για να ανατραπεί η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.
- Για να μην περάσει η νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς. Για τη μαχητική υπεράσπιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων.
- Κάτω τα χέρια από τις γυναίκες, πραγματική ισότητα των δυο φύλων. Φραγμός στο ρατσισμό και την ξενοφοβία.

5. Πιστεύουμε βαθιά, ότι με ένα τέτοιο πρόγραμμα, στον αγώνα για την αντίσταση, τη ρήξη και την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, μπορεί να ενωθεί η μεγάλη πλειονότητα των εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας. Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πώς ο αγώνας αυτός θα είναι αποτελεσματικός και νικηφόρος; Πως δεν θα πισωγυρίσει όπως στο παρελθόν;

Απάντηση σε αυτό το μεγάλο ερώτημα δεν μπορούν να δώσουν: Ούτε, ο «σοσιαλισμός» με αγορά και ανταγωνισμό και ο μεταρρυθμισμός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός που γνωρίσαμε» και η «λαϊκή εξουσία» χωρίς επανάσταση του ΚΚΕ. Αυτές οι απαντήσεις οδήγησαν στις συγκυβερνήσεις του 1989 – ’90. Απάντηση δεν μπορεί να δώσει ούτε και η αναρχική ουτοπία χωρίς εργατική εξουσία.

Εμείς πιστεύουμε ότι για να είναι αυτός ο αγώνας αποτελεσματικός και νικηφόρος πρέπει να εμπνέεται από την πεποίθηση στην αναγκαιότητα, αλλά και τη δυνατότητα να αμφισβητηθούν αλλά και ανατραπούν οι καπιταλιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Αντί για την αυταπάτη ενός «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» εμείς λέμε ότι δεν υπάρχει άλλη στρατηγική ε¬ναλ¬λα¬κτι¬κή λύση στον καπιταλισμό και την κρίση του, εκτός από την κοινωνική επανάσταση και την εξουσία των ερ¬γα¬ζόμε¬νων. Που θα οργανώσει την πορεία προς μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση στη χώ¬ρα μας, την Ευ¬ρώ¬πη και τον κό¬σμο. Θε¬με¬λιω¬μέ¬νη σε όρ¬γα¬να εργατικής δη¬μο¬κρα¬τί¬ας και αυτοδιεύθυνσης των εργαζόμενων. Με την κοινωνικοποίηση ό¬λων των με¬γά¬λων επιχει¬ρή¬σεων στους το¬μείς κλει¬διά της οι¬κο¬νο¬μί¬ας. Με τον κοινωνικό δη¬μο¬κρα¬τι¬κό σχε¬διασμό σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα. Με πο¬λι¬τι¬κά, συν¬δι¬κα¬λι¬στι¬κά, α¬το¬μι¬κά δι¬καιώ¬μα¬τα και ε¬λευ¬θε¬ρί¬ες, πο¬λύ α¬νώ¬τε¬ρα α¬πό αυτά που έδωσαν οι α¬στι¬κές δη¬μο¬κρα¬τί¬ες. Σε μια κοινωνία με επίκεντρο, όχι το κέρδος, την εκμετάλλευση και την καταπίεση, αλλά τον άνθρω¬πο και τις α¬νά¬γκες του.

Για να προχωρήσει ο κόσμος στη σοσιαλιστική και την κομμουνιστική οργάνωση της κοινωνίας!

Ο αγώνας μας εμπνέεται από την εμπειρία και τις κατακτήσεις των κοινωνικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα και πρώτα από όλα από τον Οκτώβρη του 1917 αλλά και από όλες τις επαναστατικές απόπειρες και εξεγέρσεις, με τα τραγικά λάθη και τις ανεπάρκειές αλλά και με τα διδάγματά τους: από τη γαλλική Κομμούνα, το ΕΑΜ και τον ΔΣΕ, μέχρι την κινέζικη πολιτιστική επανάσταση, το Βιετνάμ και την Κούβα, το γαλλικό Μάη. Η κατάρρευση των εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών καθεστώτων «υπαρκτού σοσιαλισμού» δεν κλονίζει την επιμονή μας στην ανάγκη της αντικαπιταλιστικής διεξόδου, της επαναστατικής ρήξης και της νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστική προοπτικής.

Περισσότερο παρά ποτέ, οι εργαζόμενοι, ο λαός, η νεολαία, χρειάζονται:
Μια Αριστερά δυνατή και ενωτική, που θα συμβάλλει στην αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας θα οργανώνει την κοινή δράση!
Μια Αριστερά πρωτοπόρα σε νικηφόρους αγώνες, έτσι ώστε να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και να ανατραπούν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ!
Μια Αριστερά της αυτοπεποίθησης, που θα διατηρεί την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια και δεν θα δορυφοροποιείται γύρω από το ρεφορμισμό!
Μια Αριστερά ανατρεπτική αντικαπιταλιστική, που αγωνίζεται για την επανάσταση, την εξουσία των εργαζομένων, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό!
Αυτή την Αριστερά, με συνείδηση των δυσκολιών, αλλά και της ανάγκης, φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε με την

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής,
κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΑΣ:
.
Α’ ΕΝΟΤΗΤΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΛΗ:
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΥΤΕ ΠΑΣΟΚ – ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΟΧΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
.
Β’ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΡΙΣΗ –ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
.
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε.

• Να καταργηθεί τώρα το Σύμφωνο Σταθερότητας
• Στάση πληρωμών στο ληστρικό χρέος και όχι σε μισθούς και συντάξεις
• Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων εταιρειών χωρίς αποζημίωση
• Εργατικός έλεγχος στην παραγωγή
• Απαγόρευση απολύσεων
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
• 1400 ευρώ κατώτερος μισθός
• Δημόσια δωρεάν παιδεία – υγεία – ασφάλιση

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ

ΜΕ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ .

Γ’ ΕΝΟΤΗΤΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ:
ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε.
Του κεφαλαίου, του πολέμου, του ρατσισμού

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ – ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ – ΔΙΑΛΥΣΗ

• Κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας
• Έξω από το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό
• Όχι στη Νέα ΚΑΠ και το ξεκλήρισμα των αγροτών
• Όχι στην αντιδραστική Ευρωσυνθήκη
• Όχι στους Ευρωτρομονόμους
.
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.
.
Δ’ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ
.
Κρίση, ανεργία, πόλεμοι, οικολογική καταστροφή
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-03-12T06:59:00.000-07:00

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

σας προσκαλεί το Σάββατο 14/3 στις 19.00 στην εκδήλωση-συζήτηση:

"30 χρόνια Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν"

Ομιλητές: Σ.Μιχαήλ, Μ.Μακρής, Τ.Μπέτζελος

και

την Παρασκευή 13/3 στις 20.30 σας προσκαλεί,

στα πλαίσια του αφιερώματος στον κινηματογράφο της (ευρύτερης) Μέσης Ανατολής,

στην προβολή ταινίας:

"Κανταχάρ" (2001)

του Μοσέν Μαχμαλμπάφ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»

Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου (στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-02-25T11:20:00.000-08:00

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Πρωτοβουλία των 90 Σωματείων για την για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα πραγματοποίησε σήμερα Τετάρτη 25/02 παράσταση διαμαρτυρίας και συμβολική κατάληψη των γραφείων της διοίκησης του ΗΣΑΠ στην οδό Αθηνάς.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε συνάντηση της ΠΕΚΟΠ και της Πρωτοβουλίας Σωματείων με το διευθύνοντα σύμβουλο της ΗΣΑΠ Α.Ε. κ. Παπαθανάση και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Σε αυτήν οι εκπρόσωποι των σωματείων θέσαμε τα αιτήματα για την κατάργηση του σύγχρονου δουλεμπορίου και όλων των μορφών ελαστικής και επισφαλούς εργασίας.

Απαιτήσαμε από τη διοίκηση του ΗΣΑΠ:

1) Να καταγγείλει τη σύμβαση με την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ, στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Πρόκειται για εταιρεία η οποία, όπως προκύπτει από ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας, καταγγελίες της ΠΕΚΟΠ, στοιχεία των ίδιων των υπηρεσιών του ΗΣΑΠ, συστηματικά παραβιάσει την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία.
2) Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.

Ύστερα από διεξοδική συζήτηση συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα ανάμεσα στη Διοίκηση του ΗΣΑΠ, την ΠΕΚΟΠ και την Ένωση Εργαζομένων ΗΣΑΠ

Η ΑΕ ΗΣΑΠ, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, όσων έχουν υποπέσει στην αντίληψη των υπηρεσιακών παραγόντων και του εγγράφου της επιθεώρησης εργασίας (αρ. πρωτ. 106/21.01.2009) και των από μέρους της ΠΕΚΟΠ καταγγελιών για τις συνθήκες εργασίας (αμοιβές, ασφάλιση κ.λ.π.) του απασχολούμενου υπό την ΟΙΚΟΜΕΤ ΑΕ προσωπικού στην καθαριότητα των εγκαταστάσεών της, θα προβεί αμέσως σε όλες τις δέουσες ενέργειες διαπίστωσης αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εργολάβου εταιρίας που θα επισύρει την κύρωση της καταγγελίας της με αυτήν υφιστάμενης σύμβασης.

Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα εισηγηθεί σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ως θέμα την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για τη διενέργεια των καθαρισμών.

Η ΑΕ ΗΣΑΠ θα προβεί άμεσα στη σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.

Η Πρωτοβουλία Σωματείων θεωρεί ότι αυτές οι δεσμεύσεις δείχνουν ότι η κινητοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η συλλογική δράση, η αλληλεγγύη των εργαζομένων μπορούν να έχουν αποτελέσματα.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές του σύγχρονου δουλεμπορίου μέχρι την τελική νίκη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

2009-02-24T15:08:00.001-08:00

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

μέσα από μια σειρά σεμιναρίων παρουσιάζει την ιστοριά του νεολαιίστικου κινήματος.

Την Πέμπτη 26/2 στις 19.00

διοργανώνεται σεμινάριο με θέμα:

"Οι αγώνες της νεολαίας την περίοδο 1950-1967"

Εισηγητές: Μ.Στύλλου, Λ.Ριζάς

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»

Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου (στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

2009-02-19T05:36:00.001-08:00

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

2009-02-18T04:15:00.000-08:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-02-16T13:48:00.000-08:00

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ!

19 Φλεβάρη διαδήλωση 6 μ.μ. Προπύλαια και Πορεία στη Βουλή

19 ΜΑΡΤΗ – ΝΑ ΚΗΡΥΧΤΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑ

- Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί
- Να κλείσουν οι δουλεμπορικές εταιρίες
- Κανένας εργαζόμενος ενοικιαζόμενος
- Κάτω η αντεργατική επίθεση

Στις 22 Δεκέμβρη, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ) δέχτηκε δολοφονική επίθεση από τραμπούκους με βιτριόλι. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση με σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και μόνιμες αναπηρίες σε ζωτικά όργανα, ενώ έχει ήδη χάσει την όρασή της από το ένα μάτι.

Η Κωνσταντίνα είναι μητέρα ανήλικου παιδιού, εργαζόμενη-συνδικαλίστρια και μετανάστρια. Η δολοφονική επίθεση είναι η εκδίκηση για τον αγώνα της να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των συναδέλφων της, είναι η ακραία και αιματηρή μορφή του πιο βάρβαρου εργασιακού μεσαίωνα. Μαζί με την ΠΕΚΟΠ, αποκαλύψε την αθλιότητα των εργολαβιών: αυθαίρετη παρακράτηση χρημάτων των εργαζομένων, καταστρατήγηση διαλειμμάτων και ωραρίων, απολύσεις-«παραιτήσεις» χωρίς αποζημίωση, κλοπή των βαρέων-ανθυγιεινών ενσήμων, εκβιασμοί και τρομοκρατία... Με την ανοχή και συγκάλυψη των Επιθεωρήσεων Εργασίας, που τα βρίσκουν όλα «νόμιμα», με την αδράνεια και συνενοχή των επίσημων συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Η «Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την Κατάργηση του Δουλεμπορίου στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα» μαζί με την ΠΕΚΟΠ και αλληλέγγυες/ους εργαζόμενους/ες και συλλογικότητες, έχει αναδείξει το ζήτημα, ενάντια σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης. Έχει οργανώσει παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις για την κατάργηση αυτών των άθλιων εργασιακών συνθηκών. Με παρεμβάσεις σε επιθεωρήσεις εργασίας απαιτούμε να γίνουν επιτόπιοι έλεγχοι στους χώρους δουλειάς, ώστε χωρίς προϊσταμένους και στημένους ψευτο-ελέγχους οι καθαρίστριες να αποκαλύψουν τις πραγματικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν, όπως έγινε στον Πειραιά στις 21 Γενάρη, όταν απαιτήσαμε από την Επιθεώρηση Εργασίας να γίνει αμέσως έλεγχος στο χώρο του ΗΣΑΠ στον Πειραιά στα συνεργεία καθαριότητας της εταιρείας ΟΙΚΟΜΕΤ του Νικήτα Οικονομάκη. Στον έλεγχο που έγινε συντάχθηκε δελτίο ελέγχου με πλήθος παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας (εργάζονται στο διάλειμμα, πληρώνονται κάτω από τη σύμβαση, δεν πληρώνονται τις αργίες). Αποδείξαμε έτσι το ψέμα της κυβέρνησης που δήλωνε ότι η εταιρεία ελέγχθηκε και πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις... Απαιτούμε από διοικήσεις νοσοκομείων, δημόσιων οργανισμών να δώσουν στην ΠΕΚΟΠ τις συμβάσεις του αίσχους που υπογράφουν με τους εργολάβους, για να αποκαλυφθεί ο εργασιακός μεσαίωνας που επιβάλλουν αλλά και η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας.
Το εργατικό κίνημα πρέπει να αναμετρηθεί αποφασιστικά με το σύγχρονο δουλεμπόριο. Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, τους/τις εργαζόμενους/ες σε όλους τους κλάδους και χώρους δουλειάς, να παλέψουμε μαζί για ΝΑ ΚΗΡΥΧΤΕΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ, με κεντρικά αιτήματα:

Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης στην Κωνσταντίνα.
Έξω οι εργολάβοι-δουλέμποροι από τους χώρους εργασίας. Να καταργηθεί ο νόμος 2956/2001 και ο νόμος 3204/2003 για τα νοσοκομεία και συνολικά το θεσμικό πλαίσιο για την ενοικίαση εργαζομένων που οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχουν επιβάλει και νομιμοποιήσει..
Να γίνουν άμεσα προσλήψεις για έλληνες και μετανάστες. Επιστροφή στις δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς, όλων των λειτουργιών που έχουν ανατεθεί σε ιδιώτες και εργολάβους. Η μισθοδοσία του προσωπικού καθαριότητας να γίνει αμέσως από τις δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς
Ενιαία εργασιακά δικαιώματα, με μόνιμες και σταθερές εργασιακές σχέσεις για όλους. Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που προωθεί η κυβέρνηση στο όνομα της θωράκισης από την κρίση. Όχι στις απολύσεις
Δωρεάν Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη - Άμεση και Πλήρη Συνταξιοδότηση για την Κωνσταντίνα

Αυτός ο αγώνας μάς αφορά όλους και θα συνεχιστεί μέχρι τη νίκη. Να κάνουμε ασφυκτική την πίεση στην κυβέρνηση, για να ξηλωθούν οι νόμοι του σύγχρονου δουλεμπορίου. Θα είναι ένα σημαντικό βήμα στον αγώνα ενάντια στην ελαστική εργασία, την εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία, ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου που επιχειρεί να φορτώσει στους εργαζομένους τις συνέπειες της κρίσης του.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-02-16T13:46:00.000-08:00

Ανακοίνωση της ΠΕΚΟΠ 3/02/2009

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ.
Ποιοι σακάτεψαν την Κωνσταντίνα Κούνεβα;

42 μέρες από την δολοφονική επίθεση και το σακάτεμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα κι όμως τα ανθρωποειδή που της επιτέθηκαν κυκλοφορούν ελεύθερα! Ίσως για να επιλέξουν το επόμενο θύμα που θα στοχοποιήσουν και θα επιτεθούν.
42 μέρες από την δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα και οι υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης δεν ευαισθητοποιήθηκαν να βγάλουν ούτε μια ανακοίνωση για την πορεία των ερευνών, αν υποθέσουμε ότι γίνονται έρευνες για την αποκάλυψη των ενόχων. Ούτε βεβαίως ο αρχηγός της Αστυνομίας ή οι άλλοι αρμόδιοι κρατικοί παράγοντες.
Ποιά είναι άλλωστε η Κωνσταντίνα Κούνεβα; Μια απλή καθαρίστρια είναι.
Αν συνέβαινε κάτι παρόμοιο σε έναν από τους «εντιμότατους κύριους ή κυρίες» θα έδιναν συνεντεύξεις κάθε μισή ώρα. Θα ήταν πρώτη είδηση σε όλα τα κανάλια.
Ποιος όμως σακάτεψε την Κωνσταντίνα Κούνεβα; Ποιοι επιτέθηκαν στην γραμματέα του σωματείου μας; Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευτές, κύριοι αρμόδιοι; Γιατί δεν τους απευθύνετε το εκκωφαντικό ερώτημα, κύριοι καναλάρχες;
Ποιοί και γιατί οργάνωσαν την αντισυγκέντρωση στις 24 Νοέμβρη και προπηλάκισαν την Κωνσταντίνα κυνηγώντας την μέχρι την Ομόνοια;
42 μέρες από το σακάτεμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα και οι εργολάβοι-δουλέμποροι συνεχίζουν το θεάρεστο έργο τους. Παραμένουν ασύδοτοι και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους καλυπτόμενοι πίσω από ολόκληρο τον νομικό οπλοστάσιο που τους προστατεύει.
Η υπουργός Απασχόλησης δεν έχει κάνει καμιά ενέργεια να το καταργήσει και να τους αποπέμψει από τα υπουργεία, τα νοσοκομεία και τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Έναν σχεδόν μήνα μετά την κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, ευαισθητοποιήθηκε και κάλεσε την μάνα της Κωνσταντίνας, που την συνόδευε η αντιπρόεδρος του σωματείου και η δικηγόρος μας.
Παρά τις υποσχέσεις της όμως για ολόπλευρη συνδρομή, τις αποκλειστικές νοσοκόμες τις πληρώνει η οικογένεια από τις συνδρομές του κινήματος αλληλεγγύης!
42 μέρες από την δολοφονική επίθεση κατά της Κωνσταντίνας και η ηγεσία της ΓΣΣΕ δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό για να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που επιτρέπουν την δράση και την ασυδοσία των εταιρειών που ενοικιάζουν ανθρώπους την αυγή του 21ου αιώνα!!!
Για να αποσείσει μάλιστα τις τεράστιες ευθύνες της, μερικές φορές συγκεκαλυμμένα άλλες απροκάλυπτα, προσπαθεί να υπονομεύσει ή και να συκοφαντήσει την «Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού».
Όπως όταν αρνήθηκε να υπογράψει το υπόμνημα που συντάξαμε με τα αιτήματά μας και καταθέσαμε μαζί με την πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων και συνδικαλιστών στον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας.
Όπως όταν πριν από τη συγκέντρωση και πορεία των 85 σωματείων και του Κινήματος Αλληλεγγύης προς την Κωνσταντίνα Κούνεβα «αποκήρυξε» τη συγκέντρωση, χωρίς μάλιστα να τους το ζητήσει κανένας!
Όπως αρνείται μέχρι σήμερα να διαχωρίσει την θέση της από το εργοδοτικό σωματείο της ΟΙΚΟΜΕΤ και την υπονομευτική δράση του.
Θέλουμε να το δηλώσουμε ξεκάθαρα προς κάθε κατεύθυνση:
Αποτελούμε οργανικό μέρος του εργατικού κινήματος και αυτή μας της ιδιότητα αλλά και την αυτονομία μας δεν πρόκειται να την παραχωρήσουμε σε κανέναν. Ούτε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μιλάει εξ’ ονόματός μας.
Η δράση της γραμματέως του σωματείου μας και η τραγική της σημερινή θέση δεν προσφέρεται ούτε για πολιτική εκμετάλλευση, ούτε για πλυντήριο των ευθυνών καμιάς πλευράς και κανενός φορέα.
Η ΓΣΕΕ δεν είναι φέουδο κάποιων προσώπων ούτε κάποιας πλειοψηφίας αλλά ανήκει σε όλους τους εργαζόμενους και το εργατικό κίνημα. Απέναντι σε προσπάθειες προσχηματικής πειθαρχίας σε «ανώτερα όργανα», εμείς θα επιμένουμε να πειθαρχούμε στις αξίες του εργατικού κινήματος και του εργατικού πολιτισμού.
Τα ερωτήματα παραμένουν αμείλικτα: η ηγεσία της ΓΣΕΕ αλλά και οι άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις θα πρωτοστατήσουν έστω και τώρα στο ξεκίνημα ενός πανεργατικού αγώνα που θα καταργήσει τις δουλεμπορικές εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων και στην κατάργηση όλου του αντεργατικού οπλοστασίου που τις κατοχυρώνει;
Θα διώξει -δίνοντας το καλό παράδειγμα σαν την γυναίκα του Καίσαρα- τον εργολάβο καθαρισμού που καθαρίζει τα γραφεία της ή θεωρεί ότι οι εργολάβοι είναι χρήσιμοι και απαραίτητοι για την ίδια, όπως και οι πάνω από 50 εργαζόμενοι με τα προγράμματα stage που δουλεύουν ανασφάλιστοι στις υπηρεσίες της;
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Έλληνες και μετανάστες,
Σας καλούμε να πυκνώσετε τις γραμμές του σωματείου μας και να διεκδικήσουμε όλοι μαζί τα δίκαια αιτήματά μας. Σας καλούμε σε επαγρύπνηση και σε αγώνες μέχρι να δικαιωθούμε.
Μην υποκύπτετε στις απειλές και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
Είναι ελάχιστοι και είμαστε χιλιάδες!
Ο αγώνας της Κωνσταντίνας δεν μπορεί και δεν θα πάει χαμένος. Η αποτρόπαια πράξη εναντίον της ξεσήκωσε ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που δεν θα κάνει πίσω αν δεν δικαιωθούν οι στόχοι μας.
Ευχαριστούμε όλους τους εργαζόμενους, όλες τις συλλογικότητες, οργανωμένες και ανοργάνωτες, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την νεολαία που από την πρώτη στιγμή κινητοποιήθηκε και συμβάλλει με καθοριστικό τρόπο στο τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης που έχει δημιουργηθεί για την Κωνσταντίνα Κούνεβα.

Απαιτούμε :
- Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι που σακάτεψαν την Κωνσταντίνα Κούνεβα.
- Έξω οι εργολάβοι-δουλέμποροι από τις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις.
- Κατάργηση της ενοικιασμένης και ανασφάλιστης εργασίας.
- Κατάργηση ολόκληρου του νομικού οπλοστασίου που τα κατοχυρώνει.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Με Αγωνιστικούς Χαιρετισμούς
ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ.
ΤΗΛ.ΦΑΞ.2108221083
e-mail pekop1999@gmail.com
κινητά 6978865730-6978844725

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

2009-02-16T06:41:00.000-08:00

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

μέσα από μια σειρά σεμιναρίων παρουσιάζει την ιστοριά του νεολαιίστικου κινήματος.

Την Τετάρτη 18/2 στις 19.00

διοργανώνεται σεμινάριο με θέμα:

"Οι αγώνες της νεολαίας στις δεκαετίες 80-90"

Εισηγητές: Π.Σωτήρης, Κ.Χαριτάκης, Κ.Παπαδάκης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»

Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου (στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-02-11T15:54:00.000-08:00

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 14/2 12.30 ΜΜ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ.ΑΝΔΡΕΑ (ΛΑΜΠΡΙΝΗ)

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ-ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

Την Τετάρτη 4/2, το μεσημέρι ένας 79χρονος συνταξιούχος πυροβόλησε και τραυμάτισε σοβαρά τον Ομάρ Ζαμάν 21 ετών μέσα στο σπίτι στην οδό Ωροπού 61. O δράστης που δεν έχει κρύψει στο γειτονικό του περιβάλλον το ρατσισμό του για τους μετανάστες και ιδιαίτερα για τους πακιστανούς, πυροβόλησε αναίτια την ώρα που ο μετανάστης βρίσκονταν πίσω από την πόρτα του σπιτιού του. Το θύμα βρίσκεται τραυματισμένο στην κοιλιακή χώρα ακόμα στον Ευαγγελισμό, ενώ ο δράστης έχει μεταφερθεί στον Κορυδαλλό. Πρόκειται για μια ακόμα ρατσιστική επίθεση σε ένα μακρύ κατάλογο που μήνα το μήνα μεγαλώνει. Μόλις τρεις μέρες πριν είχε προηγηθεί δολοφονική έφοδος οργανωμένων φασιστοειδών σε σπίτι πακιστανών μεταναστών στη Νίκαια.
Το τελευταίο διάστημα η πολιτική της κυβέρνησης έχει στρώσει το δρόμο για ρατσιστικά εγκλήματα και επεμβάσεις της Αστυνομίας με το πιο θεσμοποιημένο τρόπο ώστε να κουκουλώνονται μια σειρά περιστατικά. Προκαλεί ερωτηματικά η σπουδή των πληροφοριών αστυνομικών κύκλων προς δημοσιογράφους ότι «επρόκειτο για περιστατικό ζηλοτυπίας»!
Όπως ακριβώς «βάφτισαν» την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, “έγκλημα πάθους”.
Είναι μόνιμη τακτική της Αστυνομίας και του Υφυπουργείου Δημόσιας Τάξης να συγκαλύπτει τα ρατσιστικά εγκλήματα και να παραβιάζει συστηματικά τα δικαιώματα των μεταναστών, φτάνοντας μέχρι τις δολοφονίες (Π.Ράλλη). Αυτή τη σταθερή πολιτική επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις Μαρκογιαννάκη, με τα συγχαρητήρια στους φασίστες, έξω από το ΑΤ Αγ.Παντελεήμονα.
Το δρόμο για τη σκλήρυνση της ρατσιστικής πολιτικής της κυβέρνησης άνοιξε η υιοθέτηση του Συμφώνου μετανάστευσης και ασύλου της Ε.Ε. που μετατρέπει την Ευρώπη σε φρούριο με πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα και διώξεις σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών αντιμετωπίζοντάς τους ως αποδιοπομπαίους τράγους για το αδιέξοδο της οικονομικής κρίσης.
Οι εργαζόμενοι και οι νέοι, ντόπιοι και μετανάστες, δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε.
Για την ανεργία υπεύθυνοι δεν είναι οι μετανάστες, αλλά ο καπιταλισμός. Οι τραπεζίτες παίρνουν 28 δις ευρώ και οι εργοδότες προχωράνε σε κλεισίματα επιχειρήσεων και απολύσεις και αναμένεται να χαθούν 100.000 θέσεις εργασίας μέσα στο 2009 φορτώνοντας τα βάρη της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων.
Σας καλούμε, να διαδηλώσουμε όλοι μαζί ενάντια στο ρατσισμό, στη φτώχεια, στην ανεργία, στην υποβάθμιση της ζωής μας.
Να σταματήσουμε τις ρατσιστικές επιθέσεις
Εργάτες ενωμένοι-ποτέ νικημένοι.
Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
Γ΄ ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ ΤΗΣ ΕΕ ΠΑΚΙΣΤΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΛΛΑΔΟΣ «Η ΕΝΟΤΗΤΑ»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-02-06T08:58:00.000-08:00

Αριστερή Ανασύνθεση

Να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στην ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς

1. Η πραγματοποίηση της ενωτικής εκδήλωσης στις 31/01 αποτελεί αναμφίβολα τομή και ένδειξη πολιτικής ωριμότητας των συλλογικοτήτων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Οι μεγάλες προκλήσεις της εποχής, η οικονομική κρίση και προσπάθεια «φυγής προς τα εμπρός» των δυνάμεων του κεφαλαίου, ο τρόπος που η εξέγερση του Δεκέμβρη έδειξε τις δυνατότητες που υπάρχουν για κινήματα που να αμφισβητούν τον πυρήνα της κυρίαρχης πολιτικής, η κοινή δράση μέσα στην εξέγερση, επιτάχυναν ενωτικές διεργασίες και διαδικασίες διαλόγου.

2. Σήμερα η πρόκληση που τίθεται, μέσα στις οξυμμένες κοινωνικές αντιθέσεις και την κρίση του νεοφιλελευθερισμού ως ηγεμονικού προτάγματος, είναι να δούμε ποια Αριστερά μπορεί να μετασχηματίσει τις δυναμικές που αναπτύσσονται σε αγώνα με συγκεκριμένους στόχους και διεκδικήσεις, έτσι ώστε να υπάρξουν απτές νίκες, αλλά και ποια Αριστερά μπορεί να συνολικοποιήσει τις κοινωνικές αντιστάσεις σε πολιτικούς στόχους συνολικής ανατροπής μιας πολιτικής που απαξιώνει την εργασία, εμπορευματοποιεί τις κοινωνικές ανάγκες, ενισχύει τις πρακτικές επιτήρησης και πειθάρχησης, βαθαίνει την εμπλοκή με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Σε αυτή την πρόκληση δεν απαντά η βαθιά συντηρητική και οριακά καθεστωτική λογική του ΚΚΕ, η υπονόμευση των αγώνων από τον απομονωτισμό του ΠΑΜΕ, η νοσταλγία για τα αυταρχικά και εκμεταλλευτικά καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ούτε αποτελεί απάντηση ο τρόπος που ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και όταν αρνείται διακηρυκτικά την «κεντροαριστερά» επιμένει στη λογική του «αριστερού κυβερνητισμού» και της εναλλακτικής διαχείρισης, προβάλλει την ανάγκη «θετικών προτάσεων» και αντιμετωπίζει τους αγώνες και τα κινήματα ως βολικό προεκλογικό σκηνικό και όχι ως μοχλό ανατροπής πολιτικών.

3. Σε αυτό το φόντο το αίτημα για την ανασύνθεση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς αποκτά μια άλλη διάσταση. Δεν πρόκειται για κάποια πεισματική διεκδίκηση να παιχθεί κάποιο χαμένο εκ των προτέρων στοίχημα, ούτε για την απλή συσπείρωση εγχειρημάτων που δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τα όριά τους. Αυτό για το οποίο μιλάμε είναι η δυνατότητα, σε αυτή τη συγκυρία, η αντικαπιταλιστική αριστερά να είναι πρωτοπόρα στην ανασημασιοδότηση της ίδιας της έννοιας της Αριστεράς. Ζητήματα όπως η ανεξαρτησία από το κράτος, η ολόπλευρη αμφισβήτηση των κυρίαρχων πολιτικών, η αντικαπιταλιστική προοπτική και η διεκδίκηση όχι ενός «καλύτερου» καπιταλισμού αλλά της ανατροπής του, η επιμονή σε μια αντισυνδιαχειριστική λογική, ο μαχόμενος αντιιμπεριαλισμός, η κινηματική λογική, είναι οι αναγκαίες αφετηρίες αυτής διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και για τη συσσωρευμένη εμπειρία από τις μεγάλες μάχες που έχει δώσει η αντικαπιταλιστική αριστερά μέσα στους μαζικούς χώρους: Τις δυο δεκαετίες δράσης της ΕΑΑΚ όχι μόνο ως πρωτοπόρας δύναμης στις κινητοποιήσεις αλλά και ως του ρεύματος που επεξεργάστηκε ουσιαστικά τη ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική κριτική των αναδιαρθρώσεων στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Το γαλαξία πρωτοπόρων πρακτικών σε εργατικούς χώρους, από τα μαζικά σχήματα των παρεμβάσεων – συσπειρώσεων μέχρι τα πρωτοβάθμια σωματεία, όλη αυτή την εμπειρία διαμόρφωσης ενός σύγχρονου συνδικαλισμού βάσης, που πρωταγωνίστησε σε μεγάλες συγκρούσεις αλλά και πρωτοστάτησε στην αναγέννηση συνδικαλιστικών πρακτικών σε χώρους του ιδιωτικού τομέα. Τα τοπικά σχήματα που έδειξαν τη δυνατότητα μιας μάχιμης αριστερής παρέμβασης που να υπερβαίνει τόσο τη λογική του «προοδευτικού δήμαρχου» όσο και την ανώδυνη πολιτικά περιβαλλοντολογία.

4. Για να υπάρξει η αντικαπιταλιστική αριστερά ως διακριτός και αυτόνομος πολιτικός χώρος πρέπει να αποδείξουμε ότι μπορούμε να αλλάζουμε. Οι αυτάρεσκες απογειώσεις από την πραγματικότητα, οι μικροσεχταρισμοί, ο φετιχισμός διατυπώσεων σε κείμενα και τη σύλληψη της πολιτικής όχι ως υλικής διεργασίας αλλά ως πεδίου συμβολισμών (π.χ. να απορρίπτουμε τη συμπόρευση με τις συνομοσπονδίες σε μια αντιπολεμική διαδήλωση γιατί «συμβολικά» παραπέμπει σε συνεργασία μαζί τους), η περιφρόνηση της αγωνίας των απλών αγωνιστών, σίγουρα δεν εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη. Πρέπει να ξαναπιάσουμε το νήμα από όλες εκείνες τις μάχες στις οποίες η κοινή δράση ανέδειξε την αντικαπιταλιστική αριστερά σε πρωτοπόρα δύναμη.

5. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δούμε στρατηγικά την υπόθεση της ενότητας της αντικαπιταλιστικής αριστεράς όχι ως ένα απλό άθροισμα οργανώσεων, ούτε ως ένα παραδοσιακό πολιτικό μέτωπο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα πεδίο κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού για το ξεδίπλωμα νικηφόρων αντιστάσεων, τη διαμόρφωση χώρων πολιτικοποίησης των κοινωνικών δυναμικών, την επεξεργασία προγραμματικών στοιχείων για μια σύγχρονη εργατική αντι-ηγεμονία. Αυτό σημαίνει να κάνουμε βήματα όχι μόνο για ένα «ψηφοδέλτιο» ή έναν «συντονισμό οργανώσεων» αλλά για το ξεδίπλωμα μιας πολιτικής διαδικασίας, ευρύτερης και βαθύτερης συνάμα, που να μετασχηματίσει το υπάρχον δυναμικό της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και τελικά να συμβάλει στην υπέρβαση των σημερινών πολιτικών μορφωμάτων. Και γι’ αυτό το λόγο το ζήτημα μιας βαθιά δημοκρατικής λειτουργίας της μετωπικής πρωτοβουλίας, το ζήτημα μιας πολιτικής ενότητας που να αντιμετωπίζει ισότιμα οργανώσεις και ανένταχτους αγωνιστές και στηρίζεται στην ουσιαστική συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα, δεν έχει να κάνει με ‘ισορροπίες’ οργανώσεων και επιτελείων, αλλά με το να μπορεί να λειτουργεί ως πραγματικό κινηματικό και πολιτικό εργαστήρι που θα οδηγήσει σε νέες πολιτικές και ιδεολογικές συνθέσεις. Είναι σαφές ότι δεν μιλάμε για ένα εγχείρημα μιας χρήσης, ούτε για ένα «μέτωπο επιτελείων», αλλά για μια προσπάθεια, βήμα το βήμα, να μονιμοποιούνται δεσμοί συντροφικοί και πεδία πολιτικής συζήτησης, να διαμορφώνονται δημοκρατικές μορφές συντονισμού της κοινής δράσης και της παρέμβασης σε όλα τα επίπεδα, να συγκεντρώνεται ένα κεκτημένο κοινών πολιτικών θέσεων και πρακτικών.

6. Για όλα αυτά πρέπει να γίνει τώρα το πρώτο και αποφασιστικό βήμα. Και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι το ενωτικό κατέβασμα στις εκλογές. Όταν έχει μια υπάρξει μια ολόκληρη προεργασία και ένας δημόσιος διάλογος, έστω και οδυνηρός, στις αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις του 2007, όταν η ΕΝΑΝΤΙΑ απέδειξε με τη στάση και τις προτάσεις της ότι δεν ήταν ένα ακόμη ‘μαγαζί’, αλλά ένα όχημα μάχιμων ενωτικών πρωτοβουλιών για την αντικαπιταλιστική αριστερά, όταν έχει μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα όπου πύκνωσαν τα βήματα συνεργασίας σε κοινωνικούς χώρους και σε πολιτικά μέτωπα, όταν έχει προηγηθεί ένα μεγάλο κίνημα στο οποίο οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έδωσαν από κοινού τη μάχη, τότε δεν έχουν θέση ούτε δισταγμοί ούτε παλινωδίες. Ούτε αναλογεί στην ιστορία και τους αγώνες αυτού του ρεύματος η μεμψίμοιρη αναζήτηση ελλείψεων και η λογική της «μεζούρας του αντικαπιταλισμού», παρά μόνο ως άλλοθι για ένα σεχταρισμό που έχει χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας. Οι διαφορετικές απόψεις, ευαισθησίες, ιδεολογικές αναφορές μόνο μέσα σε ενωτικά και μαζικά εγχειρήματα δείχνουν την ορθότητά τους, διαφορετικά γίνονται στείρες εμμονές και ιδεοληψίες.

7. Αντίθετα, σήμερα η συγκρότηση ενωτικής πολιτικής πρωτοβουλίας και η απόφαση για κοινό εκλογικό κατέβασμα θα επιτρέψει μια πρώτη κρίσιμη συσπείρωση δυνάμεων, θα διαμορφώσει σημείο αναφοράς για χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα, θα επιτρέψει το άνοιγμα, πριν και μετά τις εκλογές, του πλατιού και ανοιχτού διαλόγου, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη κλίμακα πολιτικών παρεμβάσεων, θα αποτρέψει μια ακόμη λεηλασία ανθρώπων και αναγνωρίσεων από τη μεριά του ρεφορμισμού, θα βοηθήσει προοπτικά να αλλάξουν τα πράγματα συνολικά στην Αριστερά.

8. Και όλα αυτά σημαίνουν φύγουμε από το Σπόρτιγκ με συγκεκριμένες δεσμεύσεις και αποφάσεις
Το «Κοινό κείμενο προβληματισμού» που κατατίθεται αποτελεί αναμφίβολα πολιτική σύνθεση και βάση πάνω στην οποία μπορεί να κινηθεί η κοινή προσπάθεια. Άλλωστε, οι δυναμικές των πολιτικών εγχειρημάτων δεν κρίνονται από τις διατυπώσεις στα κείμενα αλλά από τις πρακτικές στα πολιτικά μέτωπα.
Η συγκέντρωση πρέπει να καταλήξει στη συγκρότηση συγκεκριμένης πρωτοβουλίας για την παρέμβαση στα μέτωπα της περιόδου, συμπεριλαμβανομένων και των εκλογών.
Η προσπάθεια για κοινή δράση μέσα στο κίνημα και για στήριξη από κοινού των ανεξάρτητων αριστερών σχημάτων μέσα στους κοινωνικούς χώρους, ως βασικού κυττάρου για την παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο μαζικό κίνημα, δεν μπορεί να σημαίνει και την ταύτιση των σχημάτων με το κοινό εγχείρημα. Αντίθετα, είναι απαραίτητο και να διαφυλαχθεί η αυτοτέλεια των μαζικών σχημάτων αλλά και να επιμείνουμε στην παρουσία εκεί δυνάμεων και αγωνιστών που μπορεί να παραμείνουν επιφυλακτικοί απέναντι στο κοινό εγχείρημα.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες να γίνουν συνελεύσεις σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο σε όλη την Ελλάδα με τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων ανένταχτων αγωνιστών και με προσπάθεια για συζήτηση παραγωγική που να καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις για τη μορφή την κατεύθυνση και το περιεχόμενο του κοινού εγχειρήματος. Ειδικά οι κλαδικές συνελεύσεις θα μπορούσαν να συνεισφέρουν θέσεις για συγκεκριμένα μέτωπα πάλης, που να προκύπτουν και μέσα από την εμπειρία των ίδιων των αγωνιστών.
Η διαδικασία πρέπει να ολοκληρωθεί με μια πανελλαδική συνάντηση με εκπροσώπους από όλες τις τοπικές συνελεύσεις που θα έχουν πραγματοποιηθεί αλλά και από τις δυνάμεις που στηρίζουν το εγχείρημα, στην οποία να εξειδικευτεί το πολιτικό πλαίσιο, να διαμορφωθούν με δημοκρατικό τρόπο οργανωτικές μορφές και να οριστικοποιηθούν ζητήματα όπως το όνομα του εγχειρήματος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

2009-02-04T14:21:00.000-08:00

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

το Σάββατο 7/2 στις 19.00 σας προσκαλεί στην εκδήλωση-συζήτηση:

"H Λατινική Αμερική των Κινημάτων"

(με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την Κουβανική Επανάσταση,

15 χρόνων από την Εξέγερση των Ζαπατίστας και 10 χρόνων από την Μπολιβαριανή Επανάσταση στη Βενεζουέλα)

Ομιλητές: Θόδωρος Αλεξίου, Διονύσης Τζανετάτος, Αλέκος Παπασπυρίδης, Λέττα Μούκα, Σταμάτης Κρητικός

θα προβληθεί και σχετικό οπτικοακουστικό υλικό

και

Την Παρασκευή 6/2 στις 20.30,

στα πλαίσια του αφιερώματος στον κινηματογράφο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής,

στην προβολή ταινίας:

"Η μέρα που έγινα γυναίκα" (2000)

της Μαρζιγιέ Μοσκινί

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»

Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου (στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

Καταγγελία της Αριστερής Ανασύνθεσης

2009-01-29T06:16:00.000-08:00

Αριστερή Ανασύνθεση

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Τα ξημερώματα της Πέμπτης 29/01 ο Σ. Δ., συνδικαλιστής των ΕΑΑΚ με σημαντική δράση στο φοιτητικό κίνημα και μέλος της Αριστερής Ανασύνθεσης, δέχτηκε επίθεση ενώ περπατούσε στα Εξάρχεια μαζί με ένα φίλο του. Ομάδα τραμπούκων, αφού τον αναγνώρισε, τους επιτέθηκε και τους ξυλοκόπησε με αποτέλεσμα τον ελαφρό –ευτυχώς– τραυματισμό τους.

Πρόκειται για φασιστικής έμπνευσης επίθεση, η οποία ακολούθησε άλλες ανάλογες επιθέσεις τα προηγούμενα χρόνια σε πανεπιστημιακές σχολές και παραπέμπει στις πρακτικές της ΕΚΟΦ και των ακροδεξιών ομάδων, έστω και εάν οι δράστες της επίθεσης δηλώνουν ότι αναφέρονται στην «εξέγερση».

Όποιος στοχοποιεί το φοιτητικό κίνημα και τους αγωνιστές του, όποιος επιτίθεται σε αριστερά φοιτητικά σχήματα, όποιος χτυπάει την αντικαπιταλιστική αριστερά, αυτός σε τελική ανάλυση δρα σαν παρακρατικός και σαν μηχανισμός καταστολής και θα μας βρει μπροστά του. Δεν ήταν επίθεση απλώς απέναντι σε έναν αγωνιστή ή μια πολιτική συλλογικότητα, αλλά συνολικά απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική αριστερά.

Γι’ αυτό και καλούμε τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες της αριστεράς αλλά και του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου να καταδικάσουν την τραμπούκικη επίθεση και έμπρακτα να απαντήσουν στις προκλήσεις των συμμοριών τραμπούκων.

Ως Αριστερή Ανασύνθεση δηλώνουμε ότι όπως δεν σκύψαμε το κεφάλι όταν αντιμετωπίζαμε τα ΜΑΤ και τους φασίστες, έτσι δεν πρόκειται να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην οποιαδήποτε συμμορία τραμπούκων. Οι πρακτικές που όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με το κίνημα αλλά και στην πραγματικότητα στρέφονται εναντίον του θα λάβουν την απάντηση που τους αναλογεί. Το φοιτητικό κίνημα και η αντικαπιταλιστική αριστερά ξέρουν να κονταίνουν τα χέρια που σηκώνονται εναντίον τους.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗΣ

2009-01-05T22:16:00.000-08:00

Με μαζικούς αγώνες απαντάμε στην προβοκάτσια και τον αυταρχισμό!

Η χτεσινή επίθεση εναντίον αστυνομικών στα Εξάρχεια αποτελεί μια μεγάλης κλίμακας προβοκάτσια, που αντικειμενικά αξιοποιείται σε μια προσπάθεια να αντιστραφεί το κλίμα που δημιούργησε η μεγάλη εξέγερση του φετινού Δεκέμβρη και να νομιμοποιηθεί η κλιμάκωση του κρατικού αυταρχισμού. Είχε ήδη προηγηθεί η πρόβα των περιβόητων πυροβολισμών εναντίον κλούβας των ΜΑΤ έξω από την Πολυτεχνειούπολη.

Είναι μια κίνηση που προσπαθεί να παρουσιάσει την αστυνομία και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ως δήθεν αμυνόμενους, που θέλει να ηρωοποιήσει τις συμμορίες των ΜΑΤ και ΕΚΑΜ, που επιδιώκει να νομιμοποιήσει τη συνθήκη στρατιωτικής κατοχής των Εξαρχείων. Αντικειμενικά διευκολύνει τα σχέδια αυταρχικοποιήσης και ενίσχυσης των κατασταλτικών μηχανισμών, καθώς και τις προσπάθειες να μπουν φραγμοί στο δικαίωμα στη διαδήλωση και να φαλκιδευτεί το πανεπιστημιακό άσυλο.

Τα κοινωνικά κινήματα, οι μαχόμενοι μαθητές και φοιτητές, το ταξικό εργατικό κίνημα, οι δυνάμεις της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς τη μάχη τους ενάντια στους δολοφόνους του Αλέξη και τον αγώνα τους ενάντια στις πολιτικές που σκοτώνουν τα όνειρα των εργαζομένων και της νεολαίας τις κάνουν στο δρόμο, στην κατάληψη, την απεργία. Η λογική του «κουμπουροφόρου εκδικητή της νύχτας» καμιά σχέση δεν έχει ούτε με την κουλτούρα ούτε με τη δυναμική του κινήματος. Αντίθετα, πολύ περισσότερο ταιριάζει και αναλογεί στην προσπάθεια των κρατικών μηχανισμών να νομιμοποιήσουν την ένταση του κρατικού αυταρχισμού.

Απέναντι στην κυβερνητική προσπάθεια να παρουσιαστεί η αστυνομία ως το «θύμα» της όλης υπόθεσης δεν μπορούμε παρά να επιμένουμε να θυμόμαστε και να καταγγέλλουμε όχι μόνο τη δολοφονία του Αλέξη, αλλά και την υπόθεση της «ζαρντινιέρας», τους δεκάδες ξυλοδαρμούς φοιτητών, εργαζομένων, μεταναστών, το συνεχή βομβαρδισμό του κέντρου της Αθήνας με επικίνδυνα χημικά, τις συμπράξεις της αστυνομίας με τις συμμορίες της Χρυσής Αυγής, τη νοοτροπία «ράμπο» που βλέπει σε κάθε νέο, φοιτητή, απεργό, μετανάστη έναν εχθρό και έναν πιθανό στόχο. Ό,τι και εάν κάνουν, ό,τι και εάν πουν στη συνείδηση της κοινωνίας είναι βαθιά ριζωμένη η επίγνωση για τον αυταρχικό κατασταλτικό ρόλο της αστυνομίας και το πώς έχει αξιοποιηθεί από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό και απέναντι στην προσπάθεια ποινικοποίησης της μαζικής δράσης, της συμμετοχής στο κίνημα, ή ακόμη και της διασκέδασης στα Εξάρχεια η απάντηση πρέπει να είναι η κλιμάκωση του αγώνα ενάντια όχι μόνο στον κρατικό αυταρχισμό αλλά συνολικά τις αντιλαϊκές πολιτικές, για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη συλλογική δράση, για να κατοχυρώσουμε και να προασπίσουμε το πανεπιστημιακό άσυλο, για να σπάσουμε στην πράξη τις κάθε είδους απαγορεύσεις, περιορισμούς και «κόκκινες ζώνες».

Όσοι πιστεύουν ότι θα μπορέσουν να περάσουν ένα κλίμα φόβου και να υπονομεύσουν την κινητοποίηση είναι πολύ γελασμένοι. Η οργή ξεχειλίζει και το ποτάμι του αγώνα δεν γυρνά πίσω! Ξεκινώντας από τα μεγάλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στις 9 Γενάρη να στείλουμε το μήνυμα ότι ο αγώνας συνεχίζεται, να δείξουμε ότι ο σπόρος της εξέγερσης είναι πολύ πιο βαθιά ριζωμένος.

Επιμένοντας στο δρόμο του αγώνα, στηρίζοντας την εξέγερση της νεολαίας, οικοδομώντας όρους για έναν παλλαϊκό ξεσηκωμό ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, ενισχύοντας την ενότητα και την κοινή δράση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, δίνουμε την καλύτερη απάντηση στην κυβέρνηση και τα σχέδια αυταρχικοποίησης.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

2008-12-25T09:43:00.000-08:00

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ – ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ,
ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΤΗΣ Ε.Ε.

Συγκέντρωση – συζήτηση για την κοινή παρέμβαση και δράση
«Η αντικαπιταλιστική αριστερά μπροστά στην κρίση και την εξέγερση»
Γήπεδο Σπόρτιγκ, Σάββατο 31 Γενάρη, 5 μ.μ.

Ένας νεκρός. Στους δρόμους χιλιάδες
Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές φοιτητές, εργαζομένους που απαντούν με την εξέγερσή τους στη στυγνή δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, αψηφώντας την άγρια καταστολή και την εκστρατεία συκοφάντησης, τις σφαίρες εναντίον μαθητών στο Περιστέρι. Οι διαδηλώσεις οργής για να πέσει η κυβέρνηση των δολοφόνων, η πετυχημένη Πανεργατική Απεργία στις 10 Δεκέμβρη και η πορεία που διοργάνωσαν σωματεία που δεν δέχτηκαν το ξεπούλημα της γραφειοκρατίας, τα ογκώδη συλλαλητήρια, έφεραν στο προσκήνιο τη δυναμική ενός ανερχόμενου κινήματος.

Το ποτάμι της νεολαιίστικης εξέγερσης των μαθητών και φοιτητών δεν γυρνάει πίσω! Αντίθετα εμπνέει και ξεσηκώνει τις γενιές της Αντίστασης, του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης, της Γένοβας και της αντιπολεμικής έκρηξης του 2003, των φοιτητικών καταλήψεων που απέτρεψαν την αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, των πανεργατικών απεργιών για το ασφαλιστικό.

Να συνεχίσουμε. Να νικήσουμε!
- Σε τέτοιες στιγμές δεν έχει θέση η αδράνεια, ούτε μόνο το ξέσπασμα της οργής, αλλά ο συλλογικός, μαζικός, μαχητικός αγώνας. Η αντίδραση στη δολοφονία μπορεί και πρέπει να γιγαντωθεί και να συναντηθεί με τους αγώνες των εργαζομένων, τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, τα μπλόκα των αγροτών.
- Να προχωρήσουμε σε μαζικές γενικές συνελεύσεις σε σχολεία και σχολές για να οργανώσουμε καταλήψεις διαρκείας και πανελλαδικό συντονισμό των κινημάτων των φοιτητών και των μαθητών.
- Να στηρίξουμε την προοπτική της Γενικής Απεργίας. Να μεταφέρουμε αυτό το μήνυμα σε κάθε σωματείο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.
- Να συνδέσουμε την οργή για την δολοφονία με την αντίσταση στις ρατσιστικές επιθέσεις που κοστίζουν ζωές μεταναστών.

Ποιος υποκινεί την εξέγερση;
Η ακραία ενίσχυση της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της ανεργίας και της μερικής απασχόλησης, του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, σε νέες γενιές κολασμένων μέσα στα γκέτο των μεγαλουπόλεων, την ίδια ώρα που o πλούτος συσσωρεύεται στους τραπεζίτες, τους βιομήχανους και τους χρηματιστές∙ η αντιλαϊκή πολιτική των δεξιών και κεντροαριστερών σοσιαλφιλελεύθερων κυβερνήσεων τα τελευταία 30 χρόνια∙ η βάρβαρη πολιτική λιτότητας, κατάργησης κοινωνικών δικαιωμάτων, ιδιωτικοποίησης-ξεπουλήματος των πάντων, διάλυσης της δημόσιας υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης∙ η υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά, η εντατικοποίηση και πειθάρχηση της νεολαίας και οι ταξικοί φραγμοί για μια ζωή χωρίς μέλλον: ΝΑ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΑΝ ΤΟ ΡΩΜΑΛΕΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΗΣ.
Το σύστημα αυτό είναι που δολοφονεί τον Αλέξανδρο, αλλά και τους εργάτες στο Πέραμα, στα γιαπιά και στα εργοστάσια. Αυτό σκοτώνει μετανάστες και πρόσφυγες στην Π. Ράλλη, στο Αιγαίο, στον Έβρο. Αυτό σκοτώνει όνειρα και ελπίδες. Αυτή η κοινωνία δεν μεταρρυθμίζεται, αλλά ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ με τη μαζική, λαϊκή, εργατική και νεολαιίστικη πάλη.

Να ανατραπούν από τα κάτω και από τα αριστερά
Η κυβέρνηση της ΝΔ, κυβέρνηση της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, των σκανδάλων, της καταστολής, έγινε τώρα μια κυβέρνηση των δολοφόνων. Καμιά ανοχή απέναντι της. Δεν περιμένουμε τις εκλογές και την ελεγχόμενη κυβερνητική εναλλαγή. Παλεύουμε εδώ και τώρα για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της.
Το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί εναλλακτική λύση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Αυτό άνοιξε το δρόμο για τη σημερινή βαρβαρότητα με τη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τον αυταρχισμό. Ακολουθεί την ίδια πολιτική με τη ΝΔ και συναινεί στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Κάνει εκδηλώσεις μνήμης με κεριά, ενώ οι δρόμοι φλέγονται από τον αγώνα της νεολαίας. Υπηρέτησε και υπηρετεί πιστά το κεφάλαιο, τους επιχειρηματίες, τους τραπεζίτες, την Ε.Ε., και το ΝΑΤΟ
Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα όλο και πιο συχνά παράγοντες και των δύο κομμάτων επιχειρηματίες και εκδότες προπαγανδίζουν την ανάγκη ‘εθνικής συναίνεσης’ και ‘μεγάλου συνασπισμού’ των δύο κομμάτων για να περάσουν αντιλαϊκά μέτρα και να φορτώσουν την κρίση στους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Η ίδια η Ε.Ε. μαζί με τις δεξιές ή σοσιαλφιλελεύθερες κυβερνήσεις της οργανώνει και επιβάλλει ‘Προγράμματα σταθερότητας’ και σκληρής λιτότητας, ‘απελευθέρωση των αγορών’, ξεπούλημα όλων των δημόσιων αγαθών, ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και νομιμοποίηση των μαγαζιών τύπου ΚΕΣ, τρομονόμους, ρατσισμό. Σε αυτήν προσέτρεξε και ο Καραμανλής για να ζητήσει τη συνδρομή των αστυνομικών της Γαλλίας και Αγγλίας. Η ΕΕ δεν είναι σπίτι των λαών, αλλά σφαγείο των πολυεθνικών, είναι όργανο της επίθεσης απέναντι στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι στήριγμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Γι’ αυτό απαιτείται σύγκρουση με την Ε.Ε., αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής της, άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας, πάλη για την αποδέσμευση από την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική και διεθνιστική κατεύθυνση και για τη διάλυση της Ε.Ε..

Όχι στην υποχώρηση και το συμβιβασμό
Το ΚΚΕ εξυπηρετεί με τη στάση της ηγεσίας του την κυβέρνηση και την πολιτική της. Επιχειρεί να κλείσει τις σχολές ενάντια στις φοιτητικές συνελεύσεις. Καταγγέλλει τους μαθητές και τους φοιτητές που κατέβηκαν στο δρόμο και ήρθαν αντιμέτωποι με την κρατική καταστολή. Αντί για ενότητα στη δράση, κάνει πολεμική στον ΣΥΡΙΖΑ από κυβερνητικές θέσεις, ενώ θεωρεί πρώτο εχθρό του την αντικαπιταλιστική αριστερά. Φοβάται τα κινήματα, την πραγματική πάλη των εργαζόμενων και της νεολαίας και μόνο που ζητά είναι η κοινοβουλευτική του ενίσχυση.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι στηρίζει την οργισμένη εξέγερση της νεολαίας. Όμως, αντί για τη γενίκευση της πάλης για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής προβάλλει την ανάγκη της ‘ομαλής δημοκρατικής διεξόδου’ και υποτάσσει το κίνημα στις κοινοβουλευτικές του σκοπιμότητες. Άλλαξε τον τόπο συγκέντρωσης στην απεργία ακολουθώντας την ΓΣΕΕ στο κλίμα φόβου. Δεν στηρίζει μαχητικές απεργίες, αλλά περιορίζεται σε συμβολικές ενέργειες. Παραμένει μια δύναμη διαχείρισης, αθεράπευτα φιλο-ΕΕ.
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν είναι αρωγός, αλλά αντίπαλος των αγώνων. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ επιχείρησαν να καταργήσουν την απεργιακή πορεία στην Αθήνα, ενώ αρνούνται να κηρύξουν γενική απεργία, όταν τα παιδιά των εργαζόμενων δέρνονται, ψεκάζονται με χημικά και συλλαμβάνονται. Υποτάσσονται στους πολιτικούς εκβιασμούς του συστήματος, υπογράφουν κατάπτυστες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, συμφωνούν με τα μέτρα στήριξης των τραπεζιτών στο όνομα της ‘εθνικής οικονομίας’.
Το τελευταίο διάστημα αναπτύχθηκαν σημαντικοί αγώνες που ξεπέρασαν στην πράξη την αδράνεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, όπως οι αγώνες στην Υγειά, την Παιδεία, τα Λιμάνια, την Ολυμπιακή, τη ΔΕΗ. Οι μαζικές διαδικασίες μέσα στους χώρους δουλειάς, οι συνελεύσεις, οι συντονιστικές επιτροπές, ο συντονισμός των ίδιων των σωματείων αυτός είναι ο δρόμος για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, για αγώνες οργανωμένους από τα κάτω και συνδικάτα στα χέρια των εργαζόμενων, για να κατακτήσουμε νίκες.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, οργανωμένες δυνάμεις, αγωνιστές και αγωνίστριες της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς, δώσαμε από την πρώτη στιγμή τη μάχη για να αναπτυχθεί αυτό το μεγάλο κίνημα προβάλλοντας τον προσανατολισμό «ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ» και στηρίζοντας χωρίς όρους τη νεολαιίστικη εξέγερση. Με τις μαζικές διαδηλώσεις από το πρώτο βράδυ του φόνου, τα καλέσματα για συνέχιση των μαζικών κινητοποιήσεων και πάνω απ’ όλα μη επιτρέποντας στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ να ματαιώσει την πορεία της Πανεργατικής. Μόνο ένα πολιτικοποιημένο, μαζικό, μαχητικό κίνημα, μια ισχυρή αντιπολίτευση ‘των κάτω’ για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, σε σύγκρουση με την πολιτική ΝΔ – ΠΑΣΟΚ - ΕΕ – Κεφαλαίου, με τελικό στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού, μπορεί να φέρει κατακτήσεις. Αυτούς τους αγώνες πρέπει να κλιμακώσουμε με άμεσους στόχους:
§ Να πληρώσει για την κρίση το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι και οι νέοι. Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. 1400 ευρώ κατώτερος μισθός. Μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μείωση μισθών. Απαγόρευση απολύσεων.
§ Να πάρουν πίσω τον προϋπολογισμό και τις ιδιωτικοποιήσεις. Αύξηση κοινωνικών δαπανών.
§ Να περάσουν στα χέρια του δημοσίου με εργατικό-λαϊκό έλεγχο οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, καθώς και οι εταιρείες που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση των ιδιοκτητών τους. Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
§ Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
§ Δημόσια και δωρεάν Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες Ενιαίο 12χρονο σχολείο χωρίς διαχωρισμούς σε γενική και επαγγελματική εκπαίδευση. Κατάργηση της βάσης του 10. Όχι αναγνώριση των ΚΕΣ.. Ανατροπή του Νόμου - Πλαίσιο. Απεμπλοκή από τη διαδικασία της Μπολόνια και τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης
§ Άμεσος αφοπλισμός της αστυνομίας. Παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Έξω οι δυνάμεις καταστολής από τις διαδηλώσεις και το κέντρο της Αθήνας. Διάλυση τώρα των ΜΑΤ και των Ειδικών Δυνάμεων.
§ Να απελευθερωθούν όλοι οι συλληφθέντες. Να καταργηθούν οι τρομονόμοι και το αυταρχικό νομικό πλαίσιο. Κάτω τα χέρια από το πανεπιστημιακό άσυλο.
§ Άσυλο στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση των μεταναστών, να σταματήσουν οι ρατσιστικές επιθέσεις κυβέρνησης – ΛΑ.Ο.Σ – νεοναζί της Χρυσής Αυγής.
§ Να γυρίσει πίσω ο ελληνικός στρατός και οι φρεγάτες. Καμιά συμμετοχή σε δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του ΟΗΕ. Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Λεφτά για την Παιδεία, την Υγεία, την κοινωνική ασφάλιση και όχι για εξοπλισμούς.

ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

Μια λαϊκή και εργατική αντιπολίτευση για να είναι αποτελεσματική πρέπει να είναι αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική, στοχεύοντας σε μια άλλη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, όπου οι κοινωνικές ανάγκες θα αντικαταστήσουν το κέρδος, η ισότιμη συνεργασία των λαών τους σημερινούς πολεμικούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις.

Σήμερα, που μαίνεται η καπιταλιστική κρίση, ο κίνδυνος μιας επιστροφής στη βαρβαρότητα είναι πιο μεγάλος παρά ποτέ. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία, τα μαζικά κινήματα, οι δυνάμεις μιας νέας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής προοπτικής, πρέπει να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις.

Ούτε ο εγκλωβισμός στις κυβερνητικές εναλλαγές (ή τη συγκυβέρνηση) ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ούτε τα κόμματα της επίσημης αριστεράς μπορούν να δώσουν διέξοδο στην αγωνία ενός ολόκληρου κόσμου που ξεσηκώνεται. Γι’ αυτό χρειάζεται μια αριστερά αποφασισμένη να αμφισβητήσει το σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής, μια αριστερά που στηρίζει τους αγώνες και θέλει η κυβέρνηση των δολοφόνων να ανατραπεί από τη λαϊκή οργή και διεκδίκηση. Μια αριστερά που επιμένει στην αντικαπιταλιστική προοπτική και θεωρεί την επαναστατική ανατροπή πραγματική ιστορική δυνατότητα και αναγκαιότητα.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο συναντηθήκαμε μέσα στους μεγάλους αγώνες. Από τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και τις μεγάλες απεργίες μέχρι τον τωρινό ξεσηκωμό. Ξέρουμε ότι η δύναμη βρίσκεται στα κινήματα ενάντια στη λιτότητα, την καταστολή, το ρατσισμό, το κεφάλαιο και την Ε.Ε., στον κόσμο που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Γι’ αυτό και δίνουμε καθημερινά τη μάχη για να είναι οι αγώνες μαχητικοί και νικηφόροι, για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την κρίση των καπιταλιστών, για να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική

Μας ενώνει η κοινή αναζήτηση για μια δυνατή και ενωτική αριστερά, αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική. Αρνούμαστε τη λογική της ήττας και του συμβιβασμού. Γι’ αυτό και λέμε ότι πρέπει να υπάρξουν τώρα αποφασιστικά βήματα στην πολιτική ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και την κοινή δράση σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό και παίρνουμε την πρωτοβουλία γι’ αυτή τη συζήτηση με θέμα την εκτίμηση για την παρούσα εξέγερση και την καπιταλιστική κρίση, τις προοπτικές του αγώνα και τις αναγκαίες πολιτικές προτάσεις για την προώθηση της κοινής δράσης. Καλούμε όποιον μοιράζεται τις ίδιες αγωνίες να έρθει και να συμβάλει σε αυτήν.

ΕΝΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΕΕΚ – ΕΚΚΕ – ΝΑΡ – νΚΑ -Οικολόγοι Εναλλακτικοί
ΟΚΔΕ Σπάρτακος – ΟΚΔΕ – ΣΕΚ
και τα μετωπικά σχήματα
ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. και ΜΕ.Ρ.Α.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΑΑΚ

2008-12-25T06:43:00.000-08:00

Στις 23/12 αγωνιστής και μέλος της ΕΑΑΚ δέχθηκε επίθεση από ομάδα περίπου 20 τραμπούκων που τον απομόνωσαν, τον χτυπούσαν και τον κλωτσούσαν στο κεφάλι και σε όλο το σώμα μετά το τέλος της πανεκπαιδευτικής διαδήλωσης, με τον ίδιο τρόπο των ΜΑΤ. Ο αγωνιστής κατέληξε με τραύματα στο κεφάλι στο νοσοκομείο, και μόνο η παρουσία συντρόφων και άλλων αγωνιστών στο σημείο, απέτρεψε τον πολύ βαρύ τραυματισμό του. Οι πρακτικές της στοχοποίησης αγωνιστών, της περικύκλωσης, επίθεσης και του άγριου ξυλοδαρμού μόνο σε συμμορία μπορούν να αποδοθούν. Οι συγκεκριμένοι εμφανίζονται και αυτό - αποκαλούνται «αναρχικοί», ωστόσο καμία σχέση δεν έχουν με πολιτικούς χώρους, δυνάμεις ή συλλογικότητες που αναφέρονται και συμμετέχουν στο κίνημα. Οι συμμορίτικες αυτές επιθέσεις και όσοι τις υλοποιούν λειτουργούν αντιθετικά και υπονομεύουν την πολιτική κλιμάκωση και ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος, ενισχύουν τελικά την προσπάθεια της κυβέρνησης να χτυπήσει σε αυτή τη φάση το κίνημα και τους αγωνιστές του. Είναι ακόμα πιο επικίνδυνο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα είχε σχεδιάσει και στήσει την επίθεση, με απειλές εναντίον του αγωνιστή και της ΕΑΑΚ, που έχει παίξει πρωτοπόρο και καθοριστικό ρόλο στο φοιτητικό και ευρύτερα στο νεολαιίστικο κίνημα. Πραγματοποιείται δε, σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή για το κίνημα, μέσα στη φλόγα της νεολαιίστικης και λαϊκής εξέγερσης, σε μία καμπή που διακυβεύεται η πολιτική κλιμάκωση, διεύρυνση και κατεύθυνση του κινήματος. Το χτύπημα στο συναγωνιστή και σύντροφό μας είναι χτύπημα και στοχοποίηση όλης της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της συμβολής της τελικά στο μαζικό κίνημα. Θεωρούμε ότι οι πρακτικές αυτές βρίσκονται εκτός και εναντίον του κινήματος, δεν μπορεί καν να αυτό – αναφέρεται ή να «καλύπτεται» από πολιτικούς χώρους που έχουν συμμετοχή και παρέμβαση στο λαϊκό κίνημα.
Κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης και εκφοβισμού των αγωνιστών θα μας βρει απέναντι της. Το κίνημα θα υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τους αγωνιστές του, δε θα ανεχτεί καμία προσπάθεια τρομοκράτησης του, από όπου και αν προέρχεται. Η ΕΑΑΚ και η αντικαπιταλιστική αριστερά πρώτα και κύρια δίνει τη μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, ενάντια στη σύμπραξη του ΠΑΣΟΚ, τις κατευθύνσεις της ΕΕ, το κεφάλαιο. Υπερασπιζόμαστε τον πολιτικό, ανεξάρτητο αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας, τις μορφές οργάνωσης και πάλης τους, απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, στο όργιο κρατικής – κυβερνητικής βίας. Καταδικάζουμε και δε θα ανεχτούμε τη στοχοποίηση και το χτύπημα της ΕΑΑΚ από συμμορίες, τις απειλές, τη συκοφάντηση, την τρομοκράτηση των αγωνιστών και του αντικαπιταλιστικού δυναμικού. Η ΕΑΑΚ και η αντικαπιταλιστική αριστερά παλεύει μέσα από το μαζικό κίνημα, τις συνελεύσεις, τις διαδικασίες και τις αποφάσεις του ώστε να καταδικαστεί κάθε τέτοια πρακτική και επίθεση που στρέφεται ενάντια στην εργατική και νεολαιίστικη πάλη, στοχεύει στην τρομοκράτηση του κινήματος.
Καλούμε τους μαζικούς φορείς, τις συνελεύσεις του φοιτητικού κινήματος, τα εργατικά σωματεία, τις πολιτικές δυνάμεις να πάρουν θέση, να καταδικάσουν την συμμορίτικη επίθεση.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ – ΤΕΙ

Κείμενο Ε.Α.Α.Κ. Αθήνας για μαθητές

2008-12-14T14:12:00.001-08:00

Νεκρός από τις σφαίρες της αστυνομίας,

αυτό είναι το πρόσωπο της δημοκρατίας

Τέρμα πια! Η ΕΝ ΨΥΧΡΩ δολοφονία του 16χρονου από ειδικό φρουρό της αστυνομίας στα Εξάρχεια με μόνη αφορμή την λεκτική αντιπαράθεση με την αστυνομία αποτελεί ένα βήμα μπροστά στην προσπάθεια αυταρχικής θωράκισης του κράτους, ένα στυγερό πολιτικό έγκλημα που εκτέλεσε η Ελληνική Αστυνομία και προετοίμασε η ΝΔ.

Το παραπάνω γεγονός μόνο τυχαίο δε θα έπρεπε να θεωρηθεί. Η ίδια η ιστορία έχει αποδείξει, ήδη από τη δολοφονία του μαθητή Μιχάλη Καλτεζά το '85, ότι όταν οι νεολαιίστικοι και μαθητικοί αγώνες βγαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο, τότε είναι και που το ίδιο το κράτος επιλέγει να τους καταστείλει και να τους τρομοκρατήσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και οι βίαιες επιθέσεις των ΜΑΤ στις φοιτητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων που μόνο από τύχη δεν οδήγησαν σε νεκρούς.

Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, από σφαίρα ειδικού φρουρού, έρχεται ως φυσική συνέχεια της ολοένα και εντεινόμενης αντιλαϊκης και κατασταλτικής πολιτικής των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια. Μιας πολιτικής που επιλέγει να παρουσιάσει σα διέξοδο από την οικονομική κρίση που η ίδια δημιούργησε, το στραγγαλισμό των λαϊκων εισοδημάτων, τη διάλυση των προσδοκιών της νεολαίας, την ακρίβεια και τη λιτότητα.

Και ενώ όλες αυτές οι επιλογές δε μπορούν να βρούν κανένα σύμμαχο στην κοινωνία και βρίσκουν απέναντι, τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, η κυβέρνηση υιοθετώντας τους τρομονόμους της Ε.Ε. που ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ, επιλέγει να επιστρατεύσει τις πιο βίαιες και φασιστικές πρακτικές ώστε να φιμώσουν τις αντιδράσεις και να σπείρουν κλίμα τρομοκρατίας στο κόσμο του αγώνα.

Όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι το περιστατικό είναι μεμονωμένο, δεν μπορούν να κρύψουν ότι αποτελεί από τη μια συνέχεια των πολιτικών επιλογών που οδηγούν σε νεκρούς -όπως φάνηκε με τα θανάσιμα ατυχήματα των εργατών στο Πέραμα, τις δολοφονίες μεταναστών και το δολοφονικό χτύπημα της αγωνίστριας στη Λευκίμμη- από την άλλη αποτελεί και ένα σημείο τομής καθώς μιλάμε για μια κατάσταση όπου αστυνομικές δυνάμεις διατίθενται να δολοφονούν εν ψυχρώ για προληπτικούς λόγους.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική δεν πρέπει και δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Οι δρόμοι πρέπει να πλημμυρίσουν από την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων, των φοιτητών και των μαθητών. Ήδη η μεγάλη πανεργατική απεργία στις 10 Δεκέμβρη, που σημαδεύτηκε από μια τεράστια πορεία μαθητών, φοιτητών κι εργαζομένων στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και η τεράστια πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στις 12 του μήνα, έδωσαν το στίγμα της μαζικής αντιπαράθεσης με την πολιτική που ετοιμάζει ένα χειρότερο μέλλον για τη νεολαία και την κοινωνία. Η ολοένα και αυξανόμενη κοινωνική οργή δεν μπορεί πια να είναι τυφλή και να περιορίζεται στα μέχρι τώρα όριά της. Πρέπει να πάρει μαζικά, πολιτικά χαρακτηριστικά και να δώσει το τελειωτικό χτύπημα σε μια κυβέρνηση που δείχνει όλο και περισσότερο να καταρρέει υπό το βάρος των κοινωνικών κινημάτων. Σε αυτά τα πλαίσια καλούμε όλους τους μαθητές σε καταλήψεις και σε μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια.

-Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων και κάθε εκφραστής τους.

-Να ξηλωθεί εδώ και τώρα όλη η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών

-Άμεσος αφοπλισμός της αστυνομίας. Διάλυση τώρα των ΜΑΤ.

-Να αποσυρθούν άμεσα οι τρομονόμοι-εκτρώματα και κάθε κατασταλτική νομοθεσία.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΤΙΚΟ – ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ, τη Δευτέρα 15/12, ώρα 12 στη Γ.Α.Δ.Α.

Καλούμε τους μαθητές να κινητοποιηθούν με μαζικές καταλήψεις στα σχολεία

Ε.Α.Α.Κ. Αθήνας

σε Α.Ε.Ι. Και Τ.Ε.Ι.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

2008-12-08T00:35:00.001-08:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΕΕΚ – ΕΚΚΕ – Κ.Ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ – ΝΑΡ – ΟΚΔΕ Σπάρτακος – ΟΚΔΕ – ΣΕΚ καθώς και των μετωπικών οργανώσεων ΕΝΑΝΤΙΑ και ΜΕ.Ρ.Α

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!
ΜΕ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

• ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ
ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 - 12 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 6ΜΜ!
• ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΟΣ ΜΑΖΙΚΑ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΜΟΥΣΕΙΟ 10ΠΜ!
• ΝΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ!

Οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που υπογράφουμε το κείμενο αυτό καταγγέλλουμε την εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» το Σάββατο 6 Δεκέμβρη το βράδυ. Χαιρετίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις καταδίκης της κυβέρνησης των δολοφόνων σε όλη την Ελλάδα.

Για μας πίσω από αυτή την ενέργεια δεν βρίσκεται ο «υπερβάλλων ζήλος» ή η «απώλεια ψυχραιμίας» και η «λειψή εκπαίδευση» ενός αστυνομικού αλλά, η συνολικά άγρια και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ. Η πολιτική που ενισχύει τις δυνάμεις καταστολής και νομιμοποιεί τη χρήση πυροβόλων όπλων κατά διαδηλωτών την ίδια στιγμή που ιδιωτικοποιεί την Ολυμπιακή και τα λιμάνια, σαρώνει την κοινωνική ασφάλιση και επιτίθεται με ιδιαίτερη σκληρότητα ενάντια στη νέα γενιά. Είναι η πολιτική της ζαρντινιέρας, των απαγωγών των Πακιστανών, των υποκλοπών, των ρατσιστικών επιθέσεων που κοστίζουν τις ζωές προσφύγων που ζητάνε άσυλο και μια καλύτερη ζωή.

Η πολιτική που ψηφίζει αλλεπάλληλους «τρομονόμους» και υλοποιεί κάθε μέτρο της ΕΕ κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των μεταναστών την ίδια στιγμή που ψηφίζει το νόμο πλαίσιο, επιτρέπει τα ιδιωτικά ΑΕΙ, εξαπολύει αλλεπάλληλες επιθέσει ς λιτότητας και φορολογικής λεηλασίας.

Μέσα στην κρίση αυτή η κυβέρνηση από την μια προσφέρει δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες και από την άλλη ψάχνει για αποδιοπομπαίους τράγους πότε στους νέους στα Εξάρχεια και πότε στους μετανάστες του Αγ. Παντελεήμονα και της Πάτρας.

Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης απέναντι στην αποτρόπαιη δολοφονία συνεχίζουν την ίδια πολιτική καταστολής. Το χαρακτηριστικό τους ήταν η πρωτοφανής σε έκταση, σκληρότητα και προκλητικότητα επίθεση των ΜΑΤ και της αστυνομίας κατά του «εχθρού λαού και της νεολαίας» που λίγες ώρες μετά το τραγικό γεγονός και την Κυριακή το μεσημέρι αντέδρασαν με μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, Τούτη η στάση της κυβέρνησης, σε συνδυασμό με την ουσιαστικά συναινετική προς την κυβέρνηση στάση του ΠΑΣΟΚ, είναι ένα σαφές μήνυμα για την επόμενη περίοδο: Ένα μήνυμα ότι είναι αποφασισμένοι να περάσουν διά πυρός και σιδήρου -ισοπεδώνοντας με τη μπότα της καταστολής τις όποιες αντιστάσεις - την πολιτική τους για το ξεπέρασμα της κρίσης, την πολιτική της πρωτοφανούς λιτότητας και των μέτρων τύπου Μίχαλου, των ελεύθερων αγορών και των ιδιωτικοποιήσεων, της θυσίας των λαϊκών και νεολαιίστικων αναγκών στο βωμό του κέρδους και των Συμφώνων Σταθερότητας της ΕΕ.

Τούτη η συνείδηση, τόσο για το χτες όσο και για το αύριο της αντιλαϊκής-αυταρχικής εκστρατείας που προωθούν κυβέρνηση της ΝΔ-κεφάλαιο-ΕΕ, τροφοδοτεί της οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων, της νεολαίας, των αγροτών απέναντι στην πολιτική τους.
Γι’ αυτό και χιλιάδες εργαζομένων και νέων –μαζί τους και οι οργανώσεις μας- έδωσαν αγωνιστική μαχητική απάντηση στη στυγερή δολοφονία από το Σάββατο το βράδυ ήδη, με όρους μαζικούς και συλλογικούς.

Γι’ αυτό και η αντίδραση στη δολοφονία του Αλέξη μπορεί και πρέπει να γιγαντωθεί και να συναντηθεί με τα μπλόκα των αγροτών, τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, τους αγώνες των εργαζομένων για να μη φορτωθούν στις πλάτες τους τα βάρη της κρίσης.

Σε τέτοιες στιγμές δεν έχει θέση η αδράνεια, ούτε μόνο το ξέσπασμα της οργής, αλλά ο συλλογικός, επίμονος και μεθοδευμένος, μαζικός και μαχητικός αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σχολή, σε κάθε σχολείο, σε κάθε γειτονιά. Για να μετατρέψουμε κάθε κοινωνικό χώρο σε εστία αντίστασης και αγώνα, που θα συμβάλει σε ένα πλατύ, παρατεταμένο μέτωπο ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Με πρώτο βήμα τη μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις κατά της δολοφονίας και στην Πανεργατική απεργία της Τετάρτης
• Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων της ΝΔ και η πολιτική της.
• Να πληρώσει για την κρίση το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι και οι νέοι
• Κλιμάκωση των αγώνων για τα κοινωνικά, εργασιακά, μορφωτικά, πολιτικά δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας
• Να παραιτηθούν τώρα οι Παυλόπουλος-Χηνοφώτης , άμεση παραδειγματική τιμωρία των ενόχων
• Άμεσος αφοπλισμός της αστυνομίας, έξω οι δυνάμεις καταστολής από τις διαδηλώσεις και το κέντρο της Αθήνας, διάλυση τώρα των ΜΑΤ και των Ειδικών Δυνάμεων.
• Να απελευθερωθούν όλοι οι συλληφθέντες.
• Να καταργηθούν όλοι οι τρομονόμοι και το αυταρχικό νομικό πλαίσιο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗΣ

2008-12-07T13:41:00.000-08:00

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Η εν ψυχρώ δολοφονία ενός 16χρονου από αστυνομικό δεν ήταν ούτε «τυχαίο περιστατικό» ούτε «εξαίρεση». Ήταν ένα στυγερό πολιτικό έγκλημα που εκτέλεσε η ΕΛΑΣ και προετοίμασε η κυβέρνηση της ΝΔ.

Η πολιτική που όπλισε το χέρι του δολοφόνου αστυνομικού είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τους εργαζομένους ως αναλώσιμο υλικό για την κερδοφορία των καπιταλιστών, που ξεπουλάει τις δημόσιες επιχειρήσεις, που ετοιμάζεται να νομιμοποιήσει τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Είναι η πολιτική της ακρίβειας, της ελαστικής εργασίας, της ανεργίας, της πλήρους αποδοχής των «ευρωμονοδρόμων». Είναι η πολιτική του γενικευμένου αυταρχισμού, των «αντιτρομοκρατικών» συμφωνιών, των μαζικών ξυλοδαρμών αγωνιζόμενων φοιτητών και εργαζομένων, των αντιμεταναστευτικών συμφώνων. Είναι η πολιτική της πλήρους συμμόρφωσης με το ΝΑΤΟ και της συμμετοχής στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες. Είναι η πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες, και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική δεν μπορούμε και δεν πρέπει να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Οι δρόμοι πρέπει να πλημμυρίσουν από την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων και της νεολαίας. Η εκδίκηση για τη δολοφονία θα είναι οι μαζικοί αγώνες, οι απεργίες και οι καταλήψεις όχι μόνο για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι και να παραιτηθούν οι πολιτικοί υπεύθυνοι της δολοφονίας, αλλά και για να ανατραπούν συνολικά οι αντιλαϊκές πολιτικές.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7/12, 13 μμ, ΜΟΥΣΕΙΟ

ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

Δελτίο Τύπου

2008-11-06T09:12:00.000-08:00

Τέσσερις επιτροπές κατοίκων στη γειτονιά του Ζωγράφου

συντονιζόμαστε και απαιτούμε:

Ούτε ένα κυβικό τσιμέντου στο δήμο μας

Οι ζωές μας δεν τσιμεντοποιούνται. Το αστικό περιβάλλον που μας επιφυλάσσουν δεν είναι, ούτε κατ' επίφαση, βιώσιμο για μας και τα παιδιά μας. Ζούμε στον πιο πυκνοδομημένο δήμο (Ζωγράφου) της Ευρώπης με 0,4 τ.μ πρασίνου ανά κάτοικο, για τα οποία η δημοτική αρχή και το ΥΠΕΧΩΔΕ έχουν σχέδια...

Κτήμα ζωγράφου, 9,5 στρ, στο κέντρο του δήμου. Σχέδιο: 38.000 τ.μ. εμπορικό κέντρο
Πλατεία Πλαστήρα, 1254 τ.μ όπου ζουν 52 δέντρα. Σχέδιο: πενταώροφο κτίριο 3.768 τ.μ.
Πλατεία Μερκάτη, 100 μεγάλα δέντρα. Σχέδιο: πολυώροφο υπόγειο γραράζ
Νησίδα-Πλατεία Διοχάρους, 76 μεγάλα δέντρα. Σχέδιο: πενταώροφο υπόγειο γκαράζ
Πλατεία Άνοιξης, πλατεία Ελευθερίας (Γουδή) και νέο Ζωγράφου (17 στρέμματα) απειλούνται με τσιμεντοποίηση

Κινητοποιούμαστε, οργανωνόμαστε σε επιτροπές κατοίκων και συντονιζόμαστε για να αποτρέψουμε αυτό το έγκλημα που διαπράττεται ενάντια στις ζωές μας.

Οι πλατείες μας κινδυνεύουν. Οι τελευταίοι αδόμητοι χώροι απειλούνται

Δεν θα το επιτρέψουμε

Καλούμε

Την Παρασκευή 7 Νοέμβριου στις 18.30

στη διασταύρωση Ούλωφ Πάλμε και Παπάγου (πλ. Μερκάτη)

σε πορεία διαμαρτυρίας για την τσιμεντοποίηση του δήμου μας

Η πορεία θα καταλήξει στην πλατεία Γαρδένιας (Παπάγου) όπου θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση με μουσικό πρόγραμμα.

Παρακαλούμε να μας βοηθήσετε στη δημοσιοποίηση του γεγονότος και στον αγώνα μας για βελτίωση της ποιότητας ζωής στη γειτονιά μας.

2008-11-06T08:41:00.000-08:00

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

Την Κυριακή 9/11 στις 19.00, σας προσκαλεί στην εκδήλωση-συζήτηση:

«Προεδρικές Εκλογές ΗΠΑ:

Μονοκράτειρα σε αποδρομή»

Ομιλητές:Π.Παπακωνσταντίνου

Την Παρασκευή 7/11 στις 20.30, σας προσκαλεί στην προβολή ταινίας:
«Il divo» (2008), του Πάολο Σορεντίνο

Έργα και ημέρες του εφτά φορές πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζούλιο Αντρεότι.

Η σκιαγράφηση του πορτρέτου ενός ανθρώπου που δεν δίστασε μπροστά σε τίποτα προκειμένου να στηρίξει το αντιδραστικό πολιτικό κατεστημένο της Ιταλίας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»
Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου (στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ''ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ''

2008-10-25T10:17:00.000-07:00

ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ
«ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΜΜΗΣ»

Ανοικτά Τετάρτη-Κυριακή 5-11 μμ
anasynthesi.blogspot.com
Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου
(στάση Λασκάρεως, Χαρ. Τρικούπη)

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων, Προβολών και Σεμιναρίων

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ:

Σάββατο 18/10
Για την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση
Ομιλητές: Κ. Μελάς, Γ. Παυλόπουλος

Σάββατο 25/10
Χιλή: Κληρονομιά και αντιφάσεις της Λαϊκής Ενότητας
Ομιλητές: Α. Νταβανέλος, Π. Σωτήρης

Κυριακή 9/11
Προεδρικές εκλογές ΗΠΑ: Μονοκράτειρα σε αποδρομή
Ομιλητής: Π. Παπακωνσταντίνου

Σάββατο 22/11
Για τις πολιτικές υγείας στο σύγχρονο καπιταλισμό
Ομιλητής: Γ. Νικολαΐδης

Σάββατο 29/11
Η συμβολή του Λουί Αλτουσέρ στη μαρξιστική φιλοσοφία
(Με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννηση του Λουί Αλτουσέρ)
Ομιλητές: Τ. Κυπριανίδης, Π. Σωτήρης

Σάββατο 13/12
90 χρόνια ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα
Ομιλητές: Κ. Τζιαντζής, Γ. Μπανιάς, Θ. Τσιριγώτης

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ:

Η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη «Εκτός Γραμμής» διοργανώνει κύκλο σεμιναρίων με θέμα: Ρεύματα, τάσεις και μορφές του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος.

Με φόντο την ιστορική επέτειο των 90 χρόνων από την ίδρυση του ΣΕΚΕ παρουσιάζονται οι βασικές θεωρητικές τάσεις και μορφές που επηρέασαν και καθόρισαν τις επιλογές και τη στρατηγική της ελληνικής Αριστεράς.

Τετάρτη 22/10
Η εισαγωγή των μαρξιστικών ιδεών στη Ελλάδα:
Γ. Σκληρός, Ν. Γιαννιός, Γ. Κορδάτος
Εισηγητές: Γ. Αλεξάτος, Γ. Χατζηαντωνίου

Τετάρτη 29/10
Η μαρξιστική-λενινιστική ορθοδοξία:
Ι. Ζεύγος, Ν. Ζαχαριάδης
Εισηγητής: Γ. Αλεξάτος

Τετάρτη 5/11
Η αριστερή διαφωνία:
Π. Πουλιόπουλος, Σ. Μάξιμος
Εισηγητές: Δ. Λιβιεράτος, Τ. Θανασούλας, Φ. Μπούρας

Τετάρτη 12/11
Από τον Εκπαιδευτικό Όμιλο στο μαχόμενο μαρξισμό:
Δ. Γληνός
Εισηγητές: Κ. Θεριανός, Τ. Μπέτζελος

Τετάρτη 19/11
Ο ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα:
Ν. Ψυρούκης
Εισηγητές: Λ. Αξελός, Λ. Ριζάς

Τετάρτη 26/11
Τομή και επιστροφή στο μαρξικό προβληματισμό:
Ν. Πουλαντζάς
Εισηγητές: Ν. Μπελαντής, Μ. Καβουριάρης, Π. Σωτήρης

Τετάρτη 3/12
Μια συνεχιζόμενη συνεισφορά στη μαρξιστική θεωρία:
Ε. Μπιτσάκης
Εισηγητές: Α. Χρύσης, Δ. Δημητούλης

Όλες οι συζητήσεις (σεμινάρια και εκδηλώσεις) είναι προγραμματισμένες για τις 7 μ.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

17/10: Αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική του σινεμά
«Αργεντινή: Η ώρα της κρίσης - Memorias del saqueo» (2004)
του Φερνάντο Πίνο Σολάνας
Η οικονομική κατάρρευση και εξαθλίωση στην Αργεντινή το 2001, ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, μέσα από την κάμερα του σπουδαίου Αργεντινού σκηνοθέτη Φερνάντο Σολάνας.

24/10: Αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική του σινεμά
«Σαλβαδόρ Αλιέντε» (2004)
του Πατρίσιο Γκουζμάν
Η ζωή και ο τραγικός θάνατος του Σαλβαδόρ Αλιέντε και η τραγωδία του λαού της Χιλής υπό το καθεστώς της πιο στυγνής δικτατορίας που γνώρισε η Λατινική Αμερική στη σύγχρονη ιστορία της. Ένα ντοκιμαντέρ -μάθημα ιστορίας για την Αριστερά- που θέτει στο επίκεντρο τα ερωτήματα του τρόπου κατάληψης και διατήρησης της πολιτικής εξουσίας.

31/10: «Waltz with Bashir» (2007)
του Άρι Φόλμαν
Ο σκηνοθέτης επιχειρεί να ανασύρει από την μνήμη του τα γεγονότα του πρώτου πολέμου στον Λίβανο, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε ένα πρωτότυπο και πολιτικά αιχμηρό καρτούν- ντοκιμαντέρ, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στο φετινό Φεστιβάλ των Καννών.

7/11: «Hunger» (2008)
του Στιβ ΜακΚουιν
Οι 66 μέρες απεργίας πείνας του Τζούλιαν Σαντς, μέλους του ΙΡΑ, ως το θάνατό του, στις βρετανικές φυλακές το 1981, είναι το θέμα αυτής της ωμά ρεαλιστικής ταινίας.

14/11: Αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική του σινεμά
«Soy Cuba - Είμαι η Κούβα» (1964)
του Μιχαήλ Καλατόζοφ
Ο σημαντικός Σοβιετικός σκηνοθέτης Μιχαήλ Καλατόζοφ αναπαριστά, με πρωτοποριακό σκηνοθετικά τρόπο, την κατάσταση στην προεπαναστατική Κούβα, την καταπίεση που βιώνει το σύνολο του κουβανικού λαού και αναδεικνύει την επανάσταση ως μόνη διέξοδο για τη χειραφέτησή του.

21/11: «Sicko» (2007)
του Μάικλ Μουρ
Οι ΗΠΑ είναι το κράτος στο οποίο δαπανάται το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ για υπηρεσίες περίθαλψης, που έχει το υψηλότερο ποσοστό ανασφάλιστων και τις μεγαλύτερες ανισότητες στην πρόσβαση και παροχή υπηρεσιών περίθαλψης στον αναπτυγμένο κόσμο. Το αμερικάνικο σύστημα υγείας μπαίνει στο στόχαστρο του Μάικλ Μουρ.

28/11: Αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική του σινεμά
«Machuca» (2004)
του Αντρές Γουντ
H Χιλή του Αλιέντε και η Χιλή του Πινοσέτ μέσα από τα μάτια δύο παιδιών με εντελώς διαφορετική κοινωνική προέλευση, σε μια πολιτικά και συναισθηματικά φορτισμένη ταινία.

5/12: «Il divo» (2008)
του Πάολο Σορεντίνο
Έργα και ημέρες του εφτά φορές πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζούλιο Αντρεότι. Η σκιαγράφηση του πορτρέτου ενός ανθρώπου που δεν δίστασε μπροστά σε τίποτα προκειμένου να στηρίξει το αντιδραστικό πολιτικό κατεστημένο της Ιταλίας.

12/12: Παλαβό εορταστικό αφιέρωμα στους Monty Pythons
«Monty Pythons Flying circus vol.1» (1969-73)
Το πιο θανατηφόρο ανέκδοτο όλων των εποχών, ο νεκρός παπαγάλος, ο αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ φιλοσόφων και άλλα τέτοια περίεργα.

19/12: Παλαβό εορταστικό αφιέρωμα στους Monty Pythons
«Monty Pythons Flying circus vol.2» (1969-73)
Είναι οι πιγκουίνοι πιο ευφυείς από τους ανθρώπους; Γιατί ο βρετανικός στρατός εκπαιδεύει ειδικό σώμα χαϊλάντερ-καμικάζι; Τι συμβαίνει σε μια κλινική επιχειρηματολογίας; Τις απαντήσεις δίνουν οι Monty Pythons.

Όλες οι προβολές είναι προγραμματισμένες για τις 8:30 μ.μ.

Για πληροφορίες ή τυχόν αλλαγές του προγράμματος επισκεφτείτε το Blogspot:
anasynthesi.blogspot.com

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α

2008-10-08T09:02:00.001-07:00

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ
ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Μπροστά στις επερχόμενες ευρωεκλογές η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α θέλει να παρέμβει και να δώσει τη μάχη για να ξεπροβάλει στο πολιτικό προσκήνιο και να καταγραφεί η αντικαπιταλιστική εναλλακτική λύση. Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να βάλει την σφραγίδα της στις πολιτικές εξελίξεις ανοίγοντας την προοπτική η Αριστερά να λειτουργήσει ως δύναμη αντίστασης στον καπιταλισμό που μπαίνει σε βαθειά κρίση και ως δύναμη διάσωσης του συστήματος. Η προοπτική εναλλαγής κυβερνήσεων συνεργασίας χωρίς να αμφισβητείται ο πυρήνας των επιλογών του κεφαλαίου φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη η αντικαπιταλιστική αριστερά να είναι παρούσα στην πολιτική μάχη των εκλογών, να την δώσει και να την κερδίσει. Μια αριστερά που στο κέντρο της δράσης της είναι η προσπάθεια να καταχτήσει την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη το ίδιο το εργατικό κίνημα και η νεολαία, έτσι ώστε οι αγώνες των από κάτω να απαντήσουν στην κρίση των από πάνω.

Ζούμε σε μέρες όπου οι εργαζόμενοι και η νεολαία αντιμετωπίζουν την πρόκληση να απαντήσουν στο νέο γύρο της αντιλαϊκής επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ. Πληθαίνουν τα συμπτώματα ύφεσης και κρίσης στην παγκόσμια οικονομία, με αποκορύφωμα την πρόσφατη απειλή τραπεζικής χρεοκοπίας στις ΗΠΑ, που διέλυσε σε μια νύχτα την απάτη του νεοφιλελευθερισμού και μετακύλησε τις ζημιές των καπιταλιστών στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού πρώτα τους άφησε να καταληστέψουν τις οικονομίες των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, με προφανή επίπτωση την περικοπή κάθε κοινωνικής δαπάνης. Δείχνουν αυτά πόσο ανορθολογικό και παράλογο είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης και της ελεύθερης αγοράς. Απέναντι σε όλα αυτά οι κυρίαρχες δυνάμεις προσπαθούν με κάθε τρόπο να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων: παρατεταμένη λιτότητα, αμφισβήτηση των συλλογικών συμβάσεων, ακρίβεια, ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων όπως η Ολυμπιακή, αντιδραστική αναθεώρηση του ασφαλιστικού που αυξάνει τα όρια και μειώνει τις συντάξεις, διάλυση του ΕΣΥ, θεσμοθέτηση από το παράθυρο των ιδιωτικών ΑΕΙ, γενικευμένος αυταρχισμός και καταστολή. Είναι μια προσπάθεια να αναιρεθούν κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών και να επιβληθεί συνθήκη εργασιακού μεσαίωνα. Από κοντά και η οσμή σκανδάλων και σαπίλας με τις καταγγελίες να διαδέχονται η μία την άλλη: Μίζες της Ζήμενς, επιχειρηματικές δραστηριότητες Υπουργών, «ιερές» συναλλαγές με τη Μονή Βατοπεδίου και έπεται συνέχεια…

Την ίδια στιγμή βαθαίνει επικίνδυνα η συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Την ώρα που οι ιμπεριαλιστές συνεχίζουν την κατοχή του Ιράκ, που οι ΗΠΑ ετοιμάζουν νέα επίθεση στο Ιράν, που το ΝΑΤΟ βάζει φωτιά στον Καύκασο η Ελληνική κυβέρνηση προσυπογράφει τις επεμβάσεις, επιμένει να στέλνει φαντάρους έξω από τα σύνορα, επιτρέπει τις βάσεις στη Σούδα και στο Άκτιο να λειτουργούν ως ορμητήρια φονιάδων, αφήνει ανεξέλεγκτες τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας να προχωρούν σε μαζικές υποκλοπές και απαγωγές υπόπτων. Ενώ αυξάνονται οι περικοπές σε Παιδεία, Υγεία και Ασφάλιση, δισεκατομμύρια ξοδεύονται για πολεμικούς εξοπλισμούς.

Παράλληλα, αναδεικνύεται όλο και περισσότερο ο αντιδραστικός ρόλος της ΕΕ. Η Ευρωσυνθήκη, που ουσιαστικά επανέλαβε τα βασικά σημεία του Ευρωσυντάγματος που ναυάγησε ύστερα από το Όχι των εργαζομένων και της νεολαίας, δείχνει με τον καλύτερο δρόμο τι σημαίνει «Ενωμένη Ευρώπη»: νεοφιλελευθερισμός, υποχρεωτικές ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα, ρατσισμός, συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αυταρχισμός και περιορισμός των δημοκρατικών ελευθεριών. Το Ιρλανδικό Όχι εξέφρασε με τον καλύτερο την αντίθεση των λαών στην Ευρώπη των καπιταλιστών. Την ίδια ώρα, η γαλλική προεδρία με τον Σαρκοζύ προωθεί το ρατσιστικό κλείσιμο των συνόρων της Ευρώπης-φρούριο μέσα από το Σύμφωνο για την Μετανάστευση. Μια πολιτική που αναζητεί στους μετανάστες και τους πρόσφυγες αποδιοπομπαίους τράγους για τα αδιέξοδα της κρίσης στρώνοντας το χαλί για ενίσχυση των φασιστών και της άκρας δεξιάς.

Απέναντι σε αυτές τις αντιδραστικές πολιτικές το δρόμο της ελπίδας τον δείχνουν οι μεγάλοι αγώνες της περιόδου. Η ελληνική κοινωνία συγκλονίστηκε από το μεγάλο πανεργατικό ξεσηκωμό ενάντια στην αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση. Πλημμύρισαν οι δρόμοι από την οργή και την αγανάκτηση για την πολιτική που διαλύει και ιδιωτικοποιεί την κοινωνική ασφάλιση, που μεθοδεύει το ξεπούλημα των λιμανιών, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ και της Ολυμπιακής, που επιβάλλει μισθολογική λιτότητα, που ελαστικοποιεί τις εργασιακές σχέσεις, που προσπαθεί να νομιμοποιήσει τα ιδιωτικά ΑΕΙ και την παιδεία της αγοράς. Σε κάθε πόλη και γειτονιά οι κάτοικοι αγωνίζονται για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος από μια πολύμορφή επίθεση των «δυνάμεων της αγοράς» Οι κινητοποιήσεις αυτές έδειξαν ότι τα σχέδια της κυβέρνησης δεν είναι εύκολο να περάσουν, ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο για αντιστάσεις, ότι οι «μεταρρυθμίσεις» μπορούν να ανατραπούν!

Είναι σαφές ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα αποτυπώνουν βαθύτερες διεργασίες. Σήμερα η ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού κάθε άλλο παρά αυτονόητη είναι. Οι συσσωρευμένες εμπειρίες από τις αντιστάσεις στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, τη λιτότητα, την εργασιακή ανασφάλεια, την αβεβαιότητα της «γενιάς των 700 ευρώ» έχουν κάνει μεγάλα κομμάτια εργαζομένων και νέων να μην αποδέχονται την κυρίαρχη ρητορεία, να αποδοκιμάζουν τα κόμματα του δικομματισμού, που στις δημοσκοπήσεις πετυχαίνουν αρνητικά ρεκόρ, να στρέφονται προς τα αριστερά. Οι εμπειρίες ενός ολόκληρου κόσμου και η ριζοσπαστικοποίηση έχουν κάνει βήματα μπροστά μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης στο Σιάτλ και την Γένοβα, μετά το ξέσπασμα του αντιπολεμικού κινήματος το 2003 και ιδιαίτερα στο εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ, μετά το κύμα των φοιτητικών καταλήψεων στην Ελλάδα και την Γαλλία, μετά τις απεργίες για την κοινωνική ασφάλιση. Υπάρχει μια πλειοψηφία που αντιστέκεται και αναζητεί λύσεις ενάντια στις πολιτικές του κέρδους, του πολέμου, του ρατσισμού. Αυτός ο κόσμος επέβαλε στις ηγεσίες των συνδικάτων να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις για κινητοποιήσεις και αναγκάζει και την επίσημη αντιπολίτευση να ανεβάζει τους τόνους απέναντι στην κυβέρνηση.

Σε αυτή την αναζήτηση δεν μπορούν σήμερα να δώσουν καμιά απολύτως διέξοδο όλοι οι πολιτικοί χώροι της επίσημης αντιπολίτευσης.
Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να καρπωθεί την κρίση της ΝΔ. Δεν έχει, όμως, διαφορετική πολιτική. Ιδεολογία του είναι ο νεοφιλελευθερισμός και όταν ήταν κυβέρνηση έπαιξε μεγάλο ρόλο στην προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που σήμερα υλοποιεί η ΝΔ, ενώ δικό του έργο είναι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και το ευρώ. Το πρόγραμμα του δεν διαφέρει από τη σημερινή πολιτική ενώ οι εκπρόσωποί του δεν διστάζουν να μιλάνε για την ανάγκη ιδιωτικοποιήσεων και υπέρ της κατάργησης του άρθρου 16 του Συντάγματος. Στο συνδικαλιστικό κίνημα η ΠΑΣΚΕ σε αγαστή συνεργασία με τη ΔΑΚΕ μεθοδεύει πολιτικές εργασιακής ειρήνης και αντιπαλεύει το ξεδίπλωμα μαχητικών αγώνων διαρκείας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να δώσει αγωνιστική προοπτική και δεν αποτελεί δύναμη αμφισβήτησης του συστήματος. Προσανατολίζεται να γυρίσει την πλάτη στην αντικαπιταλιστική προοπτική και να προτείνει προγραμματικές συμφωνίες στα πλαίσια της διαχείρισης του συστήματος. Η προσπάθεια εκλογικού προσεταιρισμού μεγάλου μέρους του κόσμου των κινημάτων, παρά την άνοδο στις δημοσκοπήσεις που του προσέφερε, δεν κατόρθωσε να υπερνικήσει την ισχυρή τάση του κυβερνητισμού στο εσωτερικό του ΣΥΝ, την αυταπάτη, που κυριαρχεί ακόμη στο εσωτερικό του ΣΥΝ, ότι σήμερα μπορεί να υπάρχει μια αριστερή ή κεντροαριστερή «αντινεοφιλελεύθερη» κυβερνητική διαχείριση και οδηγεί σε όνειρα κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Τέτοιες λογικές στην Ιταλία, οδήγησαν στην Ιταλία την Αριστερά στα αζήτητα αφού πρώτα την εξευτέλισαν. Ούτε τροποποίησε τη συνδιαχειριστική και συχνά συντηρητική τακτική των παρατάξεών του στο συνδικαλισμό, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους κοινωνικούς χώρους. Αντίθετα, σε πολλές κοινωνικές συγκρούσεις ο ΣΥΝ τάσσεται με τη μεριά του κατεστημένου και προσπαθεί να παρουσιάσει υπεύθυνο πρόσωπο, αποκηρύσσοντας αγώνες όπως αυτούς των φοιτητών που στην πράξη σπάνε την εφαρμογή του Νόμου-Πλαισίου. Στο εργατικό κίνημα συντάσσεται με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τον υποταγμένο συνδικαλισμό.
Το ΚΚΕ επιμένει στον αδιέξοδο δρόμο του απομονωτισμού και της ηττοπάθειας. Στο εργατικό κίνημα στην πράξη δεν υπήρξε πιο μαχητικό από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Επιμένει στη λογική του κοινού «αντιμονοπωλιακού» μετώπου με στρώματα μικροκαπιταλιστών. Το μόνο που βλέπει είναι η κομματική οικοδόμηση και αντιμετωπίζει κάθε άλλη αριστερή αγωνιστική φωνή ως εχθρό. Λειτουργεί εκ των πραγμάτων διασπαστικά στα κινήματα, ενώ ο στείρος «αντικαπιταλιστικός» βερμπαλισμός του προσπαθεί να κρύψει την απροθυμία μάχιμης παρέμβασης σε καθημερινά μέτωπα, οικοδόμησης αποτελεσματικών αγώνων και σύναψης πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών με άλλα αγωνιστικά ρεύματα. Πίσω από την αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική ρητορεία υποβόσκει η νοσταλγία για τα αυταρχικά και καταπιεστικά καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Και δύο μεγάλα κόμματα της επίσημης Αριστεράς σήμερα υποτιμούν την ανάγκη να υπάρξει μαχητική κοινωνική αντιπολίτευση και μεγάλα νικηφόρα κινήματα και προκρίνουν την κοινοβουλευτική τους ενίσχυση

Σε αυτό το τοπίο περισσότερο παρά ποτέ όχι μόνο χρειάζεται μια άλλη Αριστερά, ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική, αλλά αυτή μπορεί να έχει και σημαντική απήχηση. Όταν ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζομένων και νέων γυρνούν την πλάτη στα κόμματα του δικομματισμού, όταν είμαστε μέσα σε ένα μεγάλο κύκλο κοινωνικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων, όταν τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς αντιμετωπίζουν τον κόσμο αυτό ως μια δεξαμενή ψηφοφόρων και αδυνατούν να αμφισβητήσουν την κυρίαρχη πολιτική, τότε αντικειμενικά υπάρχουν περιθώρια για την Αριστερά εκείνη που θα διαλέξει τον αντικαπιταλιστικό δρόμο.

Και η αριστερά αυτή είναι υπαρκτή. Έχει αφήσει το στίγμα της πρωτοπόρας δράσης της σε όλους τους μεγάλους αγώνες της προηγούμενης περιόδου, έχει μπολιάσει κινήματα και αντιστάσεις με τη δική της λογική, έχει υπερασπιστεί τη γραμμή του αγώνα, της ρήξης της ανατροπής. Μόνο που αυτή η αντικαπιταλιστική αριστερά δεν έχει μπορέσει μέχρι τώρα να έχει την κεντρική πολιτική έκφραση και παρουσία που της αναλογεί.

Γι’ αυτό και η ΕΝΑΝΤΙΑ απευθύνει ενωτικό κάλεσμα προς όλες τις πολιτικές συλλογικότητες και τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για τη διαμόρφωση ενός ενωτικού αντικαπιταλιστικού ψηφοδελτίου για τις επερχόμενες ευρωεκλογές, ενός ψηφοδελτίου που θα διεκδικήσει να εκφράσει όλες αυτές τις αναζητήσεις για μια άλλη αριστερά, να εκπροσωπήσει τις δυνάμεις και τους αγωνιστές που πρωτοστάτησαν σε μεγάλους αγώνες, να κατοχυρώσει την πολιτική αυτοτέλεια και τη δυναμική της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο.

Ως προς την πολιτική οριοθέτηση πιστεύουμε ότι ένα τέτοιο ψηφοδέλτιο θα πρέπει να είναι:

Αντικυβερνητικό και αγωνιστικό
Που να αγωνίζεται ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική της ΝΔ, για να ανατραπούν οι πολιτικές της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της ελαστικής εργασίας, του αυταρχισμού, για να μην περάσουν οι «μεταρρυθμίσεις» στην εκπαίδευση, την υγεία και την ασφάλιση, για να σταματήσει η καταστροφή του περιβάλλοντος για να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι αλλά οι καπιταλιστές.
Που να παλεύει για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, για 1400 ευρώ κατώτερο μισθό, για δημόσια υγεία, παιδεία, ασφάλιση για όλους, για αξιοπρεπή σύνταξη στα 58 (55 για τις γυναίκες) ή στα 35 έτη εργασίας, για μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, για ανθρώπινο περιβάλλον και ελεύθερους χώρους.
Που να επιμένει στην ανάγκη για μαζικούς, ενωτικούς ανυποχώρητους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, που να επιμένει ότι οι πραγματικές λύσεις βρίσκονται στους δρόμους, στις απεργίες, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις και όχι στη Βουλή και στα Υπουργεία, που να συγκρούεται με τη λογική του υποταγμένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού που σήμερα κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και να επιμένει ότι τα σωματεία και οι αγώνες πρέπει να είναι στα χέρια των εργαζομένων.

Αντι-ΕΕ
Που παλεύει ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση που όλο και περισσότερο αναδεικνύεται σε βασικό μοχλό για την γενίκευση της λιτότητας και της ελαστικής εργασίας, για την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, για τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών, για την ενίσχυση του ρατσισμού, για την μεγαλύτερη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Που δεν ξεχνά ότι το Ευρωσύνταγμα και η Ευρωσυνθήκη έδειξαν πολύ καλά τι σημαίνει η «Ενωμένη Ευρώπη» του κεφαλαίου και γι’ αυτό δεν έχει καμιά αυταπάτη για μια «άλλη» Ευρώπη.
Που επιμένει στην ανυπακοή στους μονοδρόμους της ΕΕ και παλεύει για την αντικαπιταλιστική ρήξη – αποδέσμευση από την ΕΕ.

Αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό
Που αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης και του Ιράκ, ενάντια στα σχέδια για επίθεση στο Ιράν, ενάντια στην ιμπεριαλιστική πολεμική ανάφλεξη στον Καύκασο.
Που στηρίζει το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα και την αντίσταση των λαών στην κατοχή του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου. Που θέλει να συντονιστεί με τους αγώνες όλων των λαών που αντιστέκονται στους ιμπεριαλιστές και παλεύουν ενάντια στον πόλεμο. Που είναι στο πλευρό των μεγάλων κινημάτων στη Λατινική Αμερική, το Νεπάλ, την Ινδία που έμπρακτα δοκιμάζουν διαφορετικούς δρόμους.
Που αγωνίζεται για να σταματήσει η Ελλάδα να εμπλέκεται όλο και περισσότερο στις πολεμικές εκστρατείες των ιμπεριαλιστών, για να πάψει να είναι η Σούδα και το Άκτιο ορμητήριο φονιάδων, για να σταματήσει η δράση ξένων πρακτόρων στο ελληνικό έδαφος.
Που παλεύει για να φύγει τώρα η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ. Που λέει 60 Χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά.! Που απαιτεί κλείσουν οι βάσεις του θανάτου και να γυρίσουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων.

Αριστερό και αντικαπιταλιστικό
Που δεν έχει καμιά αυταπάτη για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο απέναντι στο βάθεμα της κρίσης προσφέρει λύσεις-σωσίβιο για το σύστημα. Που δεν ξεχνά ότι το πρόγραμμά και του ΠΑΣΟΚ είναι ο νεοφιλελευθερισμός και πως όταν ήταν στην κυβέρνηση εφάρμοσε τις πιο σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές και αυτές θα δοκιμάσει εάν τυχόν πάρει ξανά την εξουσία.
Που αρνείται κάθε λογική κυβερνητικής διαχείρισης και γυρνάει την πλάτη στα κάθε λογής «κεντροαριστερά σενάρια» και τις αυταπάτες περί «κυβέρνησης της Αριστεράς».
Που επιμένει ότι σήμερα η Αριστερά πρέπει να είναι η δύναμη της πιο αποφασιστικής και μαχητικής κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης
Που δεν χωρά στα αδιέξοδα της επίσημης Αριστεράς. Που οριοθετείται και απέναντι στον αριστερό κυβερνητισμό του ΣΥΡΙΖΑ και τη λογική της «εναλλακτικής πολιτικής λύσης» και απέναντι στον απομονωτισμό, την ηττοπάθεια του ΚΚΕ και την αναφορά του στα εκμεταλλευτικά και καταπιεστικά καθεστώτα του «υπαρκτού».
Που αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι θέμα ενωτικών πρακτικών και σύνθεσης των διάχυτων και πολύμορφων δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς και οικολογίας και των κινημάτων και όχι ζήτημα «πλατφόρμας» και σεχταριστικής αντιπαράθεσης, την οποία ο χώρος αυτός κινδυνεύει να πληρώσει με την απομείωση και προοπτικά την εξαφάνισή του.
Που επιμένει ότι η Αριστερά δεν είναι εναλλακτικό «lifestyle» και «αισθητική» αλλά πάνω από όλα συλλογική προσπάθεια για την επαναστατική ανατροπή, την αντικαπιταλιστική προοπτική, την κοινωνική χειραφέτηση. Που πιστεύει ότι η μόνη απάντηση στα αδιέξοδα και την κρίση του συστήματος δεν είναι η προσπάθεια «μεταρρύθμισής» του, αλλά αγώνας για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την προοπτική του κομμουνισμού.

Η παρέμβαση στις εκλογές χρειάζεται να διαμορφωθεί με τη συμμετοχή όλων εκείνων των αγωνιστών/ στριών που συμμετέχουν μαζικά στα κινήματα και αγωνιούν για να υπάρξει μια άλλη αριστερά στον τόπο. Πρέπει να μπολιαστεί από την εμπειρία και τις διεκδικήσεις από τα κινήματα στα οποία πρωταγωνίστησε η αντικαπιταλιστική αριστερά. Είναι ανάγκη να ανοιχθεί σε όλους εκείνους τους εργαζόμενους και τους νέους που ασφυκτιούν μέσα στο κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό και αναζητούν μια άλλη διέξοδο.

Μιλάμε για μια συζήτηση ανοιχτή και δημοκρατική, που θα αφορά τους ίδιους τους αγωνιστές. Μια συζήτηση που θα χωρά όλους όσοι αναφέρονται στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Μια συζήτηση που θα σέβεται την πολυμορφία και την πολυφωνία μέσα στη ριζοσπαστική αριστερά, θα πατά σε αυτά που ενώνουν και όχι σε αυτά που χωρίζουν .Μια συζήτηση που πρέπει γίνει τώρα και όχι τις παραμονές των εκλογών και μπορεί να συνδυαστεί με την κοινή δράση μέσα στους αγώνες και να πατήσει πάνω σε αυτή. Μια τέτοια διαδικασία δεν είναι μόνο εφικτή αλλά και αναγκαία. Είναι ώρα η αντικαπιταλιστική αριστερά να ανοιχτεί σε όλο εκείνο τον κόσμο που αγωνίζεται, που δεν χωρά στην κοινοβουλευτική λογική της επίσημης Αριστεράς, που αναζητά την αντικαπιταλιστική προοπτική.

Η σημερινή συγκυρία είναι η καταλληλότερη για ένα ενωτικό αντικαπιταλιστικό ψηφοδέλτιο στις Ευρωεκλογές. Ο κοινωνικός αναβρασμός και η οργή για τις αντιλαϊκές πολιτικές καθώς και η ανάδειξη των ορίων και των αδιεξόδων της επίσημης Αριστεράς σημαίνουν ότι ένα τέτοιο εγχείρημα μπορεί να έχει πολύ μεγάλη απήχηση. Η κοινή δράση στους αγώνες μπορεί να δώσει ένα άλλο άνοιγμα στην κοινωνία. Μπορούμε και πρέπει στις εκλογές να εκφράσουμε όλο εκείνο τον κόσμο που σήμερα βιώνει την κρίση του συστήματος και αναζητά διέξοδο προς τα αριστερά!

Η ΕΝΑΝΤΙΑ, γέννημα η ίδια μιας τέτοιας ενωτικής δημοκρατικής διαδικασίας, θα συμβάλει σε αυτή την προσπάθεια με όλες τις δυνάμεις της, με τις πρωτοβουλίες και τη δράση της, και καλεί όλους όσοι μοιράζονται αυτή την αγωνία, όλους τους αγωνιστές και τις τάσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς να ανταποκριθούν θετικά στην πρόκληση.

Ενωτικά και αντικαπιταλιστικά ας τολμήσουμε αυτή τη φορά να είμαστε αντάξιοι των περιστάσεων…

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ

2008-09-01T21:55:00.000-07:00

ΕΝωτική ΑΝΤΙκαπιταλιστική Αριστερά

Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση, στην ακρίβεια, στη λιτότητα,

ενάντια στον ρατσισμό,στον πόλεμο,
στην καταστροφή του περιβάλλοντος
ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!
ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 6ΜΜ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Πολιτική Εκδήλωση της ΕΝΑΝΤΙΑ Κυριακή 7 Σεπτεμβρη 11 π.μ. Πολυτεχνική Θεσσαλονίκης

ΕΜΕΙΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ – ΑΥΤΟΙ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ
Στενάζουν τα λαϊκά νοικοκυριά από τη φοβερή ακρίβεια και αναγκάζονται να κάνουν περικοπές ακόμη και σε βασικά καταναλωτικά αγαθά. Αβάσταχτος βραχνάς έχει γίνει η αποπληρωμή των πιστωτικών καρτών και των δανείων, ενώ οι τράπεζες βγάζουν στο σφυρί σπίτια, αυτοκίνητα κ.ά. Οι διακοπές είναι για τους περισσότερους εργαζόμενους άπιαστο όνειρο. Από την άλλη αυξάνονται τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων ειδών διατροφής, των αλυσίδων σούπερ μάρκετ, των εφοπλιστών, των τραπεζών.
Οι εργαζόμενοι βλέπουν με αγανάκτηση πως η δουλειά τους δεν φτάνει για να γεμίσουν το καλάθι τους στη λαϊκή, φτάνει και περισσεύει όμως για να γεμίσει τα χρηματοκιβώτια των καπιταλιστών και τους τραπεζικούς λογαριασμούς των μιζαδόρων πολιτικών υπηρετών τους.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟ, ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Την ώρα που τα σκάνδαλα όπως της «Ζήμενς» και της «Γερμανός» αποκαλύπτουν τις βρόμικες διασυνδέσεις των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που προώθησαν ξεδιάντροπα τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών όπως του ΟΤΕ, των Ναυπηγείων, του ΟΣΕ, της ΔΕΗ είναι πρόκληση να επιμένει η κυβέρνηση στην «ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα» των Λιμανιών, του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής. Έχουν μάλιστα το θράσος να απειλούν με μαζικές απολύσεις τους εργαζόμενους της Ζήμενς και κλείσιμο των εργοστασίων στην Ελλάδα!
Είναι πρόκληση, μετά την ακύρωση της αναθεώρησης του άρθρου 16 από το ρωμαλέο εκπαιδευτικό κίνημα, να προχωρά στην πραξικοπηματική αναγνώριση και ίδρυση των ιδιωτικών ΑΕΙ μέσα στο καλοκαίρι και στην έγκριση προεδρικού διατάγματος για την εφαρμογή του αντιδραστικού εσωτερικού κανονισμού, παράλληλα με τις αυταρχικές προσπάθειες εφαρμογής του νόμου πλαίσιο (πχ προεδρικές εκλογές). Τέτοιες προκλήσεις βρήκαν και θα βρίσκουν απέναντί τους το φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα ως την ανατροπή τους.
Είναι πρόκληση των ώρα που η ακρίβεια καλπάζει ροκανίζοντας τους εξευτελιστικούς μισθούς φτώχειας, η κυβέρνηση να προωθεί το πάγωμα των μισθών για να ελεγχθεί δήθεν ο πληθωρισμός.
Είναι πρόκληση, μετά την κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων και τις μεγαλειώδεις απεργίες, να προχωρά στην ψήφιση και εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού εκτρώματος που διαλύει τα ασφαλιστικά δικαιώματα.

Είναι πρόκληση να χαρίζονται δισεκατομμύρια στους βιομηχάνους με φοροαπαλλαγές την ώρα που κερδοσκοπούν με τις τιμές βασικών ειδών διατροφής, προωθούν τις μαζικές απολύσεις και το χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Είναι πρόκληση να σπαταλώνται δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς και σε στρατιωτικές ασκήσεις προετοιμασίας επίθεσης κατά του Ιράν στο πλευρό του Ισραήλ, την ώρα που μειώνεται η χρηματοδότηση για την Υγεία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
ΣΤΑΘΕΡΗ, ΜΟΝΙΜΗ, ΠΛΗΡΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Είναι πρόκληση η κυβέρνηση να ευθυγραμμίζεται με τους 27 της ΕΕ στην ενορχηστρωμένη επίθεση κατά των εργασιακών δικαιωμάτων με την ελαστικοποίηση της εργασίας, την επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση αλλά και την απάνθρωπη ρατσιστική πολιτική των μαζικών απελάσεων σε βάρος των μεταναστών, που στοχοποιούνται ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για την άνοδο της ανεργίας. Η επιμονή στην προώθηση της ευρωσυνθήκης μετά το ΟΧΙ των ιρλανδών δείχνει την περιφρόνηση τους στην λαϊκή θέληση και τις δημοκρατικές ελευθερίες.

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΙΕΣΤΑ ΣΤΗ Δ.Ε.Θ.!
Η διαδήλωση των εργαζόμενων και της νεολαίας στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης στις 6 Σεπτέμβρη πρέπει να χαλάσει την φιέστα του πρωθυπουργού για χάρη των επιχειρηματιών φίλων του.
Στην Θεσσαλονίκη διαδηλώνουμε για να προβάλουμε την αναγκαιότητα της σύγκρουσης και της ανυπακοής με τις πολιτικές του κεφάλαιου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προώθησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για να βροντοφωνάξουμε «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!».

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ!
Στην Θεσσαλονίκη θα στείλουμε το μήνυμα ότι αγώνες όπως των φοιτητών ενάντια στην εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο του Στυλιανίδη, αγώνες όπως οι πανεργατικές απεργίες και διαδηλώσεις ενάντια στην αντιασφα-λιστική μεταρρύθμιση, αγώνες όπως η ηρωική απεργία των δασκάλων για 1400 ευρω μισθό, όπως οι απεργίες των εργαζόμενων στα λιμάνια, τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή ενάντια στο ξεπούλημα χρειάζεται τώρα να βρουν την συνέχεια, τον συντονισμό και την κλιμάκωση τους σε ένα Φθινόπωρο ανταρσίας, σύγκρουσης και ρήξης για να κάνουμε παρελθόν την επίθεση της κυβέρνησης των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων.
Είναι καιρός να ξεπεράσουμε στην πράξη και από τα κάτω την συμβιβαστική πολιτική της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ με την άθλια συναίνεση στο πάγωμα των μισθών, το φρενάρισμα των μαζικών αγώνων κατά της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και της λιτότητας, την υποταγή στο ΣΕΒ και των ξεπούλημα των διεκδικήσεων των εργαζόμενων. Είναι μια επιλογή που επιχειρεί να σταματήσει την δυναμική που εκφράστηκε με τις μεγαλειώδεις απεργίες για το ασφαλιστικό και θα την εμποδίσουμε.
Καλούμε τα συνδικάτα και την Αριστερά να στηρίξουν τους αγώνες για να σπάσει η λιτότητα, οι ιδιωτικοποιήσεις, η ακρίβεια, η ανασφάλιστη δουλειά λάστιχο, να μπει φρένο στην ρατσιστική επίθεση στους μετανάστες, στην εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στην καταστροφή του περιβάλλοντος.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Για την ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. ένα τέτοιο ξεδίπλωμα αγώνων είναι η μόνη ελπίδα για να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και η νεολαία τη ζωή τους στα χέρια τους και να την κάνουν καλύτερη. Είναι ο μόνος τρόπος για να προβάλει από τα κάτω η αντικαπιταλιστική προοπτική της ανατροπής και της εναλλακτικής λύσης μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Αρνούμαστε την υποταγή του κινήματος στις κοινοβουλευτικές προτεραιότητες που προωθούν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Αρνούμαστε την εμπλοκή της Αριστεράς στα γρανάζια της κυβερνητικής διαχείρισης. Δεν θέλουμε να ζήσουμε άλλη μια περίοδο όπου η οργή για τα σκάνδαλα και την λιτότητα θα τροφοδοτήσει κυβερνητικές λύσεις με την Αριστερά κομμάτι της ¨κάθαρσης¨ του συστήματος όπως το 1989, ή όπως έγινε πρόσφατα στην Ιταλία με αποτέλεσμα την εξαφάνιση της ίδιας της Αριστεράς από το προσκήνιο. Πιστεύοντας στην ανάγκη μιας δυνατής, διακριτής και αποτελεσματικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς προτείνουμε ένα ενωτικό αντικαπιταλιστικό ψηφοδέλτιο στις ερχόμενες ευρωεκλογές, ως βήμα στην κατεύθυνση αυτή.

Ενωτικά, αριστερά και με δυναμικούς αγώνες μπορούμε να ανατρέψουμε το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης ανοίγοντας τώρα όλα τα μέτωπα για να αποτρέψουμε την εφαρμογή των νόμων Στυλιανίδη και Πετραλιά αλλά και για να καταχτήσουμε νίκες.

Το σύστημα τους, ο καπιταλισμός, παγκόσμια έρχεται σε κρίση, σκορπάει την πείνα, τον πόλεμο, τον ρατσισμό, την φτώχεια. Η αντίσταση των λαών και των εργαζόμενων, όπως έδειξε και το βροντερό ΟΧΙ των ιρλανδών στην ευρωσυνθήκη είναι η δικιά μας ελπίδα. Ας κάνουμε την διαδήλωση στις 6 Σεπτέμβρη σταθμό για μια νέα κλιμάκωση των αγώνων μας!

Ελάτε να οργανώσουμε μαζί ένα μαζικό ανέβασμα από όλη Ελλάδα για να τους πολιορκήσουμε στην ΔΕΘ. Να οργανώσουμε την συμμετοχή σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, κινήσεων βάσης, πρωτοβουλιών και επιτροπών γειτονιάς, περιβαλλοντικών κινήσεων, αντιρατσιστικών και αντιπολεμικών κινήσεων ώστε να βρεθούν στη Θεσσαλονίκη με τα αιτήματα και τα πανό τους.
Δηλώστε συμμετοχή στα πούλμαν της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. Τηλ.2103220221, 6932828964, 6977705251, 6977282042, 6972779824
ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 6ΜΜ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ
1400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΗ
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΧΡΕΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΥΓΕΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ Α.Ε.Ι.
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

5ο Πολιτικό-Πολιτιστικό Camping

2008-07-01T02:34:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

Τομέας Νεολαίας

5^ο Πολιτικό – Πολιτιστικό Camping

21 – 28 Ιουλίου, Άη-Γιάννης - Πήλιο

Πρόγραμμα εκδηλώσεων – συζητήσεων και δραστηριοτήτων

Δευτέρα 21/7

5μμ : «Νεπάλ: Η κόκκινη σημαία κυματίζει στην κορυφή του κόσμου»

Η νίκη των μαοϊκών στο Νεπάλ δείχνει ότι το ζήτημα της εξουσίας και της επανάστασης μπορεί να τεθεί στον 21^ο αιώνα και ξαναθέτει το ερώτημα για τα χαρακτηριστικά της επαναστατικής στρατηγικής

Τρίτη 22/7

11 πμ: «Το κίνημα της νεολαίας μετά τη φοιτητική έκρηξη:

προοπτικές για μια ριζοσπαστική παρέμβαση»

Η φοιτητική έκρηξη της προηγούμενης περιόδου εξέφρασε βαθύτερες διεργασίες και τάσεις ριζοσπαστικοποίησης, φέρνοντας στο προσκήνιο τη «γενιά των 700 ευρώ», δημιουργώντας νέα δεδομένα: Ποια είναι σήμερα η κατάσταση της νεολαίας, ποιες τάσεις αναπτύσσονται στο εσωτερικό της, ποιες αντιφάσεις οξύνονται, ποια ιδεολογικά ρεύματα αναδύονται, αλλά και τι σημαίνουν όλα αυτά για μια αριστερή ριζοσπαστική παρέμβαση;

Τετάρτη 23/7

11 πμ: «Η πάλη για τα δικαιώματα των μεταναστών

και ο αγώνας ενάντια στο ρατσισμό και την εκμετάλλευση»

Η μαζική παρουσία των μεταναστών και το γεγονός ότι αποτελούν βασικό κομμάτι της εργατικής τάξης στον τόπο μας, παράλληλα με τη συστηματική προσπάθεια όλων των κυβερνήσεων να τους διατηρούν σε καθεστώς ημιπαρανομίας, καθιστούν την ανάπτυξη μιας μαζικής δράσης από τη μεριά της Αριστεράς περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία.

Πέμπτη 24/7

11 πμ: «Για μια ριζοσπαστική παρέμβαση στο στρατό»

Η μετάλλαξη του στρατού στο φόντο της βαθύτερης εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, παράλληλα με την αναπαραγωγή ενός αυταρχικού μιλιταριστικού πνεύματος, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για ένα μαζικό ριζοσπαστικό κίνημα μέσα στο στρατό.

Το βράδυ έχει προγραμματιστεί ροκ συναυλία με τη συμμετοχή των συγκροτημάτων:

Semen Of The Sun, Cube, Bliss και H.O.P.E.

Παρασκευή 25/7

11πμ: «Ψηλαφώντας την ιστορία του εργατικού κινήματος:

Από το Σικάγο και τη μάχη για το 8ωρο στην αντίσταση στην ελαστασφάλεια»

Η μελέτη της ιστορίας του εργατικού κινήματος θα πρέπει να μπορεί να εντοπίζει ταυτόχρονα τις μεταλλαγές του καπιταλισμού στις διαφορετικές φάσεις του, τις μορφές αντίστασης και συλλογικότητας που διαμόρφωσαν οι εργαζόμενοι, τις διαφορετικές πολιτικές εκφράσεις της Αριστεράς, με κοινό παρονομαστή τη διαρκή δραστικότητα της πάλης των τάξεων...

Το βράδυ, η ερασιτεχνική ομάδα του ΔΗΠΕΘΕ Βόλου

θα παρουσιάσει τη θεατρική παράσταση

«Η μικρή μας πόλη»,

του Θ.Ουάιλντερ σε σκηνοθεσία του Κ.Δακτυλά

Σάββατο 26/7

11 πμ: «Τα νέα κινήματα και η κριτική στην ‘καθημερινότητα’»

Ο Μάης του ’68 έθεσε το ζήτημα της αμφισβήτησης όλων των πλευρών της καθημερινότητας: την οικογένεια, τα στερεότυπα για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, τη διαχείριση του χώρου και του περιβάλλοντος, τα όρια ψυχικής ασθένειας και υγείας. 40 χρόνια μετά, ποια μπορεί να είναι μια αντικαπιταλιστική οπτική για τα νέα κινήματα και την κριτική της καθημερινότητας;

9μμ: «Το ελληνικό πολιτικό τραγούδι στον 20^ο αιώνα»

Η ιστορία του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς είναι και μια ιστορία τραγουδιών με πολιτικό περιεχόμενο και στόχευση. Μέσα από το συνδυασμό του λόγου, με την ερμηνεία τραγουδιών από ζωντανή ορχήστρα και την προβολή οπτικού υλικού, θα ξεφυλλίσουμε μερικές σελίδες αυτής της ιστορίας…

Θα ακολουθήσει γλέντι με ρεμπέτικη-λαϊκή ορχήστρα

Κυριακή 27/7

12μ: «Για τη φυσιογνωμία και τις προοπτικές ανασύνθεσης μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς»

Η όξυνση αντιφάσεων στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία και η αριστερή αναζήτηση κομματιών νέων και εργαζομένων, θέτει τη ριζοσπαστική αριστερά αντιμέτωπη με την πρόκληση να διαμορφώσει μια σύγχρονη φυσιογνωμία και πρακτική, μαζική και αντικαπιταλιστική, ικανή όχι μόνο να οδηγήσει τους αγώνες στη νίκη, αλλά και αμφισβητήσει βασικές πλευρές της κυρίαρχης αστικής στρατηγικής.

Τις ημέρες του camping θα πραγματοποιηθούν προβολές ταινιών – ντοκυμαντέρ, beach party και άλλες δραστηριότητες

Εκδήλωση - Συζήτηση

2008-06-23T03:15:00.000-07:00

Η πολιτική – πολιτιστική Λέσχη «Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Τετάρτη 25 Ιουνίου, στις 7.00μμ

εκδήλωση - συζήτηση

«The party’s over:

Για τη δανειακή κρίση στις ΗΠΑ

και τις εξελίξεις στη χρηματοπιστωτική σφαίρα»

Ομιλητές: Σ. Λαπατσιώρας, Γ. Παυλόπουλος

Διήμερο συζήτησης σχημάτων γειτονιάς

2008-06-15T10:10:00.000-07:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε στο διήμερο συζητήσεων που διοργανώνουν, αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλης από όλη την Αθήνα για «την ζωή που μας αρνούνται σε μια πόλη που μας ανήκει» στο λόφο του Στρέφη (θεατράκι) στις 21 και 22 Ιούνη.

Σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται :
• από τις αναδιαρθρώσεις στην πόλη που εντείνουν την εκμετάλλευση κάθε ελεύθερου χώρου,
• την πλήρη υποταγή του φυσικού πλούτου στην αγορά,
• τις αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσα από διαδικασίες επιχειρηματικοποιήσης της και ολοκλήρωσής της ως τοπικό κράτος,
• τη δημιουργία του νέου θεσμικού πλαισίου (Καποδίστριας ΙΙ)

υπάρχει ανάγκη να συζητήσουμε για τις εμπειρίες δράσης, τα μέτωπα που διαμορφώνονται ή πρέπει να διαμορφωθούν, το περιεχόμενο παρέμβασης και τους «δρόμους» οργάνωσης του αγώνα.
Θεωρούμε ότι η συμμετοχή κάθε συλλογικότητας, κάθε αγωνιστή, καθενός που ενδιαφέρεται για τα τεκταινόμενα στην πόλη μπορεί να συμβάλει στις μάχες του επόμενου διαστήματος.

Τα θέματα του διημέρου είναι:
Σάββατο 21 Ιουνίου «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΩΠΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ».
- Εμπορευματοποίηση του χώρου
- Χωροταξική αναδιάρθρωση στην Αττική
- Οι μάχες των μεγάλων ελεύθερων χώρων
- Η αναδιάρθρωση στην πόλη μέσω των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων
Κυριακή 22 Ιουνίου «ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ».
- Οι εργασιακές σχέσεις στους δήμους και επίδραση τους στην πόλη
- Για τα λεγόμενα «αντιπροσωπευτικά όργανα»
- Τοπικά συμβούλια νέων
- Μια πρώτη προσέγγιση στο σχέδιο Καποδίστριας ΙΙ

Οι συζητήσεις ξεκινούν στις 7.30μμ

Το διήμερο συζητήσεων διοργανώνουν οι αντικαπιταλιστικές κινήσεις: «Αγωνιστική Κίνηση Αντι- ΘΕΣΕΙΣ» Αγ. Βαρβάρας, «Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Αιγάλεω- ΑΝ. Α. Σ. Α», «Αριστερή Κίνηση Ιλίου- Πετρούπολης- Καματερού», «Αριστερή Κίνηση Περιστερίου», «Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα», «Μια Πόλη Ανάποδα - Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης», «Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση Χαλανδρίου», «Εκτός Σχεδίου- Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Νέας Ιωνίας», «Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη», «ΠΡΩτοβουλία ΚΑΤοίκων στα Νότια», «Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εξαρχείων» και «Εκτός των τειχών – Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση στο Μαρούσι».

Πληροφορίες στο : http://protovouliakiniseonpolis.wordpress.com/

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2008-06-13T05:38:00.000-07:00

Τη νίκη του "ΟΧΙ" στο δημοψήφισμα για την Ευρωπαϊκή Συνθήκη της Λισαβόνας αναγνώρισε επισήμως ο υπουργός Δικαιοσύνης της Ιρλανδίας, ενώ η ιρλανδική τηλεόραση μετέδωσε ότι σχεδόν καμία εκλογική περιφέρεια - εκτός της πρωτεύουσας-, δεν ψήφισε υπέρ της Συνθήκης.

Σύμφωνα με ανεπίσημα αποτελέσματα, το ΝΑΙ φαίνεται πιθανό να κερδίσει σε μόλις 11 από τις 43 εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Τα τελικά αποτελέσματα αναμένονται το βράδυ.

Δημοψήφισμα στην Ιρλανδία
Εάν τελικά οι Ιρλανδοί που ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη της Λισαβόνας, τότε αυτόματα δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού για να ισχύσει η συνθήκη θα πρέπει να εγκριθεί και από τις 27 χώρες - μέλη.

Η κύρωση της Συνθήκης γίνεται από τα εθνικά κοινοβούλια και μόνο στην Ιρλανδία διεξήχθη δημοψήφισμα.

ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΙΟΥΝΗ 7.30 Μ.Μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ

2008-06-08T03:11:00.000-07:00

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΙΟΥΝΗ, 7.30 Μ.Μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ - ΒΟΥΛΗ

Η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται στις 11 Ιούνη να ψηφίσει με διαδικασίες-εξπρές (με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ) την νέα Ευρωσυνθήκη. Να απαντήσουμε μαζικά και αγωνιστικά!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2008-06-03T12:44:00.000-07:00

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Η έγκριση της νέας εκδοχής του ευρωσυντάγματος μέσα από απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι ένα απροκάλυπτο πραξικόπημα. Οι άξονες της πολιτικής που φέρνει είναι οι παρακάτω:
 Νομιμοποιείται και θεσμικά η ολόπλευρη επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, αφού η Συνθήκη αναγορεύει την "άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς" σε ανώτατο κριτήριο-πλαίσιο κάθε «αναπτυξιακής» διαδικασίας ενώ παραγνωρίζει κάθε κεκτημένο κοινωνικό δικαίωμα
 Εντείνει ακόμα περισσότερο τον αυταρχισμό και κτυπάει τις δημοκρατικές κατακτήσεις των λαών αφού αυξάνει τους τομείς στους οποίους η Ε.Ε. μπορεί να λαμβάνει δεσμευτικές για τα κράτη-μέλη αποφάσεις και μεταφέρει ακόμα πιο μακριά τα κέντρα λήψης αποφάσεων σε διορισμένα όργανα της ΕΕ .
 Εισάγονται ειδικές αποφασιστικές πλειοψηφίες με βάσει τον πληθυσμό κάθε κράτους, πράγμα που περιορίζει την δυνατότητα των λαϊκών μαζών να ασκούν πίεση στις κυβερνήσεις τους επηρεάζοντας αποφασιστικά την πολιτική των οργάνων της Ε.Ε. και ευνοεί την απρόσκοπτη προώθηση των αναδιαρθρωτικών πολιτικών των ισχυρών οικονομικών και πολιτικών κέντρων.
 Ενισχύεται η δυνατότητα του διευθυντηρίου της Ε.Ε. να παίρνει αποφάσεις ερήμην των λαών για πολύ κρίσιμα θέματα (όπως εξωτερική πολιτική, πολεμικές εμπλοκές, συμφωνίες για έκδοση και μεταφορά δεδομένων), που θα έχουν άμεση εφαρμογή και ισχύ σε όλα τα κράτη-μέλη χωρίς να περνάνε από τα εθνικά κοινοβούλια.
 Ενισχύεται η στρατικοποίηση της ΕΕ και γίνεται ειδική αναφορά στον στρατιωτικό – ιμπεριαλιστικό ρόλο της Ένωσης δήθεν για ειρηνευτικούς ή «αντι-τρομοκρατικούς» σκοπούς. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στην κατοχή χωρών στα Βαλκάνια, την Μ. Ανατολή και την Κ. Ασία για τον στρατηγικό έλεγχο και τον έλεγχο των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου για χάρη των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών.
 Αυξάνεται η καταστολή κατά του "εσωτερικού εχθρού", δηλαδή κατά των κινημάτων που αμφισβητούν τον νεοφιλελευθερισμό και τον καπιταλιστικό μονόδρομο. Καθιερώνεται ο θεσμός του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, που θα μπορεί να ασκεί διώξεις κατά οποιουδήποτε πολίτη κράτους-μέλους για διασυνοριακά αδικήματα , η Europol μπορεί πλέον να αναλαμβάνει προανακριτική δράση στο έδαφος των κρατών-μελών, καθιερώνεται η δυνατότητα ανάληψης στρατιωτικής δράση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο έδαφος ενός κράτους-μέλους.
Καλούμε σε συντονισμό των αντιδράσεων για να υπάρξει σαφής καταδίκη της κυβέρνησης που αρνείται να θέσει την επικύρωση μιας συνθήκης που υποθηκεύει το μέλλον και τα δικαιώματα μας στην κρίση του λαού μέσα από δημοψήφισμα.
Φορείς και συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι και κινήσεις αντιπολεμικές, αντιρατσιστικές, περιβαλλοντικές, κινήσεις υπεράσπισης των δημοκρατικών ελευθεριών, κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, πολίτες, Άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών να δώσουμε ηχηρό παρών στην διαδήλωση την Πέμπτη 12 Ιούνη 7.30μμ στα Προπύλαια και στην πορεία στην Βουλή.
Όλοι και όλες που αγωνιζόμαστε ενάντια στην Ευρώπη της αγοράς, των ιδιωτικοποιήσεων, της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας, στην Ευρώπη ιμπεριαλιστικό ορμητήριο, στην Ευρώπη-φρούριο κατά των μεταναστών, στην Ευρώπη της καταστολής έχουμε να πούμε ένα μαζικό

Πρωτοβουλία Kινητοποίησης ενάντια στην Eυρωσυνθήκη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2008-06-01T08:26:00.000-07:00

Κάτω τα χέρια από τους φοιτητές!

Τίνα Ζορμπαλά, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Γιώργος Κάργας, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο
Γιώργος Οικονομάκης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Παναγιώτης Σωτήρης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

«Και μόνο ο τρόπος που αντικρύζουνε οι πνευματικοί ηγέτες της αστικής κοινωνίας μια τόσο σοβαρή και πολυχρόνια διαταραχή μέσα στην ανώτερη παιδεία, αυτό το ξεσήκωμα της αγανάχτησης και της αηδίας των σπουδαστών κάθε χρόνο, αυτή την τόσο επίμονη άρνησή τους να γυρίσουν στα θρανία και στην αποπνιχτική ατμόσφαιρα των αιθουσών, αυτόν τον αγώνα τους το σκληρό που φτάνει να αντιμετωπίζει και το θάνατο, ο τρόπος ο επιπόλαιος που τα βλέπουν όλα αυτά οι πρυτάνεις και οι καθηγητάδες, οι υπουργοί και οι αρχηγοί των κομμάτων, οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι, μαρτυρεί και μόνο αυτό για την ηθική και πνευματική χρεωκοπία ετούτης εδώ της σύγχρονης κοινωνίας.»
Δημήτρης Γληνός (1936)

Τις τελευταίες μέρες ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα Πανεπιστήμια: το φάντασμα της «βίας». Μια πληθώρα δημοσιευμάτων παρουσιάζει τα Πανεπιστήμια να βρίσκονται σε ομηρία από «τραμπούκους», «μειοψηφίες», «τυχοδιωκτικές ομάδες» που παρακωλύουν τη λειτουργία των οργάνων και «βιαιοπραγούν» εναντίον των καθηγητών. Πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι ακόμη και τμήματα της Αριστεράς διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την «κρίση στα ΑΕΙ» και «καταδικάζουν τη βία».

Το πρόβλημα είναι ότι όλη η συντονισμένη ρητορική δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας και συνειδητή προσπάθεια συκοφάντησης του μαχόμενου φοιτητικού κινήματος (μέσα και από την προπαγανδιστική αξιοποίηση μεμονωμένων πρακτικών έξω από το φοιτητικό κίνημα). Εκφράζει την αντίδραση για τη νικηφόρα δράση των φοιτητών ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος και για την ανατροπή του Νόμου-Πλαισίου.

Βία στα πανεπιστήμια όντως υπάρχει. Μόνο που προέρχεται από τη μεριά του κράτους, του πανεπιστημιακού μηχανισμού και των κατασταλτικών μηχανισμών. Βία είναι η προσπάθεια να νομιμοποιηθούν με συνταγματικό πραξικόπημα της κυβέρνησης τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Βία είναι ο εκβιασμός του Υπουργείου για τους τετραετείς προγραμματισμούς, τους εσωτερικούς κανονισμούς και τα συγγράμματα. Βία είναι η προσπάθεια με κάθε τρόπο να παρθούν αποφάσεις σε συγκλήτους ενάντια στη βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Βία είναι η παρουσία τραμπούκων και ΜΑΤ για να «περιφρουρήσουν» τις εκλογές – παρωδία.

Απέναντι σε αυτό η στάση των φοιτητών δεν είναι βία, αλλά αντίσταση. Αντίσταση είναι να μην επιτρέπουν σε συγκλήτους, τμήματα και τομείς να παίρνουν αποφάσεις εφαρμογής του Νόμου-Πλαισίου πράγμα που όφειλε να κάνει μαζικά όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα. Αντίσταση είναι να απαιτούν από Πρυτάνεις και Προέδρους να πάρουν θέση κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Αντίσταση είναι να κάνεις πραγματικό αγώνα ενάντια στις βασικές πτυχές του Νόμου-Πλαισίου με στόχο την οριστική ανατροπή του. Αντίσταση είναι να κάνουν πράξη αυτή τη θέση των συλλόγων φοιτητές και μάλιστα από εκείνες τις τάσεις του φοιτητικού κινήματος που ουδέποτε συμμετείχαν στις συναλλαγές γύρω από πρυτανικές και προεδρικές εκλογές. Αντίσταση είναι να συγκρούονται με τα ΜΑΤ και τους παρακρατικούς μπράβους της ΔΑΠ.

Σήμερα οι φοιτητές με τη δράση τους υπερασπίζονται το δημόσιο Πανεπιστήμιο, την αξιοπρέπεια της Πανεπιστημιακής κοινότητας, τη δυνατότητα να υπάρχουν μαζικά κοινωνικά κινήματα. Και με όσα κάνουν τις τελευταίες μέρες υψώνουν ανάχωμα απέναντι στην προσπάθεια να εμπεδωθούν οι νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις στο Πανεπιστήμιο.

Όσοι σπεύδουν σήμερα να «καταδικάσουν» τους φοιτητές και τη δράση τους, αντικειμενικά, είτε το θέλουν είτε όχι, συμπαρατάσσονται με την κυβέρνηση και την πολιτική της. Και αυτό οφείλουν να το αναλογιστούν και όσοι από την Αριστερά συμπαρατάσσονται με το κλίμα «καταδίκης της βίας».

40 χρόνια μετά το Μάη του 68 (που όλοι έσπευσαν να τιμήσουν…), στην Αριστερά δεν ταιριάζουν ούτε τα νεοσυντηρητικά αντανακλαστικά, ούτε η συμπόρευση με το ακαδημαϊκό μανδαρινισμό και τον εσμό των παλαιών και όψιμων ανανηψάντων του εκσυγχρονισμού.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, χρειάζεται να βρεθούμε όλοι στο πλευρό των φοιτητών. Να σπάσουμε το πέπλο της σιωπής και της διαστρέβλωσης για τη δράση και τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος. Να αντισταθούμε σε όλες τις προσπάθειες αποστείρωσης του Πανεπιστημίου από τη βασική δύναμη ανανέωσής του, που ήταν το φοιτητικό κίνημα. Να βρούμε ξανά δρόμους αγωνιστικής συμπόρευσης του πανεκπαιδευτικού μετώπου. Τόσο η απαίτηση να συνεχιστεί η καθημερινή μάχη ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο και την εφαρμογή του, όσο και η πρόκληση να απαντήσουμε αγωνιστικά στη μεθόδευση για τη νομιμοποίηση των ΚΕΣ, μας φέρνουν όλους και όλες αντιμέτωπους με τις ευθύνες μας.

Τοποθέτηση της ΑΡΑΝ στη συνάντηση του Παρισιού 31/5-1/6

2008-05-30T21:56:00.000-07:00

Αριστερή Ανασύνθεση / Aristeri Anasynthesi / Left Re-composition

On the challenges facing the radical Left in Europe

(position paper presented at the international “May 68 – May 2008” conference in Paris, May 31 – June 1 2008)

We live in a time of great challenges for the radical left in Europe, great dangers but also great opportunities.

On the one hand, we are amidst a phase of capitalist restructuring, internationalization of capital, neoliberal orthodoxy and imperial aggression leading to a new offensive of the forces of capital and imperialism:

Imperialist aggression in Iraq and Afghanistan
EU enlargement and the ratification of the Treaty of Lisbon
Expansion of flexible and precarious forms of labor
Reforms of pension systems that undermine their redistributive character
Reforms of educational systems in order to subsume tertiary education to the imperatives of capitalist accumulation
Financial austerity, budget cuts on social services, refusal of wage increases
Privatization and opening up of new spaces for capitalist valorization

On the other hand we have a new wave of resistance and struggle that makes manifest the inherent contradictions of the current phase:

Large popular movements challenge imperialist strategy in Palestine. Latin America, Nepal.
Great waves of social unrest have swept Europe: Workers’ strikes against reforms of pension systems; explosion of the “1000 euro Generation” against precarious labor; student movements against the “Bologna Process”.
The anti-war movement and the movement against the internationalization of capital (‘anti-global’).

On a more general level we can say that we witnessing cracks in the whole edifice of neoliberalism as an aggressive capitalist strategy and ideology. Austerity, insecurity and the constant denial of a better future for workers and youth, have eroded the capability of neoliberalism to be truly hegemonic, despite the ideological homogenization of mainstream political parties and their full-hearted endorsement of neoliberal policies.

This conjuncture has also led to transformations in the political scene. Social-democratic parties have become openly neoliberal and have championed aggressive forms of capitalist restructuring and privatization. For a long time they have not been parties of the Left, but parties with a bourgeois – capitalist outlook and strategy. But this process has alienated them from social strata that supported them for many decades. That is why we are witnessing a crisis of Social Democracy all over Europe and the return to power of centre-right and/or conservative governments. The emergence of “Big Coalitions” between social-democratic and conservative parties makes this tendency more than evident.

At the same time we are also witnessing signs of crisis in reformist left-wing parties, such as the parties that comprise the Party of European Left. The open crisis of PCF in France, PCE in Spain and the catastrophic results of Sinistra Arcobaleno (which included Communist Refoundation) in Italy, are the results of the inability to distance themselves from Social Democracy and of their participation in neoliberal governments (e.g. Prodi government in Italy). Even those parties of the reformist Left that have avoided direct participation in governments and have a more radical political rhetoric, such as Synaspismos in Greece, also retain the strategic goal of a left-wing government as a political alternative.

The situation of the radical Left is also contradictory. During the current decade the appeal of anti-capitalist political and ideological positions has increased, and tendencies of the anti-left have been instrumental in the development of social struggles, including some of the greatest waves of social unrest. But, we have also witnessed the inability of the anticapitalist Left to provide a true alternative to the parties of the Reformist Left. Important political experiments are facing serious problems (such as the split in Respect in Britain). Many political organizations have chosen to enter into political alliances with parties of the reformist Left. Sectarian practice and mentality has undermined efforts to create new forms of political unity of the radical Left.

The crisis of Social Democracy and the inherent political limitations of the parties of the Party of the European Left in a time of great social unrest mean that there is true political potential for the radical Left in Europe. But if we do not wish to miss these opportunities, we must choose a different path.

We must fight against the current wave of capitalist aggression and contribute to the development of victorious social movements. That’s why unity in action, in the trade unions, in the student movement, in anti-imperialist initiatives, is more than necessary.
At the same time must insist on the political independence of the radical Left and its discontinuity with the rest of the political scene. Participation of the radical Left in electoral alliances with other reformist parties reinforces forms of reformist hegemony. Autonomous political presence of the radical Left is necessary if we want to have anti-capitalist political points of reference.
But this necessary political independence of the Radical left must be accompanied by new forms of unity within its ranks. We must refuse sectarianism and the logic of the small group or sect and find new forms of political collaboration and synthesis. The creation of broad anti-capitalist alliances and fronts, which must include not only political organizations but also militants with no other political engagement, can facilitate both political action and the renovation of anti-capitalist strategy. That is why we oppose the logic of alliances based on historical ideological currents (e.g. trotskyist or maoist etc) and insist on the convergence of different currents.
A basic set of anti-capitalist political positions is necessary. This must include not only the demands of the current social struggles, but also demands that challenge aspects of capitalist relations of exploitation and oppression, demands that demonstrate our belief a non-capitalist organization of society is possible.
A clear position on the internationalization of capital and imperialism is necessary. The logic of an alternative globalization, proposed by currents of the reformist Left, is inadequate and creates illusions about the possibility of a ‘globalization with a human face’. The rupture with all forms of imperialism remains a cornerstone of left-wing politics.
That is why it is also important to have a clear position on EU and treat it as an aggressive capitalist alliance that has promoted the capitalist restructuring of production and has undermined worker’s rights. The radical Left must be wholeheartedly against the EU and insist on the goal for rupture with the EU as a necessary prerequisite for any process of social emancipation.

In Greece the Unitary Anticapitalist Left (ENANTIA) a coalition of political organizations and independent militants into which we participate, has already made an appeal to all currents of the Greek radical Left for the creation of an electoral alliance in the next elections for the European Parliament. We believe that similar processes must be set in motion also in other European countries. That is why we think that the idea of a coordination of such initiatives all over Europe is welcome, provided that we always bear in mind the priority of the processes at the national level.

As a part of this whole process we think that it is necessary to coordinate efforts for Pan-European campaigns:

Against imperialist war and aggression
Against the new European constitutional treaty (Treaty of Lisbon)
Against educational reforms and the “Bologna Process”.
Against privatizations of public goods and services
Against precarious work
Against anti-immigrant policies.

40 years after May 68 the need for an anti-capitalist left is more urgent and actual than ever. We must refuse sectarianism and dogmatism and at the same time resist the temptation to incorporate the radical Left in reformist projects. The radical Left in Europe must take advantage of the opportunities offered in the current conjuncture and work to create new forms of left-wing hegemony. But this means that the radical Left must prove able to change itself. That’s the challenge for all of us.

Aristeri Anasynhtesi / Left Re-composition is a political organization of the Greek radical Left, with a Marxist theoretical reference and a communist political orientation. The militants of Aristeri Anasynthesi have a strong presence in the student movement, the trade unions and local initiatives. Aristeri Anasynthesi, along with other political organizations and militants, participates in Unitary Anticapitalist Left (ENANTIA) an electoral and political alliance.

Αριστερή Ανασύνθεση / Aristeri Anasynthesi / Left Re-composition

Stratigopoulou 7

11472 Athens, Greece

WEB: http://anasynthesi.blogspot.com

Εκδηλώσεις για το Μάη του '68

2008-05-18T06:37:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

Κύκλος Πολιτικών Εκδηλώσεων

«40 χρόνια από το Μάη του '68»

Η πολιτική συλλογικότητα «Αριστερή Ανασύνθεση» διοργανώνει, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 40 ετών από τα ιστορικά γεγονότα του Μάη του ’68, σειρά πολιτικών εκδηλώσεων στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, κατά το διάστημα 23-28 Μαϊου, με προσκεκλημένους Έλληνες και ξένους διανοητές και αγωνιστές, από διαφορετικά ρεύματα και μορφές πρόσληψης του κινήματος.

Στο θέμα των εκδηλώσεων αναγνωρίζουμε ένα επίδικο αντικείμενο της παρούσας πολιτικής και ιδεολογικής συγκυρίας. Απέναντι σε όσους θέλουν να παρουσιάσουν τον «Μάη» είτε ως το τελευταίο, ηττημένο σκίρτημα ενός ανέφικτου επαναστατικού αιτήματος, είτε ως μια έκρηξη ατομικιστικού ηδονισμού που δικαιώθηκε στις συνθήκες των επόμενων δεκαετιών, εμείς αντιτάσσουμε την ανάγνωση του «Μάη» ως αυτό που πραγματικά ήταν: μια μετέωρη, αλλά παρ' όλα αυτά σημαντική, απόπειρα για την επαναστατική ανανέωση της κομμουνιστικής προοπτικής και μια σύγκρουση με τον πυρήνα των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας και εκμετάλλευσης. Με αυτή την έννοια, ο Μάης αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για όποιον θέλει να αναφέρεται στο ιστορικό αίτημα της ανασύνθεσης της ριζοσπαστικής αριστεράς, εφόσον αυτό το αίτημα ξεκινά στην πραγματικότητα εκεί όπου ανακόπηκε η επαναστατική δυναμική του Μάη. Οι κοινωνικοί αγώνες που βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη σήμερα στην Ελλάδα και διεθνώς καθιστούν, πιστεύουμε άκρως επίκαιρη αυτή την οπτική.

Έτσι, την Παρασκευή 23 Μαϊου, ώρα 18.00, στο «Αμφιθέατρο Αντωνιάδου» του Οικονομικού Πανεπιστήμιου (πρώην ΑΣΟΕΕ – οδός Πατησίων), πραγματοποιείται συζήτηση με θέμα «Η Ελληνική Αριστερά μετά τον Μάη του ‘68»,

με εισηγητές τους: Πάνο Γκαργκάνα (από την εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη), (Πανεπιστημιακό), Μάκη Καβουριάρη, Γιώργο Καραμπελιά (Συγγραφέα), Γιάννη Μηλιό (Πανεπιστημιακό), Βασίλη Μουλόπουλο (Δημοσιογράφο) και Παναγιώτη Σωτήρη (από μέρους της Αριστερής Ανασύνθεσης).

Οι ομιλητές, πέρα από τη γνωστή δημόσια παρουσία τους σήμερα, κομίζουν και την βρετανική, γαλλική, γερμανική και ιταλική εμπειρία των κινημάτων των δεκαετιών του ’60 και του ’70.

Το Σάββατο 24 Μαϊου, ώρα 18.00, στο «Αμφιθέατρο Αντωνιάδου» του Οικονομικού Πανεπιστήμιου (πρώην ΑΣΟΕΕ – οδός Πατησίων), πραγματοποιείται συζήτηση με θέμα «Μάης ΄68: Η έκρηξη των κινημάτων και τα ρήγματα στην Αριστερά»,

με εισηγητές τους Ζωρζ Λαμπικά (Ομότιμο Καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Paris X-Nanterre), Κοστάντζο Πρέβε (Φιλόσοφο – Συγγραφέα) και Αντρέ Τοζέλ (Καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Nice).

Οι ομιλίες θα δοθούν στα Γαλλικά, με ταυτόχρονη διερμηνεία.

Η δεύτερη αυτή εκδήλωση («Μάης ΄68: Η έκρηξη των κινημάτων και τα ρήγματα στην Αριστερά») θα επαναληφθεί, με τους ίδιους εισηγητές, στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης της Πάτρας την Δευτέρα 26 Μαϊου (ώρα 18.00) και στο Αμφιθέατρο 2 του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη 28 Μαϊου, επίσης στις 18:00.

Ακολουθούν σύντομα βιογραφικά σημειώματα των ξένων προσκεκλημένων.

Ο Ζωρζ Λαμπικά (Georges Labica) είναι ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή Γάλλους μαρξιστές, ο οποίος μεταξύ άλλων συνέλαβε και συντόνισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 την μνημειώδη έκδοση του «Κριτικού Λεξικού του Μαρξισμού» (με τη συμμετοχή δεκάδων θεωρητικών). Εκτός αυτού υπήρξε και αγωνιστής με σημαντική δράση στους αντι-ιμπεριαλιστικούς και αντι-αποικιοκρατικούς αγώνες, ενώ στη δεκαετία του 1970 υπήρξε εκ των εκφραστών της αριστερής πτέρυγας του Γαλλικού ΚΚ.

Ο Κοστάντζο Πρέβε (Costanzo Preve), σημαντικός Ιταλός φιλόσοφος και συγγραφέας με μακρά ιστορία στράτευσης στην ριζοσπαστική αριστερά, έχει προσπαθήσει συστηματικά, ιδίως μετά το 1989, να επεξεργασθεί μια πρωτότυπη θεωρητική σύνθεση που να αντιστοιχεί στην αναγκαία επαναθεμελίωση του επαναστατικού προτάγματος. Παλιός γνώριμος της Ελλάδας (γνωρίζει άλλωστε ελληνικά) έχει δει αρκετά βιβλία του να μεταφράζονται και να κυκλοφορούν στη χώρα μας..

Ο Αντρέ Τοζέλ (Andre Tosel) είναι ένας από τους πιο γνωστούς μαρξιστές σήμερα στη Γαλλία, με σημαντική συνεισφορά στη μελέτη των κειμένων του Μαρξ, του Γκράμσι, του Σπινόζα και στην κριτική του φιλελευθερισμού ως συστήματος σκέψης. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας παραμένει ενεργός και πολιτικά και θεωρητικά.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ
Στρατηγοπούλου 7, 11472 Αθήνα
Κωνσταντίνουπόλεως 38, 26099 Πάτρα
Κασσάνδρου 108, Θεσσαλονίκη

Σεμινάριο για θεωρία και επιστήμη

2008-05-15T13:19:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

το Σάββατο 17 Μαΐου, στις 7.00 μ.μ.

στα πλαίσια της σειράς σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

σεμινάριο με θέμα:

«Ο Μάης στη θεωρία και την επιστήμη»

Εισηγητές: Δ. Λένης, Π. Σωτήρης, Τ. Μπέτζελος

Με αυτό το σεμινάριο ολοκληρώνεται ο κύκλος σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

που διοργανώσαμε από τα μέσα Μάρτη

την Παρασκευή 16 Μαΐου, στις 8.30 μ.μ.

στα πλαίσια του αφιερώματος ταινιών για το Μάη του ‘68

διοργανώνουμε προβολή της ταινίας

«Allosanfan»

των αδερφών Ταβιάνι

Σεμινάριο για νέα κινήματα

2008-05-08T07:06:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

το Σάββατο 10 Μαΐου, στις 7.00 μ.μ.

στα πλαίσια της σειράς σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

σεμινάριο με θέμα:

«Νέα κοινωνικά κινήματα και νέα υποκείμενα:

Γυναικείο κίνημα, σεξουαλικότητα, οικολογία, κριτική ψυχιατρική»

Εισηγητές: Α. Χαλκιά, Θ. Τζαβάρας, Κ. Καβουλάκος

την Παρασκευή 9 Μαΐου, στις 8.30 μ.μ.

στα πλαίσια του αφιερώματος ταινιών για το Μάη του ‘68

θα προβληθεί η ταινία

«Zabriskie Point»

του M. Antonioni

Σεμινάριο

2008-05-05T01:05:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Τετάρτη 7 Μαΐου, στις 7.00 μ.μ.

στα πλαίσια της σειράς σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

σεμινάριο με θέμα:

«Η ‘ανακάλυψη’ της καθημερινότητας: Λεβέβρ, Μπουρντιέ, Φουκώ»

Εισηγητές: Τ. Μπέτζελος, Κ. Θεριανός

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2008

2008-04-30T06:14:00.000-07:00

Αριστερή Ανασύνθεση

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2008
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η φετινή Πρωτομαγιά έρχεται λίγο καιρό μετά τη μεγάλη έκρηξη για το ασφαλιστικό, με τις μεγάλες απεργίες και τις πανεργατικές διαδηλώσεις που έδειξαν την διάθεση των εργαζομένων να αντισταθούν στις αντεργατικές πολιτικές, να αρνηθούν τις αυξήσεις στα όρια ηλικίας και τις μειώσεις συντάξεων, να αγωνιστούν ενάντια στην άμεση ή έμμεση εμπορευματοποίηση της ασφάλισης. Συνέχισαν τον κύκλο απεργιών και διεκδικήσεων που ξεκίνησε με την μεγάλη απεργία στις Τράπεζες, συνεχίστηκε με τη μεγάλη και νικηφόρα έκρηξη της φοιτητικής νεολαίας ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και τον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, την ηρωική απεργία των δασκάλων, τις μεγάλες κινητοποιήσεις στα λιμάνια.

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό θα μπορούσαν να είχαν σταματήσει τη «μεταρρύθμιση», εάν ο υποταγμένος συνδικαλισμός, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ δεν είχαν ακολουθήσει μια προδοτική στάση αρνούμενες να διαλέξουν ένα δρόμο αποφασιστικής και κλιμακούμενης κινητοποίησης και σπεύδοντας να υπογράψουν διετή συλλογική σύμβαση εργασιακής ειρήνης στο όνομα της ‘ιερής’ κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αντίθετα, παραπάνω από ελπιδοφόρα ήταν η εμπειρία των αγώνων σε όσους κλάδους προχώρησαν σε κινητοποιήσεις διαρκείας με πραγματικό κόστος για το κεφάλαιο και τους εργοδότες. Ελπιδοφόρα ήταν και η εμπειρία από όλες τις προσπάθειες κοινής δράσης των ίδιων των σωματείων, με πιο χαρακτηριστική την Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, που έδειξε ότι μπορεί να υπάρξει συντονισμός σωματείων που να αναδεικνύει μια αγωνιστική ταξική κατεύθυνση, έξω και πέρα από λογικές παραταξιακού διαχωρισμού. Γι’ αυτό και σήμερα περισσότερο παρά ποτέ χρειάζεται να δοκιμαστεί στην πράξη η πιο πλατιά αγωνιστική ταξική ενότητα και κοινή δράση μέσα στους αγώνες όλων όσοι αναφέρονται στην ανάγκη αποτελεσματικής και νικηφόρας σύγκρουσης με τη λιτότητα, την ιδιωτικοποίηση και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Απαιτείται ένα πλατύ μέτωπο για την συνέχιση και κλιμάκωση των αγώνων, για την αμφισβήτηση της κυρίαρχης πολιτικής και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Οι αγώνες μπορούν να νικήσουν – Χαμένοι είναι μόνο οι αγώνες που δεν γίνονται!

Αυτοί οι αγώνες βγάζουν στο προσκήνιο την οργή για μια πολιτική που αντιμετωπίζει τους εργαζομένους και τη ζωή τους ως αναλώσιμο υλικό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων εκτινάσσονται στα ύψη, η λιτότητα εξανεμίζει το λαϊκό εισόδημα, ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενες και εργαζόμενοι καταφεύγουν στην υπερεργασία, η υπερχρέωση των νοικοκυριών επεκτείνεται, η εργασιακή ανασφάλεια γενικεύεται, η «γενιά των 700 ευρώ» διαρκώς προετοιμάζεται για ένα μέλλον μειωμένων προσδοκιών, οι νέοι πτυχιούχοι βλέπουν τις πιθανότητες αξιοπρεπούς εργασίας να μειώνονται, οι μετανάστες αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας. Να δουλεύεις όλο και περισσότερο, να αμείβεσαι όλο και λιγότερο, να ζεις όλο και πιο χειρότερα, να αντιμετωπίζεις το μέλλον με όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια, αυτή είναι η πραγματικότητα του εκσυγχρονισμού και των «μεταρρυθμίσεων» που μας υπόσχεται η Ε.Ε., που επιδιώκει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και προετοίμασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που, εάν κάποτε αυτόν τον επιθετικό νεοφιλελευθερισμό μπορεί να μας τον σέρβιραν σε περίβλημα «θυσιών για ένα καλύτερο μέλλον», σήμερα αυτό έχει πια διαψευστεί και πραγματικές ρωγμές ανοίγουν στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία.

Γι’ αυτό σήμερα βλέπουμε σημάδια μιας έστω και αντιφατικής «στροφής προς τα Αριστερά» από κομμάτια νέων και εργαζομένων, που συμπυκνώνει την αναζήτηση μιας άλλης πολιτικής που να μπορεί να αμφισβητήσει την κυρίαρχη πολιτική και να αναζητήσει δρόμους ρήξης και ανατροπής. Μόνο που τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς είναι αναντίστοιχα με την αγωνία των ανθρώπων που στρέφονται με ελπίδα προς αυτά. Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ η αριστερή ρητορεία και συνθηματολογία, δεν αναιρεί ότι πυρήνας της τοποθέτησής του είναι ο αριστερός κυβερνητισμός, που μπορεί να οδηγήσει εκ νέου στα «κεντροαριστερά σενάρια» τύπου Ιταλίας. Στην περίπτωση του ΚΚΕ πίσω από την αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική συνθηματολογία βρίσκεται μια συντηρητική έλλειψη εμπιστοσύνης στη δυνατότητα των αγώνων να κερδίζουν και η απομονωτική αντιμετώπιση ως εχθρικής κάθε άλλης αγωνιστικής φωνής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αδιέξοδη τακτική του ΠΑΜΕ με τις χωριστές συγκεντρώσεις και την άρνηση αγωνιστικού συντονισμού.

Για να πάρει πραγματικά σχήμα η ελπίδα και μόνιμο χαρακτήρα η απομάκρυνση από το δικομματισμό χρειάζεται μια άλλη αριστερά, αγωνιστική κα πρωτοπόρα στους αγώνες και την προσπάθεια για ενωτικά νικηφόρα κινήματα, ανεξάρτητη από το κράτος και κάθε εκδοχή -κεντροαριστερή ή «αριστερή»- κυβερνητικής διαχείρισης, αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική και σε πλήρη σύγκρουση με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, την Ε.Ε, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και το ΝΑΤΟ, ριζοσπαστική με συνολική αμφισβήτηση του συστήματος και διεκδίκηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Άλλωστε, η μεγάλη νίκη του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος στο Νεπάλ, η συνεχιζόμενη αριστερή στροφή στη Λατινική Αμερική, οι αντιστάσεις στις αμερικάνικες επεμβάσεις, τα μεγάλα εργατικά και νεολαιίστικα κινήματα στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, δείχνουν ότι η ταξική πάλη μπορεί να ανατρέπει πολιτικές και συσχετισμούς.

Μόνο που για να υπάρξει αυτή η άλλη αριστερά χρειάζεται να υπάρξει μια άλλη ενωτική δυναμική στη ριζοσπαστική αριστερά. Να ξεπεραστεί η λογική του μικρόκοσμου και του κατακερματισμού. Να εγκαταλειφθούν αδιέξοδες λογικές είτε δορυφοριοποίησης προς τη μία ή την άλλη εκδοχή του ρεφορμισμού, είτε μειοψηφικού εγκλωβισμού σε μια λογική αριστερού περιθωρίου. Να αναδειχθεί ο πλούτος ενός σύγχρονου αριστερού προγράμματος πάλης. Να δοκιμαστούν μορφές ενωτικής παρέμβασης στα κινήματα και μαζικής γραμμής. Για μια τέτοια ενωτική διεργασία οι επερχόμενες ευρωεκλογές του 2009 προσφέρουν ένα πρώτο ορόσημο και μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί!

122 χρόνια μετά το Σικάγο και 40 χρόνια μετά το Μάη του ’68 το ιστορικό αίτημα παραμένει. Να βγει στο προσκήνιο όλη η δυναμική και διεκδίκηση του κόσμου της εργασίας για ένα καλύτερο αύριο. Να νικήσουν οι αγώνες και να ανατραπούν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Να πάψει η Αριστερά να ταυτίζεται με την ήττα και τη διάψευση της ελπίδας και να γίνει ξανά το πραγματικό κίνημα που ανατρέπει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων!

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

Εκδήλωση για το Κυπριακό

2008-04-19T01:46:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

το Σάββατο 19 Απριλίου, στις 7.00 μ.μ.

εκδήλωση – συζήτηση

«Το Κυπριακό μετά τις Κυπριακές Προεδρικές εκλογές»

Ομιλητές: Δ. Κωνσταντακόπουλος, Σ. Λυγερός, Σ. Σακελλαρόπουλος

Προβολή ταινίας

2008-04-17T03:12:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Παρασκευή 18 Απριλίου, στις 8.30 μ.μ.

στα πλαίσια του αφιερώματος ταινιών για το Μάη του ‘68

προβολή της ταινίας

«Tout va bien»

των JL Godard + Ομάδας Vertov

Σεμινάριο για νεολαιίστικο Μάη

2008-04-13T12:16:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Τετάρτη 16 Απριλίου, στις 7.00 μ.μ.

στα πλαίσια της σειράς σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

σεμινάριο με θέμα:

«Η έκρηξη της νεολαίας και η αμφισβήτηση των ιδεολογικών μηχανισμών (Γαλλία, Ιταλία, ΗΠΑ)»

Εισηγητές: Δ. Παπαφωτίου, Χ. Τουλιάτος

Σεμινάριο για εργατικό Μάη

2008-04-12T03:31:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

το Σάββατο 12 Απριλίου, στις 7.00 μ.μ.

στα πλαίσια της σειράς σεμιναρίων

«40 χρόνια από το Μάη του ‘68»

σεμινάριο με θέμα:

«Ο εργατικός Μάης: Το παράδειγμα της Ιταλίας»

Εισηγητής: Π. Σωτήρης

Αφιέρωμα "Ο Μάης του Σινεμά / Το σινεμά του Μάη"

2008-04-10T02:13:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Παρασκευή 11 Απριλίου, στις 8.30 μ.μ.

στα πλαίσια του αφιερώματος ταινιών για το Μάη του ‘68

προβολή της ταινίας

«If…»

του Lindsey Anderson

Εκδήλωση - Συζήτηση

2008-04-04T17:08:00.000-07:00

Η Πολιτική – Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

το Σάββατο 5 Απριλίου, στις 7μμ

εκδήλωση – συζήτηση

με θέμα:

«Κράτος και Εκκλησία στη μεταπολιτευτική Ελλάδα»

Ομιλητές: Κ. Ράπτης, Γ. Αλεξανιάν

Σεμινάριο για το Σινεμά του Μάη

2008-04-03T08:54:00.000-07:00

Η πολιτική-πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Παρασκευή 4 Απριλίου, στις 7.00 μ.μ.

σεμινάριο με θέμα:

«Ο Μάης του σινεμά, το σινεμά του Μάη»

Εισηγητής: Δ. Λένης

αμέσως μετά,

στα πλαίσια του αφιερώματος ταινιών για το Μάη του ‘68

θα προβληθεί η ταινία

«Weekend»

του JL Godard

Εκδήλωση - Συζήτηση για τη διάσπαση του '68 και το ΚΚΕ - εσ

2008-03-28T09:38:00.000-07:00

Η πολιτική - Πολιτιστική Λέσχη
«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει
το Σάββατο 29 Μαρτίου, στις 7.00 μ.μ.
εκδήλωση - συζήτηση

«Η διάσπαση του ’68 και το ανεκπλήρωτο αίτημα της κομμουνιστικής ανανέωσης»
(με αφορμή τα 40 χρόνια από τη διάσπαση του ΚΚΕ και τη δημιουργία του ΚΚΕ – εσ)

Ομιλητές: Χρ. Βερναρδάκης, Ε. Μπιτσάκης, Ν. Σταματάκης, Γ. Αλεξάτος

Προβολή "Το βάθος τ' ουρανού είναι κόκκινο"

2008-03-28T04:11:00.000-07:00

Η Πολιτική – Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει

την Παρασκευή 28 Μαρτίου, στις 8.30μμ

προβολή της ταινίας – ντοκυμαντέρ

«Το βάθος τ’ ουρανού είναι κόκκινο»

του Chris Marker

Αφιέρωμα Προβολών για το Μάη του '68

2008-03-21T05:21:00.000-07:00

Η Πολιτική – Πολιτιστική Λέσχη

«Εκτός Γραμμής»

διοργανώνει αφιέρωμα προβολών με θέμα

Ο Μάης του Σινεμά / Το Σινεμά του Μάη

Η αποπνικτική ομοιομορφία της μονοκρατορίας του αμερικάνικου πολιτιστικού υποδείγματος, σήμερα περισσότερο από ποτέ, δείχνει ότι το σινεμά είναι ένας μηχανισμός μαζικής επιβολής ιδεολογίας, είτε ρητά (με ταινίες «δράσης» και προπαγάνδας υπέρ των καλών αμερικάνων στρατιωτών και μπάτσων), είτε έμμεσα (σε ταινίες που ακόμα και αν ασκούν κριτική σε πλευρές της πολιτικής τάξης, αφήνουν πάντα στο απυρόβλητο τον πυρήνα της κυρίαρχης αφήγησης για τις σχέσεις, την άσκηση της πολιτικής, τη ζωή). Δεν ήταν πάντα έτσι.

Τα χρόνια πριν και μετά τον Μάη, με κέντρο τη Γαλλία και αιτία τη γενικότερη ιδεολογική αμφισβήτηση, έγινε ένας «πόλεμος» για την κινηματογραφική και εν γένει καλλιτεχνική δημιουργία.

Οι ταινίες αυτού του μίνι αφιερώματος προσπαθούν να δώσουν μια μικρή γεύση των αποτελεσμάτων αυτού του πολέμου, σε δύο επίπεδα:

Το πρώτο επίπεδο είναι η ιστορία του Μάη, με 3 ντοκιμαντέρ που όχι μόνο «αφηγούνται» το Μάη, αλλά παίρνουν και σαφή θέση για το τι και από ποιον έγινε εκεί. Πρόκειται για έργα ιδιαίτερα επιδραστικά στα ακροατήρια της εποχής που προβλήθηκαν.

Το δεύτερο επίπεδο έχει να κάνει με τη συνειδητή προσπάθεια δημιουργίας ταινιών μυθοπλασίας που να αποφεύγουν μια διπλή παγίδα: Από τη μια να μην προσφέρουν μέσα στη σκοτεινή αίθουσα ένα καταφύγιο απόδρασης από την πραγματικότητα (το σημερινό μοναδικό πρότυπο). Από την άλλη να μην επιβάλλουν από τα πάνω έναν «εναλλακτικό», καθαρά προπαγανδιστικό λόγο στη «σωστή» κατεύθυνση, αναπαράγοντας έτσι στον καθρέφτη την προηγούμενη κατηγορία.

Όπως φαίνεται και από τις 6 ταινίες του αφιερώματος, ο κινηματογράφος μετά το Μάη προσπάθησε για μια τελευταία φορά (και από μια πλευρά, για μια σύντομη στιγμή το κατάφερε κιόλας) να αλληλεπιδράσει με το κοινό του, να συζητήσει μαζί του, στην πάντα αντιφατική και πάντα άγνωστη εκ των προτέρων κατεύθυνση αλλαγής και των δύο.

Ο Μάης του Σινεμά: 3 Ντοκιμαντέρ

Παρασκευή 21 Μαρτίου

«All power to the people!»

(Lee Lew Lee, 1967)

30 χρόνια μετά, ο απολογισμός της ανόδου και της πτώσης του σοβαρότερου αντίπαλου που γνώρισε ο ιμπεριαλισμός από τα μέσα, των Μαύρων Πανθήρων. Ακριβής ανάλυση των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών, καταιγιστικό μοντάζ, πολιτκός λόγος. Σπάνια ντοκουμέντα εποχής (Μάλκολμ Χ, Μ. Λ. Κινγκ), συνεντεύξεις με επιζώντες του κινήματος και πράκτορες της CIA και του FBI. Ειδική αναφορά στον Μουμία με συνέντευξη μέσα από το κελί του μελλοθάνατου.

«Μακριά από το Βιετνάμ»

(Συλλογικό, 1967)

Το 1967 μια ομάδα αριστερών σκηνοθετών (Resnais, Κlein, Lelouch, Ivens, Varda, JL Godard) που συντονίζει ο Marker, δημιουργεί ένα ριζοσπαστικό πολιτικό ντοκουμέντο, όχι τόσο αποκαλύπτοντας το έγκλημα του Βιετνάμ, όσο κατασκευάζοντας ένα ιδεολογικό όπλο αντίστασης κατά του Ιμπεριαλισμού.

Παρασκευή 28 Μαρτίου

«Το βάθος τ' ουρανού είναι κόκκινο»

(Chris Marker, 1977)

Αναμφισβήτητα το πιο βαθύ ντοκουμέντο για την κληρονομιά του Μάη. Ο Μαρκέρ συλλέγει και οργανώνει αρχειακό υλικό αποκαλύπτοντας τις ρίζες, την εξέλιξη και την επίδραση του Μάη στην περίοδο 1967-1977.

Το Σινεμά του Μάη: 6 Ταινίες

Παρασκευή 4 Απριλίου

«Weekend»

(JL Godard, 1968)

Σύμφωνα με δήλωση του σκηνοθέτη είναι η «τελευταία αστική ταινία» (του). Ένα αποκαλυπτικό, αστείο, σοβαρό, αναρχικό, μαοϊκό, όμορφο, άσχημο, ριζοσπαστικό, προφητικό και, όπως και να έχει, πάντα προκλητικά ανατρεπτικό road movie στη Γαλλία τον Απρίλη του ‘68.

Παρασκευή 11 Απριλίου

«If...»

(Lindsay Anderson, 1968)

Μια (φανταστική) αιματηρή εξέγερση σε ένα αυστηρό Βρετανικό σχολείο. Το έργο που ξεκίνησε το Βρετανικό free cinema (και έκανε γνωστό τον Malcolm Mc Dowell), διηγείται τη βαθιά κρίση των Ιδεολογικών μηχανισμών που σηματοδότησε ο Μάης σε όλο το καπιταλιστικό κέντρο. Μότο της: «Ποια πλευρά θα διαλέξεις;»

Παρασκευή 18 Απριλίου

«Tout va Bien»

(JL Godard + ομάδα Vertov, 1972)

Δεν είναι περίεργη η σιωπή της κριτικής για αυτή την ταινία του αγαπημένου της παιδιού. Ταινίες του σκοτεινές και δυσερμήνευτες αντιμετωπίζονται ως αριστουργήματα, γι' αυτήν όμως, στην καλύτερη περίπτωση, μόνο συγκαταβατική σιωπή: «είναι της μαοϊκής του περιόδου». Η πιο «βατή» του ταινία, είναι μια Μπρεχτική αποτίμηση της άκρας αριστεράς, της επανάστασης και της αλλαγής στις ανθρώπινες σχέσεις, 4 χρόνια μετά τον Μάη. Το αριστούργημα του αριστερισμού (με την έννοια του Μάη), μια ταινία που δεν φοβάται να πει κακές λέξεις όπως «συνδικάτο», «διαδήλωση» ή «πάλη των τάξεων». Με την Τζέην Φόντα και τον Υβ Μοντάν να (μην) παίζουν τους εαυτούς τους.

Παρασκευή 9 Μαΐου:

«Zabriskie Point»

(M. Antonioni, 1970)

Τα αμερικάνικα sixties μέσα από τα μάτια του μοντερνιστή ανατόμου της Ιταλικής αστικής τάξης: ναρκωτικά, σεξουαλική απελευθέρωση, νεφελώδης «αμφισβήτηση» σε ένα αντιφατικό (πώς αλλιώς;) ντοκουμέντο μιας εποχής, αινιγματικό και με εικόνες που καμιά φορά κόβουν την ανάσα με την ομορφιά τους.

Παρασκευή 16 Μαΐου

«Allosanfan»

(Αφοι Ταβιάνι, 1973)

Ποιος θα κάνει την επανάσταση και πότε είναι η κατάλληλη στιγμή; Ένα πικρό, προφητικό σχόλιο για το κράτος, την προδοσία, την ιστορία, την επανάσταση. Ο Φούλβιο (Μ. Μαστρογιάνι), αριστοκράτης και επαναστάτης στην Ιταλία του 19ου αι., πριν το Ριζορτσιμέντο, προσπαθεί να ξεφύγει από την παράνομη επαναστατική γκρούπα της οποίας είναι ηγετικό στέλεχος, μπλέκοντας όλο και πιο βαθιά σε αυτήν.

Πέμπτη 22 Μαΐου

«Ο Κομφορμιστής»

(Μ. Μπερτολούτσι, 1970)

Αν και η ταινία αναφέρεται στον τρόπο λειτουργίας του φασισμού τη δεκαετία του ‘30, ενσωματώνει όσο λίγες το κριτικό πνεύμα του Μάη. Η ανατροπή όλων των συμβατικών ερμηνειών (σημαντικών για την ομαλή λειτουργία του μεταφασιστικού Ιταλικού κράτους), η σύμφυση μαρξιστικής ανάλυσης και ψυχανάλυσης (ιδιαίτερα προσφιλούς στον κομμουνιστή Μπερτολούτσι), μαζί με την αισθητική αρτιότητα, την μετατρέπουν σε ένα από τα κινηματογραφικά ορόσημα της εποχής.

Όλες οι προβολές είναι προγραμματισμένες για τις 8.30μμ